nieuwe tijden, nieuwe helden


Terwijl jongeren overal in het land (én in onze buurlanden) opnieuw op straat komen om onze politici te porren voor een stevig klimaatbeleid worden op vele plaatsen concrete stappen ondernomen om de samenleving duurzamer te maken. Vaak door jongeren, maar niet altijd.

Neem nu Louis De Jaeger, die ik een paar weken terug mocht ontmoeten in Brugge. Een jonge kerel die met een simpel plan een groot bewustzijn aan het creëren is rond hoe we met onze tuinen omgaan. Louis is gestart met een kruistocht tegen het gazon. Want duizenden hectares gazon die we in Vlaanderen hebben zijn woestenijen wat betreft biodiversiteit en vragen tonnen pesticiden en water. Weg met die handel dus.

Een andere pionier is Jeroen Vereecke. Hij wil samen met enkele companen iets doen aan de absurde situatie situatie waarbij dagelijks miljoen liter water over onze wegen vervoerd worden, terwijl het gewoon bij iedereen thuis uit de kraan komt. Met zijn cvba ‘De Leiding’ lanceerde hij daarvoor Robinetto. Een project om festivals, café’s en restaurants aan te zetten om kraanwater te serveren. Over dit project kan je een heel boeiend interview bekijken met Patrick Doyen. Vele jaren werkzaam bij coca-cola en nu een groot voorvechter van kraantjeswater.

En dan is er nog groot nieuws van New-B, de beweging die al jaren werkt op een coöperatieve burgerbank op te richten. Na veel zwoegen en zweten is het aanvraagdossier bij de Nationale Bank van België neergelegd. Nu hebben we (wij burgers ja) 12 maanden de tijd om mee te helpen aan deze droom. Doe mee en wordt coöperant (voor 20 euro). Kansen genoeg dus voor wie echt iets wil doen.

de kracht van de jongeren


Gisteren was ik er natuurlijk ook bij in Brussel. De avond ervoor ben ik nog even in de pen gekropen en plots was mijn stukje op vrtnws behoorlijk populair. Je kan het hier nog eens lezen.

Wat ik vooral hoop te bereiken is dat het debat wat breder gevoerd wordt. Het gaat niet enkel over technologie of over subsidies of beperkingen. De kernvraag is wat is voor ons ‘het goede leven’, hoe vullen we dat in (voor binnenkort 8 miljard mensen) rekening houdend met de grenzen van de planeet. En dit kunnen we enkel bespreken als we ook ons economisch groeimodel durven onder de loep te nemen.

Op woensdag 13 februari ga ik uitgebreid in op deze kwestie tijdens een evenement georganiseerd door Proteco. Een mini-onderneming van Sint-Paulus in Gent. Het gaat om Arnaud, Senne, Matthias, Michiel en Bjarn die er zelf voor gekozen hebben een mini-onderneming op te zetten rond duurzaamheid. Dit is de missie: Minionderneming Proteco heeft als missie meehelpen aan de bescherming van de natuur. Proteco wil consumenten niet enkel bewust maken van het bestaan van schadelijke producten maar ze ook tonen wat natuurvriendelijke alternatieven kunnen zijn. Bovendien wil Proteco enkele van deze producten dichter bij de consument brengen, door ze op verkoopmomenten zelf aan te bieden.  Ik ben heel blij dat ik deze jongeren kan coachen en het sterkt me in de overtuiging dat de maatschappelijke omslag die er zit aan te komen sterk vanuit deze nieuwe generatie komt.

Wie interesse heeft is welkom op woensdag 13 februari in de campus Patijntjestraat 45, Gent vanaf 19 uur. HIER INSCHRIJVEN

Ps: de voorstellingen van het Einde van de Wereld? Een try-out! op 1 en 2 februari zijn uitverkocht. Maar hier kan je zien waar en wanneer er nog opties zijn.

Kerstverhaal uit 2025


Het is al tijdje geleden dat ik hier over lokale politiek heb geschreven, maar de manier waarop Christophe Peeters door zijn eigen partij is behandeld maakt me zo triest dat een troostend verhaaltje wel passend lijkt.

Gent januari 2025.

Iedereen herinnert zich nog de bewogen maanden na de gemeenteraadsverkiezingen van 2018. Mathias De Clercq die zich tot burgemeester uitroept voor de stemmen geteld zijn – en daarvoor later een zware prijs betaalt. De onverwachte coalitie van Open-VLD met CD&V, de machtsverschuivingen binnen het kartel Groen-Sp.a, het armworstelen over de burgemeesterssjerp, het gekibbel over bevoegdheden en mandaten. Met als onverwachte afsluiter de dramatische coup tegen misschien wel de meest bekwame schepen, Christophe Peeters.  De start van het nieuwe bestuur was dus niet rimpelloos. Zoals velen vreesden bleek de nieuwe burgemeester – door sommigen de Zonnekoning genoemd – vooral gedreven door zijn ego. Hij verloor steeds meer steun binnen de eigen rangen. In de loop van de legislatuur gingen verschillende liberale raadsleden zich aansluiten bij Christophe Peeters die als onafhankelijke zetelde. Mathias De Clercq werd zes jaar op rij verkozen als Strafste Gentenaar, in de categorie ‘grootste ego’. En zelfs daar was hij trots op. De nieuwe liberale fractie doopte zich om tot de OGL (de Oprechte Gentse Liberalen) en diende een lijst in bij de verkiezingen van 2024. Kopman Christophe Peeters.

De uitslag van 13 oktober 2024 was duidelijk. OGL overvleugelde probleemloos Open-VLD en werd meteen de tweede partij net na het progressief kartel. Hafsa El-Bazioui had zoveel indruk gemaakt als schepen dat ze de kopvrouw werd van het nieuwe kartel Groen-Sp.a-PVDA. Het kartel en OGL haalden elk 19 zetels, en wat voorkeurstemmen betreft haalden Hafsa en Christophe op wonderlijke manier elk evenveel stemmen: 18 504 om precies te zijn. Op die bewuste verkiezingsavond liepen beiden elkaar bijna letterlijk tegen het lijf op de trappen van het stadhuis. Voor het oog van verschillende camera’s en reporters. ‘Wie wordt burgemeester?’ klonk het meteen uit de kelen van diverse journalisten. Hafsa hield even haar hand in de hoogte waardoor het tumult verstomde. ‘Voor mij is dit niet het belangrijkste, belangrijk is dat we deze stad samen goed besturen.’ Ze keek rustig de persmeute aan terwijl steeds meer omstaanders stilhielden om mee te luisteren. Toen zei ze nadrukkelijk; ‘Ik denk dat omwille van zijn ervaring en intelligentie Christophe best geplaatst is om burgemeester de worden.’ Christophe haalde diep adem. ‘Hafsa, dank je wel voor je aanbod, maar gezien jouw fantastisch resultaat en de nood aan vernieuwing wil ik dat jij de sjerp aanneemt.’ Ze gingen nog even door met elkaar te complimenteren en tot burgervader uit te roepen, tot iemand uit het publiek riep ‘samen, samen!’ een kreet die enthousiast overgenomen werd door de groeiende groep omstaanders. Op de trappen van het stadhuis beslisten Hafsa en Christophe om van het burgemeesterschap een duobaan te maken. Luid gejuich weerklonk bij de honderden toehoorders.

Het was de start van een hele reeks vernieuwingen. De duo-burgemeesters deelden hun wedde, hun kantoor en hun Riskja – met chauffeur. Ze stelden een klein college samen met negen leden, de meerderheid vrouwen. Zo werd Stephanie D’Hose onder andere bevoegd voor cultuur, wat voor een uitbarsting van vreugde zorgde in de Gentse kunstensector. Astrid De Bruycker kreeg de zware portefeuille ‘veerkracht en geluk’. Sarah Mathieu verving Filip Watteeuw op mobiliteit (Watteeuw was ondertussen een gerenommeerd consultant geworden rond stedelijke mobiliteit).Sarah Van Lieferinge kreeg als schepen van burgerparticipatie de opdracht een grondige politieke vernieuwing uit te tekenen. Tom De Meester mocht de woon problematiek én het openbaar vervoer aanpakken. Tine De Moor kreeg ‘Gent Deelstad’ als bevoegdheid en de kranige Mieke Van Hecke mocht tot ieders tevredenheid de volgende zes jaar opnieuw alle Gentse koppels huwen.

De eerste week van januari vertrok de nieuwe ploeg naar een vakantiehuis in de Vlaamse Ardennen. Ze namen er de tijd om elkaar te leren kennen, om vertrouwen op de bouwen en aan teambuilding te doen. Ze kregen trainingen in empathie en het geven van feedback. Gezien de ervaringen met de vorige burgemeester kregen Christophe en Hafsa een aparte sessie rond dankbaarheid en nederigheid. Er werden ook plannen gemaakt voor de volgende legislatuur, zo werd beslist grote stukken van het bestuursakkoord blanco te laten en in te vullen via nieuwe vormen van burgerparticipatie. De nieuwe ploeg kookte samen, er werd gedanst en diepzinnige gesprekken werden gevoerd. Tijdens het bosspel kon Tom De Meester nog net verhinderen dat een geblinddoekte Christophe Peeters in een sloot zou sukkelen. Bij de slotsessie – mindfulness – gingen ze allen op de grond liggen, het hoofd telkens op de buik van iemand anders. Toen Mieke Van Hecke per abuus een boertje liet gaf dit aanleiding tot een collectieve slappe lach die minuten duurde. Op de trein van Brakel naar Gent namen ze samen nog één beslissing; om hun accounts bij Twitter en Facebook meteen af te sluiten zodat ze zich konden concentreren op het luisteren naar de Gentenaars en samen de stad besturen.

En Mathias De Clercq? Hij besloot zijn zitje in de gemeenteraad niet op te nemen en opende een klein café, ‘Zot van Glorie’ genaamd. Op het raam staat in hoofdletters: ‘Hier het beste bier, in het tofste café van de mooiste stad van de wereld’ Met drie uitroeptekens. Af en toe bestelt er een grapjas wel eens een portie ‘Gentse clichés’. Als je langs gaat zal je merken dat Mathias altijd zijn tricolore lint draagt achter de bar. Niemand vond het nodig om hem dat af te nemen.

Steven Vromman

Burger van Gent, zeker niet de mooiste stad van de wereld, maar wel een fijne plek om te leven.

#terapkapot


Terwijl de reclamesector alles uit de kast haalt om ons alsmaar meer nutteloze spullen te verkopen voor eindejaar is duidelijk dat dit alles behalve duurzaam is. Want uiteindelijk blijkt dat veel van die hebbedingen zo gemaakt zijn dat ze vlak na de garantieperiode kapot gaan. Op het meldpunt van Test-aankoop zijn ondertussen meer dan 8000 meldingen gekomen van dit soort gevallen van ‘geplande veroudering’. We kunnen alvast starten met het niet langer kopen van dat soort producten. Je kan ze vaak zelfs evengoed lenen of ruilen. Heb je toch een toestel dat onverwacht snel kapot is gegaan, meld het op #terapkapot en ga op zoek naar een repair-café. 

Steun de campagne van Test-aankoop, doe mee een oproep aan de Belgische regering om de garantieperiode te verlengen waardoor de consument beter wordt beschermd en het probleem van de geplande veroudering wordt ingeperkt.

tijd voor een stevige betoging!


dit beeld zegt genoeg zeker?

Dus zondag, iedereen naar Brussel. Hier kan je alle info vinden. Tot dan.

Ja dit is een kort berichtje, maar er zijn al teveel woorden gebruikt om het probleem duidelijk te maken. Tijd voor daden (van onze politici, van onze bedrijfsleiders, journalisten, aandeelhouders, consumenten, burgers, kortom van ons allen).

op weg naar Utopia


Dinsdag 9 oktober ben ik te gast bij Utopia. Jawel, het bestaat, het ligt in Nederland in de buurt van Hilversum en is een reality programma. Op een stuk braakliggende grond werken 15 bewoners aan het bouwen van een ideale samenleving. Twee ervan zijn erg begaan met het milieu, en hebben me uitgenodigd om er morgen een babbel te komen doen. Als het goed gaat via livestream te volgen om 14 uur. Maar er zijn nog heel wat andere mensen aan het bouwen aan een of andere vorm van Utopia. Coöperatieves bloeien als nooit te voren en zijn een welkome aanvulling voor de markt en de overheid. Kijk maar naar Wooncoop die in een jaar tijd al 20 mensen een woonplaats hebben kunnen aanbieden en daar binnenkort nog een heleboel zullen bijdoen. En kijk, niet alleen voor energie, voedsel of wonen is de coöperatieve een mooi instrument er is nu ook Neibo. Deze coöperatieve wil mobiele telefonie aanbieden om ook hier een meer eerlijk economisch model uit te bouwen.
En neem nu het clubje ‘Wilma en de vogels’ die flink op weg zijn om Gent rietjes vrij te maken. De groep er al in geslaagd om meer dan 100 zaken te overtuigen om de rietjes te vervangen. Met het bannen van rietjes alleen zal we de afvalberg niet verkleinen (ondanks de tonnen afval die ze veroorzaken).  Maar met deze kleine actie willen de activisten tonen dat individuele daadkracht de moeite waard en zelfs noodzakelijk is om een vloedgolf van positieve verandering te veroorzaken.  Neem zeker eens een kijkje op de blog van deze toffe club. Ook in “Het einde van de wereld? Een try-out” ga ik in op deze en vele andere nieuwe verhalen. Volgende voorstelling nu donderdag bij Eva. Alle info hier.

het einde van de wereld komt er aan


Na een hele reeks try-outs (en een voortijdige première) is het zover. Mijn nieuwe voorstelling ‘Het einde van de wereld? Een try-out!’ is af. Laat je niet verwarren door de titel. Het is geen try-out van een voorstelling, maar een try-out van het einde van de wereld. Ik ben heel blij met het beeld dat Gunther Fobe heeft afgeleverd, waar zowel het dreigende als het hoopvolle moet uit spreken. Bedankt ook aan iedereen die me feedback gaf tijdens de echte try-outs de voorbije maanden.

Hier nog de promotekst:

Steven Vromman, aka Low Impact Man, gaat op onderzoek naar wat in de toekomst kan gebeuren; van virussen tot Artificiële Intelligentie, van meteorieten tot klimaatchaos. Niemand weet wat er komt, maar spannend wordt het zeker.

Kan veerkracht ons voorbereiden op het onverwachte? Hoe hebben moeilijke situaties in het verleden gezorgd voor onvoorstelbare moed en solidariteit? Welke kleinschalige initiatieven helpen ons op weg naar een leefbare wereld? Maak kennis met het Rad der Onfortuin, doe de grote veerkrachttest en zing mee met het grote uitstervingslied

Een spannende blik op het komende parcours van de mensheid met een verrassend einde.

Kijk de miserie recht in de ogen en ga strijdbaarder en hoopvoller dan ooit naar huis!

 (Voorlopige) speellijst najaar 2018

Er zitten nog verschillende voorstellingen in de pijplijn, dus hou de agenda zeker in de gaten.

  • 12-sept. 20 u, Theaterbox, Gent (première in samenwerking met Zwijgen is geen optie. zigo.tv)
  • 13-sept. 20 u, Theaterbox, Gent (tvv Voedselteams)
  • 11-okt. 20u, Eva-vzw, Gent (tvv Eva)
  • 19-okt. 15u, Ten Hove, Gent
  • 23-okt, 20u, Tinnenpot, Gent (ism Likebirds)
  • 17-nov, 20u, De Verstelling, JH Kubiek, Eeklo
  • 23-nov. 20u, Theatergarage, Borgerhout
  • 19-dec. 20u, Theaterbox, Gent
  • 20-dec. 20u. Theaterbox, Gent

 Wil je meer info, laat het weten via: steven@lowimpactman.be

Deel dit gerust op Facebook via het knopje onder dit bericht, want zelf kan ik het niet 😉