#terapkapot


Terwijl de reclamesector alles uit de kast haalt om ons alsmaar meer nutteloze spullen te verkopen voor eindejaar is duidelijk dat dit alles behalve duurzaam is. Want uiteindelijk blijkt dat veel van die hebbedingen zo gemaakt zijn dat ze vlak na de garantieperiode kapot gaan. Op het meldpunt van Test-aankoop zijn ondertussen meer dan 8000 meldingen gekomen van dit soort gevallen van ‘geplande veroudering’. We kunnen alvast starten met het niet langer kopen van dat soort producten. Je kan ze vaak zelfs evengoed lenen of ruilen. Heb je toch een toestel dat onverwacht snel kapot is gegaan, meld het op #terapkapot en ga op zoek naar een repair-café. 

Steun de campagne van Test-aankoop, doe mee een oproep aan de Belgische regering om de garantieperiode te verlengen waardoor de consument beter wordt beschermd en het probleem van de geplande veroudering wordt ingeperkt.

tijd voor een stevige betoging!


dit beeld zegt genoeg zeker?

Dus zondag, iedereen naar Brussel. Hier kan je alle info vinden. Tot dan.

Ja dit is een kort berichtje, maar er zijn al teveel woorden gebruikt om het probleem duidelijk te maken. Tijd voor daden (van onze politici, van onze bedrijfsleiders, journalisten, aandeelhouders, consumenten, burgers, kortom van ons allen).

op weg naar Utopia


Dinsdag 9 oktober ben ik te gast bij Utopia. Jawel, het bestaat, het ligt in Nederland in de buurt van Hilversum en is een reality programma. Op een stuk braakliggende grond werken 15 bewoners aan het bouwen van een ideale samenleving. Twee ervan zijn erg begaan met het milieu, en hebben me uitgenodigd om er morgen een babbel te komen doen. Als het goed gaat via livestream te volgen om 14 uur. Maar er zijn nog heel wat andere mensen aan het bouwen aan een of andere vorm van Utopia. Coöperatieves bloeien als nooit te voren en zijn een welkome aanvulling voor de markt en de overheid. Kijk maar naar Wooncoop die in een jaar tijd al 20 mensen een woonplaats hebben kunnen aanbieden en daar binnenkort nog een heleboel zullen bijdoen. En kijk, niet alleen voor energie, voedsel of wonen is de coöperatieve een mooi instrument er is nu ook Neibo. Deze coöperatieve wil mobiele telefonie aanbieden om ook hier een meer eerlijk economisch model uit te bouwen.
En neem nu het clubje ‘Wilma en de vogels’ die flink op weg zijn om Gent rietjes vrij te maken. De groep er al in geslaagd om meer dan 100 zaken te overtuigen om de rietjes te vervangen. Met het bannen van rietjes alleen zal we de afvalberg niet verkleinen (ondanks de tonnen afval die ze veroorzaken).  Maar met deze kleine actie willen de activisten tonen dat individuele daadkracht de moeite waard en zelfs noodzakelijk is om een vloedgolf van positieve verandering te veroorzaken.  Neem zeker eens een kijkje op de blog van deze toffe club. Ook in “Het einde van de wereld? Een try-out” ga ik in op deze en vele andere nieuwe verhalen. Volgende voorstelling nu donderdag bij Eva. Alle info hier.

het einde van de wereld komt er aan


Na een hele reeks try-outs (en een voortijdige première) is het zover. Mijn nieuwe voorstelling ‘Het einde van de wereld? Een try-out!’ is af. Laat je niet verwarren door de titel. Het is geen try-out van een voorstelling, maar een try-out van het einde van de wereld. Ik ben heel blij met het beeld dat Gunther Fobe heeft afgeleverd, waar zowel het dreigende als het hoopvolle moet uit spreken. Bedankt ook aan iedereen die me feedback gaf tijdens de echte try-outs de voorbije maanden.

Hier nog de promotekst:

Steven Vromman, aka Low Impact Man, gaat op onderzoek naar wat in de toekomst kan gebeuren; van virussen tot Artificiële Intelligentie, van meteorieten tot klimaatchaos. Niemand weet wat er komt, maar spannend wordt het zeker.

Kan veerkracht ons voorbereiden op het onverwachte? Hoe hebben moeilijke situaties in het verleden gezorgd voor onvoorstelbare moed en solidariteit? Welke kleinschalige initiatieven helpen ons op weg naar een leefbare wereld? Maak kennis met het Rad der Onfortuin, doe de grote veerkrachttest en zing mee met het grote uitstervingslied

Een spannende blik op het komende parcours van de mensheid met een verrassend einde.

Kijk de miserie recht in de ogen en ga strijdbaarder en hoopvoller dan ooit naar huis!

 (Voorlopige) speellijst najaar 2018

Er zitten nog verschillende voorstellingen in de pijplijn, dus hou de agenda zeker in de gaten.

  • 12-sept. 20 u, Theaterbox, Gent (première in samenwerking met Zwijgen is geen optie. zigo.tv)
  • 13-sept. 20 u, Theaterbox, Gent (tvv Voedselteams)
  • 11-okt. 20u, Eva-vzw, Gent (tvv Eva)
  • 19-okt. 15u, Ten Hove, Gent
  • 23-okt, 20u, Tinnenpot, Gent (ism Likebirds)
  • 17-nov, 20u, De Verstelling, JH Kubiek, Eeklo
  • 23-nov. 20u, Theatergarage, Borgerhout
  • 19-dec. 20u, Theaterbox, Gent
  • 20-dec. 20u. Theaterbox, Gent

 Wil je meer info, laat het weten via: steven@lowimpactman.be

Deel dit gerust op Facebook via het knopje onder dit bericht, want zelf kan ik het niet 😉

filmpjesfestival


Tijd om eens wat filmpjes te delen die de voorbije weken mijn mailbox hebben gevuld…

Er is nogal wat heisa over het nieuwe filmpje van Greenpeace waarbij ze de impact van vlees duidelijk maken. Blijkbaar vind Studio 100 dat dit een ‘polariserende campagne is’. Nochtans zijn alle feiten uit het filmpje gebaseerd op wetenschappelijke gegevens. Dus delen maar die handel.

Dit wil ik ook graag delen, een projectje van een toffe man uit de buurt die een bijzonder voertuig heeft ontwikkeld. Het filmpje duurt nogal lang, maar zorg dat je toch even het einde bekijkt.

 

Na Antwerpen en Brussel krijgt ook Gent een lage emissie zone. Wat mij betreft mag heel Vlaanderen een LEZ worden. In afwachting wat toelichting over de aanpak in Gent.

Volgende filmpje hoef je niet perse te delen, maar het is wel een goede samenvatting van het interview dat ik onlangs had met Janick en Natalia van generation(wh)y

vandaag in de Standaard: de wattenstaafjes


Vandaag kan je in de krant (en online) een stukje lezen over de Europese plannen om de wattenstaafjes te verbieden.

Hier de ingezonden versie.

Waarom Europa plastic wattenstaafjes wil verbieden.

Wellicht is het zo gegaan. De Europese ministers van milieu zitten samen, gezellig in Brussel. Een aantal wetenschappers mag een korte presentatie geven over de stand van het milieu. Het is geen pretje. De klimaatdoelstellingen worden niet gehaald, de vervuiling door fijn stof neemt epidemische vormen aan, het aantal diersoorten dat uitsterft is opnieuw gestegen, de plasticvervuiling is veel erger dan gedacht. Slide na slide zakken de ministers wat dieper weg in de lederen fauteuils.

De commissaris van Milieu, de Maltees Karmenu Vella bedankt de wetenschappers en spreekt de groep toe. “Beste collega’s, de situatie is ernstig, ik denk dat we toch een paar voorstellen zullen moeten bedenken om de milieuproblemen aan te pakken. Wie heeft er een idee?”

De jonge Zweedse minister Kalorina Skog is er voor het eerst bij en wil een goede indruk maken. “Ik denk dat het redelijk eenvoudig is, we mogen niet langer luchthavens en vliegtuigverkeer subsidiëren, we moeten de Europese auto-industrie veel strengere uitstootnormen opleggen. Tevens moeten we het gebruik van steenkool en bruinkool zo snel mogelijk afbouwen. Daarnaast is een drastische beperking van de Europese veestapel noodzakelijk.”

Terwijl ze gedreven verder gaat kijken de andere ministers elkaar vol ongeloof aan. Dit is duidelijk een groentje. Ze draagt ongetwijfeld een bio-katoenen pakje.  Maar Karolina gaat onverstoorbaar verder. “Ik zie nog wel wat opties.  Europa kan echt wel iets doen rond klimaat en milieu. We kunnen de lobbyisten van de olie-industrie en chemische industrie wandelen sturen. We kunnen de lidstaten veel meer op de vingers tikken voor hun falend natuurbeleid, of voor het stimuleren van salariswagens.” Hier kijkt ze even subtiel in de richting van de Vlaamse minister van leefmilieu, die druk in de weer is met het polijsten van haar vingernagels.

destandaardwattenNa haar tussenkomst is het even stil. Dan breekt de hel los, 27 ministers roepen door elkaar. De Duitse minister Svenja Shulze schreeuwt het uit. “Na de sjoemelsoftware hebben we de auto-constructeurs net lagere normen beloofd, daar kunnen we niet op terugkomen!” De Nederlandse Cora Van Nieuwenhuizen loopt rood aan: “het luchtvaartverkeer aan banden leggen, dat is onmogelijk, dat is het einde van de beschaving.”  De Pool Henryk Kowalczyk is furieus. “Afbouwen van de veestapel? Beperken van steenkool! Over mijn lijk!” en hij gooit zijn half opgegeten broodje tonijn in de richting van de Zweedse minister. Ook de Britse milieuminister Michael Gove is in alle staten. “Als maar een van deze voorstellen wordt besproken stappen wij meteen uit de Europese Unie” roept hij stampvoetend.

Het duurt even voor het terug rustig wordt in de vergaderzaal. Commissaris Vella beseft dat het niet makkelijk zal worden. Hij kijkt even op en ziet de Vlaamse minister Joke Schauvliege verveeld met een wattenstaafje in haar oor peuteren. ‘Ik weet het!’ roept Karmenu Vella. ‘We vaardigen een algemeen verbod uit op plastic wattenstaafjes!’ Iedereen in de zaal beseft meteen welk briljant idee dit is. Er is weinig tewerkstelling mee gemoeid, er is geen grote lobby van de wattenstaafjesindustrie, de maatregel valt niet te controleren en het klinkt goed. Een luid gejuicht klinkt op in de vergaderzaal.  Alweer hebben de Europese leiders getoond dat ze in staat zijn de grote uitdagingen met gedurfde structurele maatregelen aan te pakken.