delen onderweg


Alvorens weer over te gaan naar de kern van deze blog, nog wat meer informatie over de voorbije vakantietrip – die alweer zover weg lijkt. Wat vervoer betreft hebben we voor de lange afstanden gekozen voor de trein. Zo geraak je van Gent tot in Lissabon in een kleine 24 uur, dit met een heel fijne nachttrein vanuit Irun. De reis van Barcelona naar Gent ging nog een pak sneller, daar zijn we opgestapt om 13u20 en aangekomen in Gent tegen middernacht. De prijs voor de lange treinreizen (telkens ongeveer 250 euro/pp) is wellicht duurder dan dezelfde reis met het vliegtuig, maar het besef om rustig te reizen met minder impact is ook iets waard. (in de trein hebben we trouwens uren gekaart…)

DSCF8901Een flink deel van de andere verplaatsingen hebben met de lokale treinen en bussen gedaan. Vooral in Spanje kan je beroep doen op een behoorlijk uitgebreid netwerk van betaalbare buslijnen. Omdat we soms wat afgelegen plekjes hebben gekozen hebben we ook drie keer beroep gedaan op BlaBlaCar, om zo tot aan de bestemming te geraken. Een in Spanje erg populaire tool waardoor wagens en kosten worden gedeeld. Blijkbaar zorgt de moeilijke economische situatie ervoor dat mensen makkelijker gaan delen.

Onze bestemmingen hebben we vooral gevonden via de site van Eceat een netwerk van ecologische vakantieverblijven en boerderijen. De overnachtingen in de steden hebben we via Airbnb geregeld, makkelijk en goedkoop. Maar toch een beetje met gemengde gevoelens, want Airbnb is wel een deelsysteem, maar ook een commercieel model met nogal wat negatieve gevolgen (Dit Nederlands artikel is zet de nadelen op een rijtje). Op deze open source software ‘Inside Airbnb‘ is een overzicht te zien van een aantal populaire plekken waaruit blijkt dat de bezorgdheid terecht is. Volgende keer moeten we misschien eens Coachsurfing uitproberen…

 

toevallige ontmoetingen


Toen ik gisterenavond om 22u43 in Antwerpen Zuid op de trein naar Gent stapte en deur van de coupé opende zag ik meteen twee bekenden zitten.  Ik weet niet hoe groot de statistische kans is om in elke trein iemand te kennen, maar het overkomt me de laatste tijd meer en meer. Soms zijn het ook mensen die ik niet echt ken en die mij aanspreken, of reizigers die ik zelf aanspreek omwille van een of ander uiterlijk teken. Zo ben ik onlangs aan de praat geraakt met iemand die in het tijdschrift van Jong-Groen zat te lezen. Verder merk ik dat plooifiets gebruikers ook wel makkelijker met elkaar een babbel doen.

loesjekerstIn mijn lezing maakt ik steeds het grapje dat we dankzij de NMBS en de vertragingen nu steeds meer kansen hebben om een babbeltje te doen in de trein. Toch gebeurt het niet zoveel. Mensen zijn heel vaak verdiept in hun lectuur/computer/krant/smartphone, zijn een dutje aan het doen of kijken redelijk wezenloos voor zich uit. Als er iets mis loopt – de conducteur die iets fout of grappig zegt, de trein die plots tien minuten stil staat in het veld  – dan komen de tongen los. Meestal om te klagen, maar vaak ook met de nodige humor.

Ik wil niet zo ver gaan als die burgemeester in Frankrijk die inwoners bij wet verplicht om elkaar goedendag te zeggen, maar het zou toch een heel verschil maken mochten we dit wat meer doen. Bij het opstappen op de bus, het binnenkomen van een postkantoor, het plaats nemen naast iemand in de trein. Of terwijl je met de fiets staat te wachten aan het rood licht en er een fietser naast je komt staan. Zo moeilijk is dat toch niet, en het zou een groot verschil maken.

Straks zal ik in elk geval vaak goedendag zeggen. Om 12u12 start namelijk de eerste officiële ministerraad van het Ministerie van Ideeën. Zo’n 200 mensen worden verwacht voor een bad vol ideeën en uitwisseling. We willen laten zien dat er naast reden voor ongerustheid ook heel veel redenen zijn voor optimisme. Mensen die de rug rechten en hun eigen initiatief nemen om alvast de wereld waar zij leven een stukje beter te maken. We verwachten ook wat pers, dus wie weet krijg je er vandaag en morgen nog iets over te lezen. Kan misschien een thema zijn om een praatje over te slaan in de bus of trein.

Over media gesproken, hier kan je een kleine reportage zien (gemaakt door studenten) over de te Gecke Gentenaar 2012.

 

een knoop in de lijn


Het ziet er niet goed uit voor de reizigers van de Lijn. Net nu we volop zouden moeten inzetten op meer en beter openbaar vervoer zal er flink geknipt worden in het aanbod van de bussen en trams. Ik kan best begrijpen dat de Vlaamse regering haar begroting in evenwicht wil houden, maar dit soort maatregelen toont vooral dat er geen lange termijn visie is op mobiliteit en duurzaamheid.  Al jarenlang wordt veel moeite gedaan om mensen op de bus te krijgen, en nu het een beetje lijkt te lukken zullen deze mensen in de kou gezet worden. Met als gevolg dat er minder reizigers de bus zullen nemen en dat weer een argument zal zijn om het openbaar vervoer verder af te bouwen.

Er zijn ondertussen talloze voorbeelden van steden in het buitenland die volop geïnvesteerd hebben in goed openbaar vervoer met prachtige resultaten zowel voor zowel de mobiliteit als voor de leefbaarheid van de stad. Maar dit vraagt natuurlijk een lange termijn visie en die ontbreekt bij de kaasschaaf boekhouders van de Vlaamse regering. Te meer als Vlaanderen nu toch voor de 30% uitstoot reductie wil gaan ben ik wel heel benieuwd hoe dit zal gebeuren als tegelijk het openbaar vervoer wordt ingeperkt. (en ik hou mijn hart vast over de beslissing van Uplace, waar het best zou kunnen dat minister Schauvlieghe ondanks alle negatieve adviezen een milieuvergunning wil afleveren aan een project dat de verkeersellende alleen nog maar groter maakt).

Dus vanavond doe ik mee met de ludieke actie van Groen. Op 3 bussen tegelijk zullen respectievelijk een operazangers, een uniek muzikaal duo, een steractrice én een kok optreden. Daarmee klagen ze aan dat De Lijn vanaf 17 mei het avondnet tijdens de week schrapt.

Onder het motto ‘straks vertrekt de laatste bus voor u de pointe kent’ brengt Marijke Pinoy de slotscène van het theaterstuk waarmee ze momenteel door Vlaanderen toert. Omdat ‘straks de laatste bus vertrekt voordat het dessert is opgediend’ serveert een kok soezen aan de reizigers. En om te vermijden dat cultuurliefhebbers ‘straks moeten vertrekken voor het bisnummer is ingezet’, geeft operazangeres Ana Pardo Canedo het beste van zichzelf tussen de Korenmarkt en de Brugse Poort. Lize Accoe (ex De La Vega) en Naomi Sijmons (Rockrally) vormen voor de gelegenheid samen een uniek duo.

Met een presentje voor de buschauffeur en een flyer voor de reizigers nodigt Groen donderdagavond alle Gentenaars uit om zelf ook in actie te komen tegen de plannen van De Lijn.  Hopelijk lukt het om zo ook De Lijn op haar stappen te laten terugkomen. Wil je erbij zijn? Afspraak om 23u aan de Zuid.