fij,nestof

 

  • een witte mars tegen de slachtoffers van fijn stof?
  • een reeks nutteloze objecten eenmaal de olie op is?
  • een herinnering aan de stad toen de automobiel nog niet bestond?
  • een roep om stilte?
  • een begrafenisstoet van het automobilisme?
  • een bescherming tegen vogelpoep?
  • een ontwerp voor een Carkini?
  • stof tot nadenken over fijn stof?

 

Dit alles en nog veel meer. Een kleine artistieke ingreep van Greentrack Gent om even aandacht te vragen voor de impact van de auto in de stad, dit in kader van ‘kunst op straat’.

Wel vroeg opstaan moet ik zeggen…

wie doet het zonder?


Graag deel ik even een oproep van Luc Van Herentals, die werkt aan een nieuw boek over leven zonder auto:

“Ik ben op zoek naar mensen die door zonder eigen auto door het leven gaan en hierover willen getuigen in het nieuwe boek dat ik dit najaar wil uitbrengen. Het wordt de opvolger van ‘Leven zonder auto’ dat ik medio 2014 uitbracht. De oplage ervan is momenteel zo goed als uitverkocht. Werktitel voor het nieuwe boek is ‘Mobieler zonder auto’.

‘Leven zonder auto’(298 blz.) bevat het verhaal van meer dan 100 personen uit alle lagen van de bevolking en leeftijden zonder eigen auto, analyseert ‘het probleem auto’ met aandacht voor ongevallen, luchtvervuiling, schade aan natuur, lawaaioverlast, files, stress, financiën… en doet voorstellen hoe de overheid het leven zonder auto beter zou kunnen faciliteren. Het boek sluit af met concrete tips hoe men zich efficiënt kan verplaatsen zonder auto.

Wie aan het nieuwe boek wil meewerken stuurt mij uiterlijk tegen 15 april zijn verhaal met onder meer aandacht voor de wijze waarop men zich verplaatst, de reden waarom men het bezit van de auto afwijst, de voor- en nadelen die men hiervan ondervindt en maatregelen die de overheid dient te nemen om verplaatsingen zonder auto te ondersteunen. Tot slot verwacht ik een aantal tips voor verplaatsingen zonder auto.

Vooraleer het nieuwe boek gepubliceerd wordt ontvangt iedereen de tekst digitaal zodat men op voorhand weet in welke context zijn bijdrage verschijnt. Op dat ogenblik zal men nog steeds kunnen beslissen om zijn bijdrage terug te trekken. Ook in het nieuwe boek zal met nieuwe informatie het fenomeen auto geanalyseerd worden en voorstellen gedaan met betrekking tot het mobiliteitsbeleid.

Wie zijn medewerking belooft ontvangt een exemplaar van het vorige boek aangevuld met een digitale bijlage (45 blz.) met geactualiseerde informatie tegen kostprijs van 10 euro (verzendingskosten inbegrepen) evenals een fikse korting op de nieuwe publicatie. Andere geïnteresseerden dienen 17,5 euro te betalen. Na storting op mijn bankrekening BE65 7855 2875 6196 krijgt U het boek toegestuurd.”

Je kan Luc bereiken via: luc.vanheerentals@telenet.beezel-lift

het referendum


De voorbije dagen hebben we op de gemeenteraad uitgebreid gedebatteerd over een mogelijk referendum rond het Gentse circulatieplan (ruim 8 uur). Het voorstel van Siegfried Bracke was de Gentenaars te laten stemmen over volgende vraag: Vindt u dat Gent en de Gentenaars beter worden van het voorliggende circulatieplan: ja of neen?  Zelf vind ik het geen goede zaak om over deze vraag een referendum te houden, en ik wil hier graag even uitleggen waarom.

Hierbij ga ik me echter niet richten tot Siegfried Bracke, die enkel uit opportunistische reden plots een voorstander is van referenda. Ik ga liever in op het pleidooi van Sarah Van Liefferinge, die in dit opiniestuk haar voorkeur voor het referendum uitspreekt.

Beste Sarah,

Met plezier heb ik je pleidooi voor een referendum gelezen. Het is duidelijk dat je oprecht gaat voor basisdemocratie. Zelf ben ik ook voorstander van meer directe democratie, van andere vormen van inspraak en betrokkenheid van de burger bij het beleid. Een referendum kan daarbij een goed middel zijn, bijvoorbeeld bij concrete vragen zoals het inplanten van een ondergrondse parking in het stadscentrum. Wat er nu echter voorligt is heel andere koek.

In je eigen stuk geef je zelf een aantal punten aan:  “Hoe zit het met de files op de ring en op knooppunten? Zal de luchtkwaliteit daar niet drastisch dalen? En wat met het nieuwe koopcentrum aan de Expo, dat extra verkeer zal aanzuigen en de middenstand in het centrum bedreigt? Wat zijn de alternatieven daar?”  Meer nog, eigenlijk wil je met de burgers een dialoog opstarten over bijzonder fundamentele kwesties tot en met de vraag over welke soort economie willen we? Worden die kwesties worden dan opgevangen door een simpele ja of nee of de vraag van Siegfried Bracke. Zullen we plots een sereen debat krijgen of een verdere polarisatie? Ik denk het niet. Het tegenvoorstel van de meerderheid biedt wel kansen tot echte dialoog. Ook uit academische hoek komt er steun voor het voorstel van de meerderheid; een burgerkabinet met een representatief staal van onafhankelijke burgers die een langere termijn visie uitwerken. Ik vermoed dat ook jij blij zal zijn met dit experiment dat de basis kan zijn voor nieuwe vormen van directe democratie.

Tijdens deze gemeenteraad hebben we in elk geval gezien dat de drie rechtse oppositiepartijen met Bracke op kop er niet in slagen om constructieve voorstellen te doen en het referendum gebruiken voor een politiek spel. Ik heb een sterk vermoeden dat je liever niet in dat kamp terecht komt…

Met vriendelijke groeten (en om Siegfried toch zijn zin te geven: hier is een referendum)

delen onderweg


Alvorens weer over te gaan naar de kern van deze blog, nog wat meer informatie over de voorbije vakantietrip – die alweer zover weg lijkt. Wat vervoer betreft hebben we voor de lange afstanden gekozen voor de trein. Zo geraak je van Gent tot in Lissabon in een kleine 24 uur, dit met een heel fijne nachttrein vanuit Irun. De reis van Barcelona naar Gent ging nog een pak sneller, daar zijn we opgestapt om 13u20 en aangekomen in Gent tegen middernacht. De prijs voor de lange treinreizen (telkens ongeveer 250 euro/pp) is wellicht duurder dan dezelfde reis met het vliegtuig, maar het besef om rustig te reizen met minder impact is ook iets waard. (in de trein hebben we trouwens uren gekaart…)

DSCF8901Een flink deel van de andere verplaatsingen hebben met de lokale treinen en bussen gedaan. Vooral in Spanje kan je beroep doen op een behoorlijk uitgebreid netwerk van betaalbare buslijnen. Omdat we soms wat afgelegen plekjes hebben gekozen hebben we ook drie keer beroep gedaan op BlaBlaCar, om zo tot aan de bestemming te geraken. Een in Spanje erg populaire tool waardoor wagens en kosten worden gedeeld. Blijkbaar zorgt de moeilijke economische situatie ervoor dat mensen makkelijker gaan delen.

Onze bestemmingen hebben we vooral gevonden via de site van Eceat een netwerk van ecologische vakantieverblijven en boerderijen. De overnachtingen in de steden hebben we via Airbnb geregeld, makkelijk en goedkoop. Maar toch een beetje met gemengde gevoelens, want Airbnb is wel een deelsysteem, maar ook een commercieel model met nogal wat negatieve gevolgen (Dit Nederlands artikel is zet de nadelen op een rijtje). Op deze open source software ‘Inside Airbnb‘ is een overzicht te zien van een aantal populaire plekken waaruit blijkt dat de bezorgdheid terecht is. Volgende keer moeten we misschien eens Coachsurfing uitproberen…

 

volkswagen, groene stroom, en echte energie


Gisteren op de commissie heb ik de kwestie van de sjoemel-wagens aangekaart. Blijkt dat in de stedelijk vloot van ongeveer 550 wagens er 3 Volkswagens zijn die zijn uitgerust met deze software. De schepen liet weten dat met de invoerder is afgesproken dat ze zo snel mogelijk worden binnengebracht om ‘in orde te brengen’. Al is dit laatste relatief, want minder uitstoten zullen ze daardoor niet. Tevens heb ik voorgesteld om Volkswagen uit te sluiten bij volgende aankopen van stedelijk wagens. Dit is juridisch mogelijk als er effectief een rechterlijke veroordeling is. Uit het antwoord blijkt dat de stad daar zeker rekening wil mee houden, al is het nog positiever dat er de volgende jaren gewoon geen nieuwe auto’s zullen worden aangekocht, gezien het beleid om wagengebruik te verminderen ten voordele van duurzame alternatieven.

Ook over de groene stroom heb ik de schepen om informatie gevraagd. De stad Gent heeft sinds 2008 groene stroom van Electrabel (via een groepsaankoop van Eandis). Dank zij de Vreg kunnen we nu ook zien om welke stroom het gaat. Zoals ik al vreesde komt het allergrootste deel ervan uit Scandinavië (Noorwegen 50%, Ijsland 18%, Zweden 7,5 %, Finland 4%, Denemarken 4%). Slechts ongeveer 16% is lokale groene stroom. Dat wil zeggen dat de elektriciteit vooral via goedkope groene stroom certificaten wordt vergroend. (je kan hier lezen hoe dit in zijn werk gaat). Op mijn vraag om daar bij een volgend contract rekening mee te houden blijkt dat we weer gebonden zijn aan Europese regels rond openbare aanbestedingen. Je kan dus niet zomaar in je bestek zetten dat de stroom Belgisch moet zijn…

blablaNog een lange weg te gaan dus, als je deze beide dossiers bekijkt. En opnieuw de vaststelling dat (lokale) politici vaak weinig manoeuvreerruimte hebben om eigen beleid te voeren. Reden te meer om zeer kritisch te blijven rond verdragen zoals TTIP die de macht nog meer verschuiven van overheid naar bedrijven.

Gelukkig is de politiek niet het enige front voor verandering. De volgende dagen zal ik weer getuige zijn van heel wat positieve initiatieven van onderuit. Vanavond in Mechelen mag ik optreden voor de vele lokale transitiegroepen, morgen hetzelfde in Ronse en zaterdag in het verre Hoeselt. Dat soort momenten bieden in elk geval wat tegengewicht tegen de trage en soms moeizame politieke strijd…

dit mogen we niet tolereren


Het milieuschandaal waar Volkswagen zich schuldig aan maakt tart alle verbeelding. Een autoconstructeur die moedwillig frauduleuze software installeert in miljoenen wagens. Het valt niet makkelijk te berekenen, maar de extra hoeveelheid fijn stof die op deze wijze in de lucht is terecht gekomen is wellicht verantwoordelijk voor duizenden extra doden. En dan moet je lezen wat er op de site van Volkswagen staat: “Wie auto’s bouwt, draagt verantwoordelijkheid. Voor de klanten en voor het milieu. Bij Volkswagen is duurzaamheid een ondernemingsdoelstelling – en dus meer dan een goede bedoeling. Geen woorden maar daden. Iedere dag.”  Alstublieft.

dieselgateHet gaat niet om een technisch foutje, niet om belastingontduiking maar simpelweg om intentioneel crimineel gedrag. De topman mag wel opgestapt zijn (hij krijgt wel zo’n dertig miljoen pensioen- en ontslagpremie) maar dit vraagt een rechtszaak waarbij alle verantwoordelijken terecht moeten staan voor doodslag. Dit bedrijf verdient geen cent overheidssteun én overheden zouden het merk en alle dochters meteen op een zwarte lijst moeten zetten bij overheidsaankopen.

Vandaag moeten we heel duidelijk maken dat we dergelijke leugens en bedrog niet pikken. Op een moment dat de wetenschap waarschuwt voor een opwarming van 3 graden én fijn stof steeds meer slachtoffers maakt is er geen ruimte voor dergelijke praktijken (die wellicht meer gangbaar zijn dan we denken).

Deze keer pleit ik dus niet voor mededogen of liefde, maar voor een gepaste en stevige reactie (en de fiets natuurlijk).

verandering van onderuit


Deze week doken een aantal interessante berichten op die aantonen dat de oude politieke cultuur het steeds moeilijker heeft om zijn wil op te dringen. Burgers die zich organiseren slagen er meer en meer in hun stem te laten horen. En dat is maar goed ook.

Wat het Oosterweel dossier betreft is er een duidelijk standpunt van de Vlaamse Ombudsman die aangeeft welke fouten de Vlaamse regering in dit dossier heeft gemaakt. De actiegroepen die aangeven dat de alternatieven nooit degelijk zijn bestudeerd krijgen hier gelijk. Als de Vlaamse regering hiermee doorgaat is al duidelijk dat de procedureslag die erop zal volgen veel kans maakt in het voordeel van de actiegroepen uit te draaien.

In een ander dossier, dat van het Saeftingedok, blijkt de auditeur van de raad van State de actiegroep Doel 2020 te volgen. Ook hier zijn een heleboel fouten gemaakt in een poging om dit megalomaan project erdoor te drukken. Ondanks het feit dat er in reeds een zeer grote overcapaciteit is voor Containerdokken wil men perse deze grote havenuitbreiding erdoor duwen. Als de raad van staten het arrest volgt dat zit de Vlaamse regering met een dik probleem.

Tenslotte is het symbooldossier bij uitstek Uplace ook flink aan het wankelen, nu bekend gemaakt is dat de studie op basis waarvan minister tegen Leefmilieu Schauvliege groen licht vol fouten en oude cijfers staat. Een publiek draagvlak voor dit project is er nooit geweest, en stilaan lijkt ook het politiek draagvlak te verdwijnen.

Vandaag nog hoorde ik op de radio Manu Claeys van Straten Generaal (en auteur van het schitterende boek Stilstand) dat de actiegroepen duidelijk de systeemfouten van het politiek model blootleggen. Ze komen met becijferende alternatieven, ze slagen er in draagvlak te creëren en proberen een andere invulling te geven aan het begrip vooruitgang. Want daar zit het nog helemaal fout met de huidige machtshebbers. Die geloven nog steeds dat vooruitgang beteken nog meer wegen, infrastructuur, groei en steeds grotere projecten. Hierover is dit pittige standpunt van Lieven De Cauter zeker lezenswaardig.

Deze evoluties zijn in elk geval een hart onder de riem voor de vele lokale groepen (zoals RIP the Loop in Gent).  Samen met burgers de samenleving vorm geven en indien nodig oude beslissingen bijstellen op basis van voortschrijdend inzicht. Zou dat geen moderne invulling van democratie kunnen zijn?