binnen 300 miljoen jaar is alles in orde


Stel dat we er uiteindelijk in slagen onszelf uit te roeien, wat gebeurt er dan? Deze korte video toont heel mooi hoe de natuur zich zal herstellen, en binnen pakweg 300 miljoen jaar zijn alle sporen van menselijke vervuiling en ontginning verdwenen. De vraag is dan natuurlijk, wie de bomen gaat kappen als wij er niet meer zijn? Want dat is toch de functie van bomen…

Laat het filmpje vooral een aansporing zijn om dit worst case scenario te vermijden. We zijn nog lang niet zover, we hebben nog heel wat kansen om een pak miserie te vermijden. Alleen vraagt het wel een flinke bewustwording, een radicale gedragsverandering, een ander economisch systeem en een nieuw politiek model. Zo moeilijk kan dit toch niet zijn.

Hoe alles in elkaar zou kunnen storten…


coverservigneDe titel van het boek ‘Comment tout peut s’éffonder’ vertalen is wellicht al genoeg om gefronste wenkbrauwen of angstzweet op te roepen. Het makkelijkste zou zijn dit boek van Pablo Servigne en Raphaël Stqevens af te doen als een overtrokken verhaal van doemdenkers. Jammer genoeg kan ik enkel melden dat het een zeer goed onderbouwd en realistisch boek is geworden.

Je leest ook bij andere auteurs wel eens dat het fout zou kunnen aflopen als we niet dringend de grote uitdagingen van klimaat, ongelijkheid en uitputting van grondstoffen aanpakken. Hier kiezen de auteurs ervoor om het thema eens grondig uit te werken. Ze beschrijven hoe systemen en beschavingen in elkaar kunnen storten, welke de grenzen zijn die we reeds overschreden hebben en wat mogelijke gevolgen kunnen zijn.

Ze doen geen voorspellingen over welke schokken we op welk moment kunnen voorvallen, maar hun op beschrijving van de kwetsbaarheid van de systemen waar we afhankelijk van zijn is behoorlijk deprimerend. Het energiesysteem (met de nucleaire tijdbom), het voedselsysteem, het klimaatsysteem en het financieel systeem zijn er maar enkele van, en daarnaast zijn er natuurlijk de zwarte zwanen. Schokken die niemand zag aankomen (zoals Fukushima) en een grote impact kunnen hebben.

Gelukkig staan de auteurs ook stil bij hoe een samenleving zich best kan voorbereiden. Daaruit blijkt dat de aanwezigheid van sociale netwerken een zeer belangrijke factor is naast het ontwikkelen van back-up systemen die kunnen opgeschaald worden. Ook het erkennen dat we kwetsbaar zijn is beter dan fluitend in het donker ervan uitgaan dat er geen vuilte aan de lucht is. In die zin is mijn vorige blogstukje rond ‘Hoop’ en vooral de site ‘verander alles’ een mooie illustratie van hoe deze alternatieven sterk aan het groeien zijn.

Bij mijn weten is het boek nog niet in het Nederlands te krijgen, maar op hun site met de passende titel Collapsology kan je heel wat achtergrondinfo vinden.

Dat ze op dit moment in Parijs grootschalige oefeningen aan het doen zijn voor een mogelijke mega-overstroming zal dan wel toeval zijn.

echte groene stroom


Ik schreef hier al eerder over een studiedag van de Vreg waar het ging over herkomst van onze stroom. Toen al werd aangekondigd dat de consument daar binnenkort meer zou over weten. En vandaag is het zo ver: op de site van de Vreg kan je nu transparant zien waar en hoe de verschillende leveranciers hun stroom opwekken. Een verhelderende tool die hopelijk veel consumenten, bedrijven en organisaties ertoe aan zal zetten om te kiezen voor echte groene stroom.

VREGherkomst

Bekijk je eigen leverancier op http://vreg.be/nl/herkomst-stroom en ga schakel meteen over naar de groenste keuze!

 

20.544 centimeter scheurtjes


Graag wil ik even aandacht voor deze actie van Greenpeace, naar aanleiding van de scheurtjes in de kernreactoren van Doel 3 en Tihange 2. De problemen blijven maar aanslepen en het lijkt toch niet verstandig om in zo’n omstandigheden de reactoren weer op te starten. Het totaal aantal scheuren in Doel is goed voor samen 20.544 cm?

Greenpeace daagt ons uit of we die lengte samen kunnen evenaren. Neem dus een foto van een scheur en stuur ze ons zo snel mogelijk door. Dat kan een scheur of barst zijn in een tas, broek, tegel of muur. Op zich maakt het niet uit, het is de scheur die telt.

Doe mee en toon ons uw scheur!

Waarom wil Greenpeace mijn scheur zien?

  • Het geeft jou de kans om openlijk je bezorgdheid te uiten over verouderde en onbetrouwbare kerncentrales.
  • Het geeft ons de kans om de regering en het Federaal Agentschap voor Nucleaire Controle (FANC) duidelijk te maken dat de bescherming van de bevolking moet primeren, niet de winst van Electrabel.

out of the groei-box


Gisteren mocht ik een kleine pop-up lezing doen bij een receptie van de bio-ingenieurs naar aanleiding van een ere-doctoraat. De eerste pop-up spreker vond al het gezeur over klimaatverandering toch wat overdreven, de tweede hield een pleidooi voor out-of-the box denken én voor groei (die box mogen we niet verlaten). Dus kwam mijn stukje wel op een goed moment. Ik heb er redelijk wat aan gewerkt (het mocht maar vier minuten zijn), dus is het meteen ook een blogstukje geworden.

Goeienavond. Bij elk feestje is er wel iemand die er in slaagt met een paar opmerkingen de sfeer te verknallen. Wel, het zou best kunnen dat ik vanavond die persoon zal zijn, waarvoor preventief mijn excuses. Laat me duidelijk zijn, ik ben voor technologie, ik gebruik ook technologie bijvoorbeeld om mijn ecologische voetafdruk te verkleinen. Zo  ben ik naar hier gekomen met de fiets, voor mij nog altijd een technisch hoogstandje.

Ik ga mijn schaarse minuten gebruiken om een pleidooi te houden voor minder technologie! Want wellicht zal hier vanavond ten overvloede de lof gezongen worden van alle mogelijke technologische oplossingen die ons een duurzame stralende toekomst zullen verzekeren. Zoals het tegenwoordig de mode is zullen al deze oplossing het adjectief ‘slim’ krijgen. We krijgen slimme auto’s, slimme energienetten, slimme vuilnisbakken, slimme medicatie, enzovoort. Soms denk ik dat hoe meer we dit adjectief slim gebruiken hoe meer we eigenlijk toegeven dat we zelf dom zijn.

We mogen trots zijn op onze creatieve verwezenlijkingen. We zijn de eerste soort in de lange geschiedenis van de planeet die in staat is zijn eigen habitat te vernietigen. Als we verder doen zoals we bezig zijn dan zorgt de klimaatverandering daar vanzelf voor, maar het kan zijn dat we al eerder een zwarte zwaan op onze weg treffen. we hebben nog steeds genoeg kernkoppen (slimme kernbommen gelukkig) om de planeet meermaals te vernietigen, voldoende gifstoffen om alle leven onmogelijk te maken, we zijn goed bezig onze bodems kapot te maken en onze hulpbronnen uit te putten. Nu Ik hoor jullie nu al denken, maar daar zal technologie de oplossing voor bieden!

Wel, dat is nu mijn exact mijn punt. Het geloof dat we met technologie alles kunnen oplossen is levensgevaarlijk. De laatste vijftig jaar zijn we blind gaan geloven in groei, in meer, in sneller, verder, hoger én slimmer. We hebben vooruitgang ingevuld als materiële groei en meer tweetbiocomfort en meer consumptie.  We denken dat we de natuur kunnen en moeten beheersen. Een overtuiging die vooral  onze hoogmoed en domheid onderstreept.

We hebben dus niet meer technologie nodig binnen het bestaande paradigma. We hebben een ander paradigma nodig. We moeten ons de vraag stellen; wat hebben we echt nodig hebben om goed te leven? Hoe kunnen we op een rechtvaardige manier alles wat de natuur ons ter beschikking stelt verdelen? We hebben geen nood aan technologische maar aan sociale innovatie,  geen nood aan een industriële revolutie maar een bewustzijnsrevolutie.

Mijn voorstel is daarom niet meer technologie, maar meer mededogen, verbondenheid, en ja meer liefde. Liefde voor de ongelofelijke diversiteit van wat er leeft op de planeet, verbondenheid met de volgende generaties en de mensen in het Zuiden die nu de prijs betalen van onze welvaart. Mededogen voor wie nu niet mee kan in de verschroeiende ratrace. Verbondenheid met wat we zelf belangrijk vinden. Er bestaat – gelukkig – geen slim toestel dat liefde of mededogen produceert. Dat zullen we zelf moeten doen.

Als we er niet in slagen te evolueren tot een emphatische samenleving (zoals Jeremy Rifkin het stelt) dan vrees ik dat we , zij het op een bijzonder slimme manier, verder richting afgrond denderen. Een prettige avond nog, met veel liefde.

 

 

voor een warme brown-out


Of we binnenkort te maken krijgen met een brown-out, een tijdelijke afschakeling van de stroom in bepaalde zones is nog afwachten. Dat er nog maar eens een probleem is bij een van onze verouderde kerncentrale zal er geen goed aan doen. Maar vooral het weer in de ons omliggende landen zal bepalend zijn of we al of niet zonder vallen. Een koudegolf in Frankrijk in combinatie met een windstille periode in Duitsland zal de invoer van stroom doen stokken en dan hebben we prijs.

Er zijn ondertussen al heel wat tips verspreid om de burger minder te laten verbruiken. Het is vooreerst een beetje hypocriet om nu plots de burger verantwoordelijk te maken voor een falend energiebeleid. Daarnaast is het opvallend dat we allemaal als individu worden aangesproken. Je kan inderdaad gaan wokken of je koelkast dicht laten, maar een brown-out is misschien de uitgelezen kans om solidariteit te tonen. In interessante oproep op de site van Bewust Verbruiken worden onder andere volgend acties voorgesteld;

  • Maak afspraken met buren of wijkgenoten. Spreek een plaats af waar je naartoe kan bij een Brown Out. Heb je een klein pleintje in de buurt, een parking, een park of gewoon een straathoek?  Werk eventueel samen met een buurtcentrum of een wijkcommitee. Of ga gewoon langs bij je buren met een flyer.
  • Leg je Warm In pakket klaar. Bij een feest horen stoelen en tafels, kaarsjes,  fakkels, een zaklamp of campinglicht… Misschien wel een vuurmand of een (camping)kookvuurtje voor soep en glühwein. Via de deelwebsite www.wijdelen.be kan je wellicht al één en ander verzamelen.
  • Gaat het licht uit, trek dan de straat in. Ga langs bij je buren (de bel werkt misschien niet) en nodig hen uit om mee te doen.
  • Zet je neer, babbel, speel muziek, drink soep, geniet…

DSCF2732En om de daad bij het woord te voeren zijn we in Gent gestart met een facebook groep ‘schijf 6 Gent’  We willen zoveel mogelijk mensen uitnodigen om bij een mogelijke Brown-out er een straat- of wijkfeestje van te maken. Om buren te leren kennen en samen warme activiteiten op te zetten. Zo wordt het meteen een feest van solidariteit en kunnen we laten zien dat het best doenbaar is met wat minder energie beter te leven. Iedereen is welkom om mee te doen (ook wie niet afgeschakeld zal worden).