vrouwen met vaart


srarefairDe eerste voorstellingen van 2016 zijn ondertussen achter de rug, en als de trend zich doorzet ziet het er goed uit. De eerste drie waren namelijk exclusief voor vrouwen. Eenmaal voor een dameszwemclub in Snellegem (!) en twee keer op een inspiratieavond van de KVLV. Ik moet toegeven dat er positief verrast was door de gedreven inleiding door voorzitster Nik Van Gool. Ze hield een vurig pleidooi om met KVLV te kiezen voor duurzaamheid en van ‘delen’ het centrale thema te maken. Zo worden de 900 lokale groepen gestimuleerd om Share Fair-activiteiten te organiseren. Evenementen rond delen, ruilen, hergebruiken en repareren. Dapper toch om dit thema bij de landelijke vrouwen centraal te zetten. En als Femma de voorvechter is van de 30-uren week en KVLV van de deeleconomie dan zijn dit toch geen marginale thema’s meer.

Gisterenavond op een voorstelling in Bornem kwam ik Bruno en Mia nog eens tegen. Ze kwamen voor de vijfde (!) keer naar mijn voorstelling kijken. Ze hadden een van de allereerste try-outs gezien in Kortrijk en komen nu regelmatig kijken om de veranderingen te zien. Bruno is zelf Bermmeester in Zoersel, wat wil zeggen dat cafehij verantwoordelijk is voor een aantal wegen in de buurt en ervoor zorgt dat ze proper blijven. Niet helemaal tot grote tevredenheid van Mia, want ‘met Bruno en zijn witte zak gaan wandelen gaat wel heel erg traag’.

En tot mijn verrassing kreeg ik ook een foto toegestuurd vanuit een café in Antwerpen. In hipstercafe Chaleroi op het Antwerpse Zuid hangt zowaar een foto van mij aan de muur. Blijkbaar uit het eigenzinnige fotojaarovericht van DeMorgen. Niet dat dit veel indruk zal maken op de cafégangers, maar het zijn toch misschien kleine tekenen aan de wand dat het low impact verhaal toch hier en daar een beetje impact heeft.

Een ongewone LIM dag


Een erg drukke dag in elk geval, met in kader van de Canvas documentaire de HIM meets LIM aflevering. Reeds om 6 uur deze morgen groenten en kikkererwten op het vuur gezet en in de hooikist gestopt. Dan met de trein helemaal naar Hasselt, op bezoek bij Stefan Kerkhofs, de High Impact Man – de baas van Marriage in the sky.  Ik ben zeer goed ontvangen bij Stefan en heb een rondleiding gekregen bij hem thuis. Flink wat toestellen en verlichting, met als uitschieter 4 televisieschermen (living, bureau, slaapkamer én badkamer). Stefan kookt zelden thuis, dus ben ik even met hem mee gegaan naar de supermarkt op zoek naar de nodige kant-en-klare maaltijden. Het is me toch gelukt om ervoor te zorgen dat Stefan deze keer biologische pannekoeken kocht. Mijn poging om scheerschuim in spuitbussen te vervangen door kwast en scheerzeep is jammerlijk mislukt.

Dan zijn we samen met de Canvas ploeg naar Gent gereden, met een ommetje langs drukkerij New Goff. Daar kon ik met eigen ogen zien hoe mijn boek van de persen rolde en kon ik meteen het eerste exemplaar overhandigen aan Stefan. Het is niet hetzelfde als voor de eerste keer vader worden, maar je krijgt toch een bijzonder gevoel als je het resultaat van zes maanden werk voor het eerst echt in handen krijgt. Ik ben er zelf niet zo zeker van dat mijn kop op de cover een goede zaak is, maar de uitgever wou dat dit ten stelligste. Aangezien Stefan bouwplannen heeft én interesse in duurzaam bouwen zal hij in het boek alvast een eerste aanzet kunnen vinden om te gaan voor een ecologische woning.

De volgende etappe van de ontmoeting vond plaats bij me thuis, waar Stefan toch wel wat bedenkingen had bij mijn manier van wassen, het bijhouden van afval of het energieverbruik. Het koste me enige moeite hem ervan te overtuigen dat water uit de kraan drinken echt wel gezond is, maar uiteindelijk heeft hij een glaasje aangenomen. We hebben interessante babbels gehad over de rol van consumenten, bedrijven en overheden, over de kwaliteit van leven en het belang van de keuzes die je maakt. Voor Stefan zijn economische doelen belangrijker dan ecologische, voor mij is het omgekeerd. Het gaat volgens mijn ook niet om gelijk hebben of krijgen. Maar ik denk wel dat de uitwisseling bij mij meer begrip voor zijn standpunten heeft teweeg gebracht, en bij Stefan toch ook zin om zelf een paar acties te ondernemen. Al is de eerste stap voortaan kiezen voor biologische pannekoeken, elke vierkante meter voetafdruk telt.