het einde van de wereld komt er aan


Na een hele reeks try-outs (en een voortijdige première) is het zover. Mijn nieuwe voorstelling ‘Het einde van de wereld? Een try-out!’ is af. Laat je niet verwarren door de titel. Het is geen try-out van een voorstelling, maar een try-out van het einde van de wereld. Ik ben heel blij met het beeld dat Gunther Fobe heeft afgeleverd, waar zowel het dreigende als het hoopvolle moet uit spreken. Bedankt ook aan iedereen die me feedback gaf tijdens de echte try-outs de voorbije maanden.

Hier nog de promotekst:

Steven Vromman, aka Low Impact Man, gaat op onderzoek naar wat in de toekomst kan gebeuren; van virussen tot Artificiële Intelligentie, van meteorieten tot klimaatchaos. Niemand weet wat er komt, maar spannend wordt het zeker.

Kan veerkracht ons voorbereiden op het onverwachte? Hoe hebben moeilijke situaties in het verleden gezorgd voor onvoorstelbare moed en solidariteit? Welke kleinschalige initiatieven helpen ons op weg naar een leefbare wereld? Maak kennis met het Rad der Onfortuin, doe de grote veerkrachttest en zing mee met het grote uitstervingslied

Een spannende blik op het komende parcours van de mensheid met een verrassend einde.

Kijk de miserie recht in de ogen en ga strijdbaarder en hoopvoller dan ooit naar huis!

 (Voorlopige) speellijst najaar 2018

Er zitten nog verschillende voorstellingen in de pijplijn, dus hou de agenda zeker in de gaten.

  • 12-sept. 20 u, Theaterbox, Gent (première in samenwerking met Zwijgen is geen optie. zigo.tv)
  • 13-sept. 20 u, Theaterbox, Gent (tvv Voedselteams)
  • 11-okt. 20u, Eva-vzw, Gent (tvv Eva)
  • 19-okt. 15u, Ten Hove, Gent
  • 23-nov. 20u, Theatergarage, Borgerhout
  • 19-dec. 20u, Theaterbox, Gent
  • 20-dec. 20u. Theaterbox, Gent

 Wil je meer info, laat het weten via: steven@lowimpactman.be

Deel dit gerust op Facebook via het knopje onder dit bericht, want zelf kan ik het niet 😉

filmpjesfestival


Tijd om eens wat filmpjes te delen die de voorbije weken mijn mailbox hebben gevuld…

Er is nogal wat heisa over het nieuwe filmpje van Greenpeace waarbij ze de impact van vlees duidelijk maken. Blijkbaar vind Studio 100 dat dit een ‘polariserende campagne is’. Nochtans zijn alle feiten uit het filmpje gebaseerd op wetenschappelijke gegevens. Dus delen maar die handel.

Dit wil ik ook graag delen, een projectje van een toffe man uit de buurt die een bijzonder voertuig heeft ontwikkeld. Het filmpje duurt nogal lang, maar zorg dat je toch even het einde bekijkt.

 

Na Antwerpen en Brussel krijgt ook Gent een lage emissie zone. Wat mij betreft mag heel Vlaanderen een LEZ worden. In afwachting wat toelichting over de aanpak in Gent.

Volgende filmpje hoef je niet perse te delen, maar het is wel een goede samenvatting van het interview dat ik onlangs had met Janick en Natalia van generation(wh)y

vandaag in de Standaard: de wattenstaafjes


Vandaag kan je in de krant (en online) een stukje lezen over de Europese plannen om de wattenstaafjes te verbieden.

Hier de ingezonden versie.

Waarom Europa plastic wattenstaafjes wil verbieden.

Wellicht is het zo gegaan. De Europese ministers van milieu zitten samen, gezellig in Brussel. Een aantal wetenschappers mag een korte presentatie geven over de stand van het milieu. Het is geen pretje. De klimaatdoelstellingen worden niet gehaald, de vervuiling door fijn stof neemt epidemische vormen aan, het aantal diersoorten dat uitsterft is opnieuw gestegen, de plasticvervuiling is veel erger dan gedacht. Slide na slide zakken de ministers wat dieper weg in de lederen fauteuils.

De commissaris van Milieu, de Maltees Karmenu Vella bedankt de wetenschappers en spreekt de groep toe. “Beste collega’s, de situatie is ernstig, ik denk dat we toch een paar voorstellen zullen moeten bedenken om de milieuproblemen aan te pakken. Wie heeft er een idee?”

De jonge Zweedse minister Kalorina Skog is er voor het eerst bij en wil een goede indruk maken. “Ik denk dat het redelijk eenvoudig is, we mogen niet langer luchthavens en vliegtuigverkeer subsidiëren, we moeten de Europese auto-industrie veel strengere uitstootnormen opleggen. Tevens moeten we het gebruik van steenkool en bruinkool zo snel mogelijk afbouwen. Daarnaast is een drastische beperking van de Europese veestapel noodzakelijk.”

Terwijl ze gedreven verder gaat kijken de andere ministers elkaar vol ongeloof aan. Dit is duidelijk een groentje. Ze draagt ongetwijfeld een bio-katoenen pakje.  Maar Karolina gaat onverstoorbaar verder. “Ik zie nog wel wat opties.  Europa kan echt wel iets doen rond klimaat en milieu. We kunnen de lobbyisten van de olie-industrie en chemische industrie wandelen sturen. We kunnen de lidstaten veel meer op de vingers tikken voor hun falend natuurbeleid, of voor het stimuleren van salariswagens.” Hier kijkt ze even subtiel in de richting van de Vlaamse minister van leefmilieu, die druk in de weer is met het polijsten van haar vingernagels.

destandaardwattenNa haar tussenkomst is het even stil. Dan breekt de hel los, 27 ministers roepen door elkaar. De Duitse minister Svenja Shulze schreeuwt het uit. “Na de sjoemelsoftware hebben we de auto-constructeurs net lagere normen beloofd, daar kunnen we niet op terugkomen!” De Nederlandse Cora Van Nieuwenhuizen loopt rood aan: “het luchtvaartverkeer aan banden leggen, dat is onmogelijk, dat is het einde van de beschaving.”  De Pool Henryk Kowalczyk is furieus. “Afbouwen van de veestapel? Beperken van steenkool! Over mijn lijk!” en hij gooit zijn half opgegeten broodje tonijn in de richting van de Zweedse minister. Ook de Britse milieuminister Michael Gove is in alle staten. “Als maar een van deze voorstellen wordt besproken stappen wij meteen uit de Europese Unie” roept hij stampvoetend.

Het duurt even voor het terug rustig wordt in de vergaderzaal. Commissaris Vella beseft dat het niet makkelijk zal worden. Hij kijkt even op en ziet de Vlaamse minister Joke Schauvliege verveeld met een wattenstaafje in haar oor peuteren. ‘Ik weet het!’ roept Karmenu Vella. ‘We vaardigen een algemeen verbod uit op plastic wattenstaafjes!’ Iedereen in de zaal beseft meteen welk briljant idee dit is. Er is weinig tewerkstelling mee gemoeid, er is geen grote lobby van de wattenstaafjesindustrie, de maatregel valt niet te controleren en het klinkt goed. Een luid gejuicht klinkt op in de vergaderzaal.  Alweer hebben de Europese leiders getoond dat ze in staat zijn de grote uitdagingen met gedurfde structurele maatregelen aan te pakken.

voor veerkracht en moed


“Een leesgroepje beginnen rond actieve hoop. Minder vlees eten. Meer zelf maken, geen auto meer. Minder consumeren. Alles met de fiets. Geen plastic meer kopen. Meer kennis opdoen rond ecologisch leven en meer actie ondernemen. Als leerkracht leerlingen sensibiliseren rond klimaat. Kindermars helpen organiseren. Moedig doorzetten. Met anderen communiceren. Bewust keuzes maken, mijn omgeving inspireren. Moestuinieren. Geld beleggen bij Triodos. Kiezen voor cohousing. Crowdfunding voor milieuprojecten steunen. Meedoet met de klimaatzaak. Mijn kids skils leren die mitigatie helpen. 90% plantbased eten. Autodelen. Pleiten voor basisinkomen. Sociale kloof verkleinen. Bewustmaken. Lokaal, plantaardig en bio-eten. Kinderen bewust opvoeden.”

fullsizeoutput_ced

Dit is een deel van de oogst van de première van ‘Het einde van de wereld, een try-out.’ Want gisteren was het dus zover, tijdens het evenement Gent aan zee. Bijzonder mooi weer, en een groot aanbod, maar toch kwam een select groepje van een veertigtal mensen luisteren en vooral meedenken. Want het is een interactieve voorstelling waarin het publiek een hoofdrol speelt. Het doel: zorgen dat mensen naar huis gaan met meer hoop, ideeën, actiebereidheid en moed.

De reacties waren positief, al waren er nog enkele schoonheidsfoutjes. Dus nu wordt het nog wat schaven en bijwerken, en hopelijk kan vanaf het najaar ook met deze voorstelling nog veel engagementen oogsten. Met veel dank aan iedereen die er bij was, ook de mensen die een van de try-outs hebben meegemaakt (en aan Lotte voor de foto).

10 jaar met kleine voetafdruk


Het is inderdaad 10 jaar geleden dat ik begon met een experimentje waarvan ik geen idee had waar het me zou brengen. Een jaar lang leven met een zo klein mogelijke voetafdruk, dat wou ik eens uitproberen. Dat jaar is ondertussen 10 jaar geworden, en ik zie geen reden om er niet nog eens tien jaar bij te doen.

1OjaarlimAls ik terugkijk op het voorbije decennium ben ik vooral dankbaar (en soms ook nog verbaasd) over wat het allemaal gebracht heeft. De aandacht van de media, de tournee met Dimitri Leue, de vragen voor lezingen, die dan geëvolueerd zijn naar eco-comedy voorstellingen (vandaag staat de teller op 1088 lezingen/voorstellingen, met in totaal ongeveer 86 500 toeschouwers). Van de kleine zusters van Nazareth, tot een school in Nantes, kleine zaaltjes overal te velde, festivals, maar ook hoofdkwartieren van Coca-cola en P&G. Soms voor honderden mensen, maar ook wel eens voor vier dappere luisteraars.

Het eerste boek dat uiteindelijk aanleiding gaf tot nog drie andere. Het kinderboek gewoon omdat iemand na een lezing zei ‘zullen we een kinderboek maken’. En zo ging het vaak, iemand vroeg me een tournee te doen voor Okra, Velt vroeg me voor een voorstelling rond pesticiden. Ik heb heel wat interessante mensen en initiatieven leren kennen, mocht vier jaar in de gemeenteraad in Gent zetelen enzovoort. En zo blijft het experiment me naar nieuwe paden brengen.

Het verbaasd me trouwens dat zelfs vandaag nog behoorlijk wat mensen zich nog iets herinneren van de ‘low impact man’. En vaak refereren ze dan naar de reis met de boot naar Zweden, de energiefiets of het koken met de hooikist. Ook dat had ik die eerste mei 2008 niet kunnen of durven dromen.

Als ik dan toch nog een tip mag geven, je hart en je intuïtie volgen – zoals ik tien jaar geleden ook deed – is vaak het beste voor jezelf én meteen ook voor de wereld.

(Hier kan je het blogbericht lezen van 29 april 2008, en hier het artikel dat net in HLN verscheen.)

6 mei: Gent aan zee én première nieuwe voorstelling


Sommigen weten allicht dat ik bezig ben met een nieuwe eco-comedy voorstelling met als titel: ‘Het einde van de wereld, een try-out’.  Ondertussen is de première vastgelegd kraakhuisop 6 mei tijdens het Klimaatevenement van de stad Gent. Om 18 uur in het Kraakhuis van De Bijloke.

Hier de wat langere beschrijving:

Op interactieve wijze gaat Steven met het publiek op zoek naar de schokken die ons deze eeuw zouden kunnen overkomen; van virussen tot Artificiële Intelligentie, van meteorieten tot klimaatchaos. Wat brengt ons het Rad der Onfortuin? De klemtoon ligt echter op het ontwikkelen van veerkracht. Hoe kan je als burger of als gemeenschap je voorbereiden op het onverwachte? Hoe hebben moeilijke situaties in het verleden gezorgd voor onvoorstelbare moed en solidariteit? Je kan tijdens de grote veerkrachttest je eigen schokbestendigheid testen en krijgt praktische instructies voor de spannende tijden die eraan komen. En natuurlijk ook een liedje met de Ukele… 

Een spannende blik op het komende parcours van de mensheid met een verrassend hoopvol einde.

Check vooral het hele programma van het klimaatfestival, en hopelijk kan je erbij zijn om 18 uur…

banner