Amor Mundi

Reacties op het boek. (bestel hier je exemplaar)

Best een tijdje geleden dat ik een boek in één ruk uit las: Amor Mundi nam me meteen te pakken en liet me niet meer los. Science fiction is niet het juiste woord voor dit boek, vind ik. Een vooruitkijkroman vind ik er een beter woord, al weet ik niet of dat woord al bestaat.

Of een woord al bestaat of is uitgevonden door Vromman hoef je je na een paar bladzijden al niet meer af te vragen, want het zijn er te veel: welkom in de wondere wereld van lintbebossing, geenrichtingsstraten, zelfslachtboerderijen, hitte-tapijten, collapsonauten, regenbommen, veganitariërs, droomkwekerijen en katrolwoningen.

Verbazend knap neemt Vromman je mee in de nabije toekomst. Zo schetst hij hetgeen wij ons zo moeilijk kunnen voorstellen: wat zal het effect van onze huidige handelingen zijn over 30 jaar? Het verhaal zit zo knap in elkaar dat ik de tweede keer lezen al heb gepland. Want zo gaat het met een echt goed boek: je wil dan eerst ‘weten hoe het afloopt’. Nu ga ik nog eens herlezen en alle woordknipogoogjes. taalvondsten en hints naar huidige ontwikkelingen nog eens proeven en navorsen.

Heleen van der Sanden (Genoeg.nl)

Beste Steven,

Intussen Amor Mundi gelezen. De oorlog is net afgelopen en Man komt tot zijn conclusies en eindnoten. Het is oprecht een krachttoer. Dit wil zeggen, je verzamelde enorm veel informatie in dat boek en het is door zijn holistische aanpak een krachtig overzicht van mogelijkheden en gevaren. Ook de vorm van de roman houdt steek. Je houdt het vol met je personages. Elk heeft toch zo zijn evolutie en gelukkig zijn niet allen constant prachtig en volmaakt. Al overheerst toch de geest van broederschap en goede wil. De slechterikken zijn veel schematischer. Vreemd hoe op het einde de persoonlijke verhalen van de personages meer naar boven komen en het essayistische wat minder overweegt. Jouw geloof in Gent en liefde voor Gent zijn ontroerend. Arm Brugge, verward Antwerpen! En aaiii mijn zuster die het appartement van mijn ouders in Middelkerke overkocht… Uiteraard is het toch ook vooral een essay. Moeilijk om, zoals dat in romans gebeurt, zeer diep in te gaan op de complexiteit van mensen en verhoudingen tussen mensen. Laat ons zeggen dat het ‘literaire’ (beschrijven van sferen, landschappen, gevoelens, …) toch ondergeschikt blijft aan het informatieve, de toekomstvisie. Toch is ook goed gedaan, die vertelvorm. Het leest aangenaam en zeker als je wat verder in het boek bent, wordt je gulzig naar meer. Je wil wel weten hoe dat af zal lopen. Je wil eerst weten hoe het af zal lopen met de wereld en dan hoe dat zal afspiegelen op de personages. Dat de naam Man, het hoofdpersonage, aan Vromman doet denken, dat vond ik dan wel weer geestig.

Gefeliciteerd met het boek en mijn groet. (Jan Vromman)

Dag Steven,

Een tijdje terug was ik geveld door corona (tja dat overkomt een mens dezer tijden wel eens). Behoorlijk ziek en al mopperend ging ik wat liggen uitzieken in de zetel, toen belde de pakjesman aan met jouw boek. “Wat een timing”, dacht ik, “heerlijk”.

Tussen koortsvlagen en stekende hoofdpijn door, las ik jouw boek in 1 trek uit (want het leest als een trein)! Op het einde, badend in het zweet (was het mijn zieke zijn of enthousiasme of de combinatie?),sprong ik uit mijn zetel en gaf jou een staande ovatie (ik vertel het je nu zodat je er toch weet van hebt). Onmiddellijk kocht ik nog wat exemplaren voor mensen waarvan ik sterk vermoed dat ze veel aan het boek gaan hebben.
Ik startte ook een een “kettingboek” in onze familiegroep met verzoek als ze het ook een belangrijk boek, vinden ze er 1 moeten aanschaffen en aan iemand moeten schenken. Ik hoop dat jouw ‘Amor Mundi’ een klassieker mag worden, dat het de wereld mag rondgaan! En dat pedagogen hun enthousiasme overdragen op leerlingen zodat die jouw boek allemaal gaan lezen.
Eigenlijk zeg ik met veel woorden, ‘je hebt een heel belangrijk boek geschreven’. De kracht zit hem in hoe jij dit actuele thema brengt, jouw vertelstijl en interessante personages in een toegankelijke romanvorm.
Het werkt aantrekkelijk, en dat is zo belangrijk met dit soort thema volgens mij.Dank je wel voor je werk en zoals je kan lezen, ik vertel het verder…
Hartelijke groet, Inge (tekeninge.be)

Ik ben bijna door je roman, en ik moet zeggen dat ik onder de indruk ben: het verhaal is goed verteld, de korte samenvattingen aan het begin van elk hoofdstuk werken prima, en ik heb heel vaak gelachen (ook luidop) met de vele terloopse toespelingen op de actuele politiek. Maar vooral: ‘Amor Mundi’ is paradoxaal genoeg even idealistisch als visionair, even somber als hoopgevend, waardoor je een mogelijke toekomst verbeeldt zonder een belerende vinger op te steken, zonder te stoppen vragen te stellen. En dat is net de kracht van goede verhalen: relevante vragen stellen zonder definitieve antwoorden te geven, en hoop laten gloren. Pieter Borghart (Skribis.be)

Jouw boek was inspirerend, hoopgevend en een toegevoegde waarde op de boeken van Harari en Bregman. Inspirerend omdat het op een verhalende wijze allerlei academische en theoretische oplossingen in een concrete en realistische context plaatst.
Voorbeelden zoals het basisinkomen, Wooncoop, alles samen delen, geen politiemacht maar dialoog, geen grote staatstructuren, maar kleinere stadstaten die verbindend met elkaar samenwerken, een wereldregering, straten die vervangen worden door bomen, … Het werkt hoopgevend en motiverend om er mee aan de slag te gaan. Koen Floré (O2O)

Het nieuwste boek van Steven Vromman, Amor Mundi, leest zowel akelig realistisch als grappig realistisch: het verhaal geeft een beeld van waar we nu al staan in de klimaatcris én in de werkbare oplossingen (waarvan er al veel worden toegepast, zoals PartagoLousbergmarktLETS Vlaanderen en vele andere).En weet je wat? #Geraardsbergen sluit in het spannende verhaal (eindelijk) aan bij Gent (blz 113), bij de stadsregio #BeterGent. Mss hebben bezoeken van de Low Impact Man aan onze Denderstad toch een impact nagelaten en ziet hij welke potentie onze regio heeft in De Nieuwe Wereld? ;-} Het boek is bovendien een goede vertelling, met een hoopvolle blik op onze grauwe toekomst.
Enfin, een aanrader! Wim Schrever (Climaxi)

Vandaag in jouw boek beginnen lezen, Steven. Wauw. Ik krijg het niet meer neergelegd. Wat een verhaal! Ook al verschillende traantjes gelaten, trouwens. Goed gedaan!!! 🙂 Leni Cellini (ont-moeten.be)