simplify life…


De hele dag van hot naar her rennen. De steeds langere wordende lijst mails proberen bij te houden, tussendoor regelmatig een energieke foto van jezelf op facebook posten. Zorgen dat je de film – of erger nog, de reeks – die je moet gezien hebben ook bekijkt. Je zorgen maken over de vele spullen die je hebt en nog meer om wat je allemaal zou kunnen missen als je de reclame mag geloven. Een heel jaar lang zweten en zwoegen om dan enkele weken op vakantie te kunnen, waar je dan vaststelt dat het ook maar fake is. Gezin en werk blijven combineren in de hoop dat het ooit anders zal worden.

Meer en meer mensen zijn die mallemolen moe. Ze kiezen dan ook voor een van de variaties op ‘vrijwillige eenvoud’, ‘onthaasting’, ‘herbronning’. De vrienden van Netwerk Bewust Verbruiken hebben de steeds groeiende groep van initiatieven gericht op meer kwaliteit en minder kwantiteit gebundeld op een handige site. Per thema krijg je boeiende verhalen, verrassende initiatieven en een pak inspiratie.

lessisluxe

 

PS: wie mijn visie op de toekomst eens wil beluisteren kan terecht op deze link. (ik kom aan het woord vanaf minuut 67).  Ik probeer duidelijk te maken dat we nu nog vrijwillige kunnen kiezen voor minder, maar dat binnenkort wel eens van moeten zou kunnen zijn…

Het interview na mij met Nicolas Marechal, eindredacteur van Use-it. In zijn boeiende kijk op reizen pleit hij voor ‘verticaal reizen’ en het beste van al: ‘thuis blijven’

enkele beelden van cohousing De Schilders


Ons terrasje in de zon (met aardappelen en munt op komst)
Ons terrasje in de zon (met aardappelen en munt op komst)
Stukje van de gemeenschappelijke tuin vanuit ons slaapkamer. Het gras is traag aan het groeien.
Stukje van de gemeenschappelijke tuin vanuit ons slaapkamer. Het gras is traag aan het groeien.
De gemeenschappelijke eetruimte (met meubeltjes van Stanza, gedeelde krant en gedeelde piano)
De gemeenschappelijke eetruimte (met meubeltjes van Stanza, gedeelde krant en gedeelde piano)
Onze keuken, helemaal zelf gemaakt (zoek de zeven fouten)
Onze privé keuken, helemaal zelf gemaakt (zoek de zeven fouten)
De gemeenschappelijke (tweedehands) keuken. Wie maakt de vaatwas leeg?
De gemeenschappelijke (tweedehands) keuken. Wie maakt de vaatwas leeg?
Zicht op onze privé leefruimte (let op de recup parket lamp)
Zicht op onze privé leefruimte (let op de recup parket lamp)

van Brussel tot Menen


Het is hier de voorbije weken heel rustig geweest, en dat heeft alles te maken met de verhuis. De voorbije weken was ik vooral bezig met IMG_20160311_105556inpakken, opruimen, timmeren, meten, zagen, boren, uitpakken, poetsen en de vele andere activiteiten die horen bij het veranderen van woonst. Maar nu is het dus zover, we wonen met zijn allen in ‘cohousing De Schilders’. Vanaf nu mag je hier weer regelmatig wat nieuws verwachten, en natuurlijk ook info over hoe het samenleven hier verloopt!

Eerste enkele dringende aankondigingen. Zondag kan je weer terecht in Brussel voor Ecopolis, de ontmoetingsplaats voor al wie bezig is met systeemdenken, veerkracht en transitie. Debatten, boekvoorstellingen, documentaires en chocolade proeverijen zorgen voor een boeiend en gevarieerd programma.

Zelf ben ik ook weer gestart met voorstellingen, volgende week woensdag breng ik ‘stop met klagen’ in Merksem, de dag erna in Menen. Nu zaterdag kan je in Menen al terecht voor een heuse deelhappening in de bib. Tussen 10u en 11u30 kan je terecht voor informatie over plaatselijke initiatieven zoals autodelen, de Wereldtuin, Lets, bewust koken, de Alloamotheek, kringloopwinkel… Kleine plaatselijke initiatieven in verband met deel-economie stellen zich voor, met telkens een standje met wat uitleg. Daarnaast presenteert de bibliotheek folders en andere info over initiatieven uit de deel-economie op regionaal of landelijk vlak. Daarenboven kan je eveneens een elektrische fiets uitproberen, van muntthee genieten in een aangenaam kader ter beschikking gesteld door de Kringloopwinkel, een kruidensoep uittesten of proeven van producten van de zelfplukboerderij Ten Hoogen Elslande (Geluwe).

Op steeds meer plaatsen broeit er iets, en ik ben blij dat ik hier en daar ook een duwtje kan geven.

Solidair in Gent


Met veel plezier kondig ik hier een nieuw proefproject aan van Solidar-it. Een nieuw initiatief om in stedelijke weefsels hulp aan te bieden en te vragen.

Daarbij zullen gedurende een zestal maanden 200 mensen Solidare-it!-website uittesten en hun ervaringen, bemerkingen en ideeën uitwisselen om het initiatief te optimaliseren. Het project loopt ook in Brussel en hopelijk binnenkort in nog vele andere steden.

In Ledeberg, een andere wijk in Gent is dan weer een nieuwe wijkmunt gelanceerd, de pluim. Iedereen kan een pluim verdienen door zich in te zetten op drie domeinen: burenzorg, buurtzorg en ontmoeting. Eén Pluim is gelijk aan een kwartier van iemands tijd. Op deze manier kunnen bewoners een dienst bewijzen aan elkaar. Daarnaast kunnen Ledebergenaars met Pluimen ook terecht bij lokale handelaars en organisaties voor bijvoorbeeld een koffie, het huren van een (kinder)fiets, enzovoort.

En zo krijgt het ecosysteem van gemeenschapsmunten opnieuw wat meer diversiteit. Een goede zaak, want het is duidelijk dat ons dominant financieel model op een dag opnieuw in crisis zal verkeren, en dan zal de ervaring van de Torekes, Stropkes, Solidar-it, Pluimkes en de vele andere complementaire munten en systemen van goudwaarde zijn.

Hoe alles in elkaar zou kunnen storten…


coverservigneDe titel van het boek ‘Comment tout peut s’éffonder’ vertalen is wellicht al genoeg om gefronste wenkbrauwen of angstzweet op te roepen. Het makkelijkste zou zijn dit boek van Pablo Servigne en Raphaël Stqevens af te doen als een overtrokken verhaal van doemdenkers. Jammer genoeg kan ik enkel melden dat het een zeer goed onderbouwd en realistisch boek is geworden.

Je leest ook bij andere auteurs wel eens dat het fout zou kunnen aflopen als we niet dringend de grote uitdagingen van klimaat, ongelijkheid en uitputting van grondstoffen aanpakken. Hier kiezen de auteurs ervoor om het thema eens grondig uit te werken. Ze beschrijven hoe systemen en beschavingen in elkaar kunnen storten, welke de grenzen zijn die we reeds overschreden hebben en wat mogelijke gevolgen kunnen zijn.

Ze doen geen voorspellingen over welke schokken we op welk moment kunnen voorvallen, maar hun op beschrijving van de kwetsbaarheid van de systemen waar we afhankelijk van zijn is behoorlijk deprimerend. Het energiesysteem (met de nucleaire tijdbom), het voedselsysteem, het klimaatsysteem en het financieel systeem zijn er maar enkele van, en daarnaast zijn er natuurlijk de zwarte zwanen. Schokken die niemand zag aankomen (zoals Fukushima) en een grote impact kunnen hebben.

Gelukkig staan de auteurs ook stil bij hoe een samenleving zich best kan voorbereiden. Daaruit blijkt dat de aanwezigheid van sociale netwerken een zeer belangrijke factor is naast het ontwikkelen van back-up systemen die kunnen opgeschaald worden. Ook het erkennen dat we kwetsbaar zijn is beter dan fluitend in het donker ervan uitgaan dat er geen vuilte aan de lucht is. In die zin is mijn vorige blogstukje rond ‘Hoop’ en vooral de site ‘verander alles’ een mooie illustratie van hoe deze alternatieven sterk aan het groeien zijn.

Bij mijn weten is het boek nog niet in het Nederlands te krijgen, maar op hun site met de passende titel Collapsology kan je heel wat achtergrondinfo vinden.

Dat ze op dit moment in Parijs grootschalige oefeningen aan het doen zijn voor een mogelijke mega-overstroming zal dan wel toeval zijn.

vrouwen met vaart


srarefairDe eerste voorstellingen van 2016 zijn ondertussen achter de rug, en als de trend zich doorzet ziet het er goed uit. De eerste drie waren namelijk exclusief voor vrouwen. Eenmaal voor een dameszwemclub in Snellegem (!) en twee keer op een inspiratieavond van de KVLV. Ik moet toegeven dat er positief verrast was door de gedreven inleiding door voorzitster Nik Van Gool. Ze hield een vurig pleidooi om met KVLV te kiezen voor duurzaamheid en van ‘delen’ het centrale thema te maken. Zo worden de 900 lokale groepen gestimuleerd om Share Fair-activiteiten te organiseren. Evenementen rond delen, ruilen, hergebruiken en repareren. Dapper toch om dit thema bij de landelijke vrouwen centraal te zetten. En als Femma de voorvechter is van de 30-uren week en KVLV van de deeleconomie dan zijn dit toch geen marginale thema’s meer.

Gisterenavond op een voorstelling in Bornem kwam ik Bruno en Mia nog eens tegen. Ze kwamen voor de vijfde (!) keer naar mijn voorstelling kijken. Ze hadden een van de allereerste try-outs gezien in Kortrijk en komen nu regelmatig kijken om de veranderingen te zien. Bruno is zelf Bermmeester in Zoersel, wat wil zeggen dat cafehij verantwoordelijk is voor een aantal wegen in de buurt en ervoor zorgt dat ze proper blijven. Niet helemaal tot grote tevredenheid van Mia, want ‘met Bruno en zijn witte zak gaan wandelen gaat wel heel erg traag’.

En tot mijn verrassing kreeg ik ook een foto toegestuurd vanuit een café in Antwerpen. In hipstercafe Chaleroi op het Antwerpse Zuid hangt zowaar een foto van mij aan de muur. Blijkbaar uit het eigenzinnige fotojaarovericht van DeMorgen. Niet dat dit veel indruk zal maken op de cafégangers, maar het zijn toch misschien kleine tekenen aan de wand dat het low impact verhaal toch hier en daar een beetje impact heeft.