binnen 300 miljoen jaar is alles in orde


Stel dat we er uiteindelijk in slagen onszelf uit te roeien, wat gebeurt er dan? Deze korte video toont heel mooi hoe de natuur zich zal herstellen, en binnen pakweg 300 miljoen jaar zijn alle sporen van menselijke vervuiling en ontginning verdwenen. De vraag is dan natuurlijk, wie de bomen gaat kappen als wij er niet meer zijn? Want dat is toch de functie van bomen…

Laat het filmpje vooral een aansporing zijn om dit worst case scenario te vermijden. We zijn nog lang niet zover, we hebben nog heel wat kansen om een pak miserie te vermijden. Alleen vraagt het wel een flinke bewustwording, een radicale gedragsverandering, een ander economisch systeem en een nieuw politiek model. Zo moeilijk kan dit toch niet zijn.

simplify life…


De hele dag van hot naar her rennen. De steeds langere wordende lijst mails proberen bij te houden, tussendoor regelmatig een energieke foto van jezelf op facebook posten. Zorgen dat je de film – of erger nog, de reeks – die je moet gezien hebben ook bekijkt. Je zorgen maken over de vele spullen die je hebt en nog meer om wat je allemaal zou kunnen missen als je de reclame mag geloven. Een heel jaar lang zweten en zwoegen om dan enkele weken op vakantie te kunnen, waar je dan vaststelt dat het ook maar fake is. Gezin en werk blijven combineren in de hoop dat het ooit anders zal worden.

Meer en meer mensen zijn die mallemolen moe. Ze kiezen dan ook voor een van de variaties op ‘vrijwillige eenvoud’, ‘onthaasting’, ‘herbronning’. De vrienden van Netwerk Bewust Verbruiken hebben de steeds groeiende groep van initiatieven gericht op meer kwaliteit en minder kwantiteit gebundeld op een handige site. Per thema krijg je boeiende verhalen, verrassende initiatieven en een pak inspiratie.

lessisluxe

 

PS: wie mijn visie op de toekomst eens wil beluisteren kan terecht op deze link. (ik kom aan het woord vanaf minuut 67).  Ik probeer duidelijk te maken dat we nu nog vrijwillige kunnen kiezen voor minder, maar dat binnenkort wel eens van moeten zou kunnen zijn…

Het interview na mij met Nicolas Marechal, eindredacteur van Use-it. In zijn boeiende kijk op reizen pleit hij voor ‘verticaal reizen’ en het beste van al: ‘thuis blijven’

de woorden zijn er al, nu nog de daden


Gisterenavond dacht ik even dat ik bij een transitieavond was beland waar een groepje geëngageerde burgers nadenkt over een totaal andere toekomst. Maar niks was minder waar. Ik luisterde naar de toespraak van Geert Bourgeois tijdens de zogenaamde ‘informal summit of Ghent’. In de sjieke opera (niet de omgeving waar je vaak transito’s zal vinden) en samen met ongeveer 600 zogenaamde ‘decision makers’. De woorden die het meest vielen zijn: dysruptie, systeeminnovatie, transitie, veerkracht, transformatie en inclusie. Geef toe, dat klinkt veelbelovend. (Ik zal niet beweren dat ik daar voor iets tussen zit, maar de minister-president heeft in elk geval mijn boek ontvangen – of hij het gelezen heeft weet ik niet).

Ook positief; een duidelijke oproep om een solidaire oplossing te vinden rond de vluchtelingenproblematiek, de klimaatverandering en de grenzen van de planeet. Tot zover echter het goede nieuws. Want als ik de toespraak goed heb gehoord dienen al die mooie woorden uiteindelijk om ervoor te zorgen dat Vlaanderen in 2050 nog competitiever wordt en we nog meer welvaart en welzijn creëren. Hoewel in de toespraak gewezen wordt op het onverwachte gaat de visie uit van het verderzetten van de trends die we nu kennen. Dus meer internet, meer technologie, meer robotisering zodat we in 2050 allemaal in zelfrijdende auto’s rijden terwijl robots onze bejaarden verzorgen en we kunstmatig voedsel eten. En passant zou dit trouwens ook het klimaat en grondstoffenprobleem oplossen. Misschien ben ik wat te streng, je kan de volledige visie hier zelf lezen.

Hoe groot de kloof tussen woorden en daden zijn blijkt ook uit enkele details bij zo’n ‘summit’. Er wordt tonijn geserveerd, iedereen krijgt een gratis parkeerkaart (voor 2 maanden) en de sprekers krijgen een mooie ruiker bloemen waarvan ik bijna zeker ben dat het om bloemen gaat die met het vliegtuig naar hier zijn gevlogen en geproduceerd zijn in sociale en ecologische omstandigheden die we onaanvaardbaar vinden.

Maar ik wil positief blijven, en de minister-president veel succes wensen met zijn toekomstvisie. Een tip om wat vooruitgang te boeken lijkt me in elk geval op zoek gaan naar een echte minister voor klimaat en milieu (meteen een dysruptie in de praktijk). Want met een minister die het tegenovergestelde bedoelt dan wat ze zegt gaan we er ook niet geraken.

greenpeaceschauvliege

dag van de Aarde


Eigenlijk is het een beetje raar, zo’n dag van de Aarde. Want wat zijn de 364 andere dagen van het jaar dan? Dagen zonder de Aarde, of tegen de Aarde? Het feit alleen dat er een dag nodig is om ons eraan te herinneren dat we op een kwetsbare en eindige planeet leven toont aan dat er iets mis is.

Deze video stelt het nog eens heel scherp. De keuzes die we maken zijn niet alleen rampzalig voor de planeet, maar ook voor de toekomstige generaties. Dus neem vandaag even de tijd om dit te bekijken en beslis dan wat jij zal doen voor de Aarde. Als het kan elke dag.

kunst helpt de wereld redden


impossible futuresHier alweer wat mooie dingen uit het nieuwe tijdperk. Van 11 tot 29 maart zal Vooruit een blik werpen op de toekomst met het festival: impossible futures. Het festival wil op zoek gaan naar de grenzen op van wat (on)mogelijk is. Want door de confrontatie met het onmogelijke, creëer je ruimte voor het mogelijke. We zetten dus alle oogkleppen af, breken denkkaders open, schakelen stoorzenders uit en beslissen niet wat mogelijk of onmogelijk is. Het is aan het publiek en aan de artiesten om dat uit te maken. Boeiende denkoefeningen dus over TAPAS (There Are Plenty of Alternatives) en NINA (Now is the New Alternative).

Dat het onmogelijke steeds meer aan het gebeuren is zie je ook aan initiatieven die overal opduiken. Zo zal na Antwerpen en Leuven, Gent binnenkort ook zijn eigen verpakkingsarme winkel hebben. En om te zorgen dat al die nieuwe sociale ondernemers aan wat middelen kunnen geraken start de stad Gent binnenkort met een eigen Crowdfunding platform.  Nog een nieuw economisch model dat zich situeert tussen de klassieke spelers ‘de markt’ en ‘de overheid’, waarbij de burgers zelf een belangrijke rol spelen. En natuurlijk is dit geen pleidooi voor het verminderen van investering van de overheid. Integendeel, er zou meer moeten geïnvesteerd worden in zorg, onderwijs, hernieuwbare energie, openbaar vervoer, armoede bestrijding en zoveel meer. Daarnaast is het wel zinvol om nieuwe economische modellen (zoals complementaire munten en crowdfunding acties) verder te ontwikkelen.

Dat dergelijke oproepen wel degelijk werken bewijst het succes van de actie voor het nieuwe permacultuur tijdschrift waar ik hier eerder over schreef. Op enkele weken tijd hebben meer dan 400 mensen het nodige bedrag bij elkaar gelegd. Wie weet komen op (im)possible futures nog nieuwe grote ideeën naar boven, die ons inspireren en motiveren om iets te doen.

 

vandaag even iets anders


Ooit van Herman Karl von Keyserlingk gehoord? Een graaf die zo’n 270 jaar geleden leefde in Rusland en last had van slapeloosheid. Om zijn nachten te vullen gaf hij aan klavecinist Johann Goldberg de opdracht om achter een gordijn in zijn slaapkamer wat muziek te spelen. En zo kreeg Bach de vraag van de graaf om een aantal leuke stukjes te componeren om de slapeloze nachten wat op te fleuren.

Dit is de ontstaansgeschiedenis van de Goldberg variaties, een van de onbetwiste meesterwerken van Bach. Zondag heb ik sublieme uitvoering hiervan gezien door accordeonist Philippe Thuriot  in de Handelsbeurs. Op zo’n momenten denk ik wel eens,  dat een mensheid die zulke schoonheid kan creëren het misschien toch de moeite is om gered te worden. Want nogal wat wetenschappers gaan ervan uit dat we goed bezig zijn om onszelf van de planeet te vegen. Dus voor wie het milieu absoluut worst kan wezen, is Bach misschien nog een argument om toekomstgericht te denken?

In elk geval, hier kan je een andere accordeon versie beluisteren, misschien een alternatief als je even gehad hebt met de debatten op radio en televisie.

campagne nieuwsbrief nummer twee


bekijk deze nieuwsbrief in je browser

Een andere wereld is mogelijk

Nog iets minder dan twee weken en de politieke kaarten worden opnieuw geschud. De keuze is behoorlijk simpel; meer van hetzelfde kotertermijn-beleid in een neo-liberaal jasje of de omslag naar een echt sociale en ecologische toekomst. Op 25 mei krijg je de kans om je stem te laten horen, en bij deze geef ik graag nog wat argumenten om het groene project te steunen.

Groen zorgt voor vernieuwing
De voorbije weken zijn de programma’s door verschillende onafhankelijke spelers grondig vergeleken. Wat mobiliteit betreft, krijgt Groen in elk geval de beste punten van het Netwerk Duurzame Mobiliteit. De Bond Beter leefmilieu komt tot eenzelfde conclusie: Groen biedt de beste garanties op een stevig milieu- en klimaatbeleid. De VRT nieuwsdienst bekeek welke partij de meest rechtvaardige belastinghervorming voorstelt, en hieruit blijkt dat bij Groen de mensen met het laagste inkomen er het meest op vooruitgaan. Wil je zelf de voorstellen van alle partijen vergelijken, neem dan zeker hier een kijkje.

Help Sara en Evita in het parlement
Met mijn campagne wil ik vooral twee jonge talentvolle politici steunen.  Sara Matthieu (derde plaats Vlaanderen) en Evita Willaert (tweede plaats kamer) maken een grote kans verkozen te worden. Als je mijn standpunten wat meer gewicht wil geven mag je uiteraard ook mijn bolletje kleuren. Bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen haalde ik 2 495 stemmen. Aangezien de potentiële kiezers nu uit heel Oost-Vlaanderen mik ik nu op het dubbele.

Het grote verhaal
De media belichten elke dag wel een ander thema in deze campagne. Wat vaak ontbreekt is een brede visie, een lange termijn verhaal. Hoe Groen dit ziet kan je hierlezen, de accenten die ik zelf leg kan je terugvinden in dit opiniestuk dat enkele weken geleden op Knack.be verscheen. Dit is het toekomstbeeld waar ik voor wil gaan, het verhaal dat ik ook binnen en buiten de partij wil promoten.

Hoe kan je helpen?

  • Stuur deze nieuwsbrief door naar je vrienden en familieleden (bij voorkeur in Oost-Vlaanderen)
  • Als je een Facebook account hebt, kan je berichten die ik op mijn pagina  zet ook delen met anderen.

Hier kan je nog even meekijken met een filmpje rond het belang van meer openbaar vervoer.

 

Inschrijven voor de volgende nieuwsbrief kan hier.

beter en beter


Toch wel opvallend hoe snel een simpel ideetje kan opgepikt worden. Mijn filmpje over de recyclage van de affiches stond nog maar goed en wel op mijn blog en ik kreeg al een telefoontje van het Laatste Nieuws. Later op de dag stond het op de Gentenaar en deze morgen ook in beide kranten. Toegegeven, ik ben een beetje lui en probeer eerder op die manier wat aandacht te krijgen dan op de markten kaartjes te staan uitdelen.

Toch wil ik het de volgende weken vooral over inhoud hebben, de inzet van deze verkiezingen is namelijk groot. Kort samengevat is de vraag toch wel welke samenleving we willen? Wat Groen betreft is er het uitgebreid programma van ruim 300 pagina’s waar ik zelf ook een bescheiden bijdrage heb aan geleverd.  Het verkorte programma is hier te bekijken, ook het becijferde O2 plan kan je doornemen op de site van Groen.

beterwouterEen andere manier om de groene gedachten beter te leren kennen is het boek ‘Beter’ van Wouter Van Besien. Ik heb het de voorbije weken gelezen en ga er graag even op in. In deze periode verschijnen natuurlijk heel wat boeken en boekjes van politici al of niet geschreven door ghostwriters, maar dit boek is zoals ik Wouter zelf ken;  degelijk, uitgebreid onderbouwd, pragmatisch, rustig en soms een beetje saai (al zit er tevens fijne humor in).

In het boek legt Wouter een link tussen twee hoofdthema’s, ongelijkheid en duurzaamheid waarbij hij pleit voor een rechtvaardige aanpak van beide problemen. In een uitgebreid hoofdstuk over economie is hij zeer kritisch voor de markt en voor het idee van groei. Hij bespreekt uitgebreid de uitwassen van het financieel systeem (soms wat ingewikkeld) en verdedigt de vermogensrendement belasting. Tussendoor krijgen we af en toe een interessante inkijk in zijn betrokkenheid bij het besturen van Borgerhout of de staatshervorming. Verder lees je een pleidooi voor een kritisch middenveld en een sterke overheid die bijvoorbeeld zorgt voor kwaliteitsvol onderwijs en zorg. Heel wat haalbare voorstellen tonen aan dat Groen de ideeën en capaciteiten heeft om mee te besturen.

Als ik dan toch een paar kritische bedenkingen mag maken dan mis ik een beetje de utopische elementen. Voorstellen die misschien minder haalbaar zijn (zoals het verkorten van de werkweek of het invoeren van een basisinkomen) komen niet aan bod. Naast efficiëntie en herverdeling vind ik zelf het thema ‘sufficiënte’ heel belangrijk, namelijk duidelijk maken dat onze manier van leven niet vol te houden is en we het op materiaal vlak met minder zullen moeten doen (dat minder ook beter kan zijn probeerde ik hier al uit te leggen). Ik weet dat dergelijke uitspraken als politieke zelfmoord worden beschouwd, al geloof ik dat de tijd gekomen om duidelijk te stellen dat er grenzen zijn die we niet kunnen negeren.

In elk geval een stevig boek van een man waarvoor ik veel respect heb en waarmee ik met plezier af en toe een klein beetje van mening verschil.