het vijfde seizoen


Zaden die niet meer ontkiemen, bomen die omvallen, dode vissen in de rivier, koeien die stoppen met melk geven, sneeuw in de zomer en het vuur dat niet meer wil branden. Het zijn beelden uit de bijzondere film ‘la Cinquième Saison’. Het is geen typische natuurrampen- of ‘einde van de wereld’ film, maar een indringende schets van hoe mensen reageren als de natuur het laat afweten.

Er zijn vele manieren om naar het verhaal te kijken, maar de link met de klimaatverandering is makkelijk te leggen. Wat kan er gebeuren als we te ver gaan, als we draagkracht van ons ecosysteem overschrijden, als het systeem waarvan we volledig afhankelijk zijn plots niet meer functioneert? De reactie van de kleine gemeenschap in de Ardennen waar de film zich afspeelt is niet echt fraai. Al zijn er ook momenten van mededogen en solidariteit zichtbaar is de hoofdtoon grimmig. Er wordt gezocht naar een zondebok, naar rituelen die het onheil kunnen afwenden, wantrouwen en geweld krijgen de overhand. De vreemdeling in het dorp krijgt de rekening gepresenteerd.

De film is opgebouwd met prachtige beelden, weinig tekst en weinig plotwendingen. Wellicht precies daarom blijven de beelden uit de film me achtervolgen. Het is geen feel-good film, ook geen moraliserende prent die verontwaardiging oproept. Het is een prachtig poëtische evocatie van de relatie tussen de mens en de natuur, waar elke kijker zelf mee aan de slag moet.

De film van het Belgisch-Amerikaanse regisseurskoppel Peter Brosens en Jessica Woodworth is wat mij betreft een absolute aanrader.

speciale zoon


Gisterenavond, het was al tegen 10 uur wou Adam toch nog graag een filmpje kijken. Na enige onderhandeling mocht het dan (tot max. 23 u) en was de vraag dan welk filmpje. Bij buurman Thomas is er een hele collectie films van Star Wars, Spidermans en andere spectakelfilms die spek voor de bek zijn van 14-jarigen. Maar neen, Adam wou Meat The Truth zien.  Een film uit 2009 die we al eens samen hebben bekeken en een vlijmscherpe analyse maakt van de impact van de vleesproductie op het klimaat.

Ik heb het twee keer opnieuw gevraagd of dit zijn keuze was, maar hij was zeker. Hij vond het een goed idee om nog eens te zien waarom hij vegetariër was (want soms heeft hij wel trek in een stukje vlees). Dus heb ik met hem een deel van de film opnieuw bekeken. Voor wie de film nog niet gezien heeft, het blijft een aanrader, je kan de film trouwens helemaal online zien (in 10 verschillende talen).  Iets voor volgend weekend als er weer regen op komst is. De site zelf bevat ook heel wat interessante info, zoals een aantal besparingstabellen die aantonen wat we kunnen doen voor het milieu door minder vlees te eten.

Het is in elk geval fijn te merken dat Adam er zelf voor kiest om dit soort films te her(bekijken). (nu  is hij wel bezig met een of ander computerspelletje waar ik niks van begrijp)

geen tijd voor de boekenbeurs


Gisteren een fijne avond gehad in Poperinge. Het publiek was zo enthousiast bij de show dat een van de toeschouwers gewoon door zijn zetel zakte. Altijd leuk om mee te maken. Deze middag dan solo een aangepaste versie voor kinderen en ouders in Gent, morgen een one-man versie van de show in Veurne, en dan een hele drukke week met voorstellingen in Vilvoorde, Menen, Hove, Beersel, Brakel, Beveren en als hoogtepunt de theatershow in Leuven. Daarvoor zijn al 350 tickets de deur uit (en er is nog plaats).

Maar dat is niet alles, vandaag start in Gent ook het derde ecologische filmfestival. Tijdens ‘de groene loper‘ zijn er vijf interessante films te bekijken rond diverse thema’s. Op zondag en maandagavond zal ik er ook zijn. Volgende week is er dan ook de No Impact Week. Als je nog niet bent ingeschreven, dan kan het nog steeds. Er is nog meer de komende week, namelijk de jaarlijkse 11-11-11 campagne. En voor wie bezig is met het milieu en klimaat is het thema van dit jaar een extra motivatie om mee te doen. Je kan het klimaatakkoord tekenen, de financiële actie ondersteunen, zelf mee doen met de actie (of komen kijken naar de klimaatshow).

Tenslotte kijk ik ook uit naar de G1000, die ook op 11 november plaatsvindt. Ik zal het niet van nabij kunnen volgen (omdat ik de baan opga met het 11-11-11 komitee) maar ik ben erg benieuwd naar de uitkomsten hiervan.

Gezien de alarmerende berichten over CO2 uitstoot, de schabouwelijke uitkomst van G20 waar de wereldleiders vooral hun onmacht hebben laten zien, gezien de rijke landen drastisch hun steun aan ontwikkelingslanden verminderen, en gezien we ook al niet te veel meer op Obama kunnen rekenen zullen we het zelf moeten doen. Gelukkig tonen de vele initiatieven hierboven aan dat er kansen genoeg zijn om het verschil te maken. Gewoon doen.

lovemaetender


Gisteren ben ik naar de première gegaan van Lovemeatender, een Belgische film rond de problematiek van het vlees. De film toont hoe onze consumptiegewoontes zijn veranderd en wat de wereldwijde gevolgen zijn. Zowat alle thema’s komen aan bod. De impact op onze gezondheid, het dierenleed, de gevolgen in het Zuiden, de afhankelijkheid van de boeren hier, de impact van de subsidies, vervuiling van water en lucht, de invloed op het klimaat. Heel wat deskundigen wereldwijd geven hun visie op een van deze aspecten, afgewisseld met soms wel wrede beelden uit de vleesindustrie. Rode draad is een oude boer uit Frankrijk, André Pochon die op een schitterende manier via zijn persoonlijk verhaal de brede verbanden legt. Een mooie mens die vol overtuiging de mistoestanden van de bio-industrie aan de kaak stelt.

Toch is het geen radicale film tegen het eten van vlees op zich. Twee boodschappen komen boven drijven. Ten eerste moeten we met zijn allen drastisch onze vleesconsumptie verminderen. Ten tweede moeten we af van de bio-industrie en kiezen voor biologische en kleinschalige productie. Zeker een aanrader voor wie nog niet zo vertrouwd is met het thema. De film komt ook in de bioscopen. Als je ernaar toe gaat, probeer dan iemand mee te nemen die helemaal niet bezig is met de impact van vlees.  Via hun site kan je ook info opvragen om zelf een vertoning te organiseren op school of in je vereniging.

Verder blijf ik veel reacties krijgen op de bandenkwesties. Ik ben een beetje verrast door het medeleven voor de SUV-gebruikers. Alsof het grote slachtoffers zijn die nu niet meer rustig kunnen slapen. Mijn punt is dat we als samenleving keuzes moeten maken. Zo is iedereen ondertussen akkoord dat we roken in publieke plaatsen verbieden. Het is duidelijk dat roken schade oplevert – ook aan niet-rokers – en dus nemen we daar maatregelen voor. Je kan dit ook stigmatiseren van een groep noemen, en sommige rokers voelen dit ook zo aan. Maar we weten dat rijden met een SUV ook schadelijk is (vooral voor de niet SUV-rijders), dus zouden we als samenleving maatregelen moeten nemen, bijvoorbeeld deze wagens verbieden in de stad. En aangezien politici niet geneigd zijn om daar maatregelen rond te nemen kan ik sympathie tonen voor de actievoerders. Net zoals ik sympathie heb voor mensen die het asielbeleid aanklagen door zich vast te ketenen aan de ingang van een asielcentrum of mensen die in bootjes de Japanse walvisvaarders hinderen. Of mensen die zich in Duitsland op de sporen leggen om kerntransporten tegen te gaan.  Of het illegaal filmen van dierenmishandeling in slachthuizen. Zelfs al worden deze acties steevast als vandalisme of illegaal worden bestempeld. Ik ben zelf niet zo straf in dat soort acties (ik ben er wellicht niet moedig genoeg voor), en ik zou liever hebben dat alles via positieve acties in orde komt. Toch zijn het vaak de illegale acties die zaken in beweging zetten.

Wie de moeite wil doen zich te verdiepen in hetmobiliteits onderwerp kan ik ‘de file voorbij‘ van Kris Peeters aanraden.

film en televisie


Vandaag maak ik graag vollen bak reclame voor de tweede editie van ‘de groene loper’, het ecologisch en sociaal Filmfestival dat binnenkort weer van start gaat in Gent. Geen glamour en glitter met filmdiva’s, limousines en beken champagne maar een reeks aantrekkelijke films die diverse ecologische en sociale uitdagingen scherp stellen. Het festival loopt van 20 tot 27 november in de Centrale. (zie verder voor de praktische info)

Vandaag zal in Londen bekend gemaakt worden welk programma nu de prijs gewonnen heeft als ‘Best Coverage of Climate Change’. Tot vervelens toe hebben jullie hier de oproepen gelezen om zelf ook je stem uit te brengen. Ik heb geen idee of het programma Low Impact Man uiteindelijk gewonnen heeft. Het was in elk geval een nek aan nek race tot op het laatste. Ik heb geen uitnodiging ontvangen om naar Londen te gaan, en ik vrees dat zo’n gala-toestand (over het klimaat dan nog) iets voor mij zou zijn… Als ik iets te weten kom over de uitslag laat ik het in elk geval weten…

Hieronder alvast een mooie trailer van het festival, starring Annelies Verbeke (met toch enige film-diva allure). Je kan het volledig programma met alle films en trailer hier bekijken. Ik zal er zelf ook bij zijn bij de start op 20 november en bij de laatste film op 26 november. Dan mag ik onze burgervader aan de tand voelen over hoe de stad Gent zich denkt voor te bereiden op de mogelijke gevolgen van de klimaatverandering. Om de sfeer aan te voelen gaan we voor het gesprek met onze voeten in een zwembadje zitten. Kwestie van dit alvast gewoon te worden.

10:10


Gisteren bezoek gekregen van Natalie, een enthousiaste studente geneeskunde die aan de slag gaat om ook hier de 10:10 campagne op te starten. 10:10 is een campagne die gestart is in Groot-Brittanië met als simpel doel: laat ons zoveel mogelijke mensen, bedrijven en groepen vinden die in 2010 hun C02 uitstoot met 10% willen verminderen. Hiermee wil men aantonen dat dit niet zo moeilijk is, en de druk op politici verhogen om zelf serieuze engagementen te nemen.

De campagne loopt ondertussen in 128 landen en daar mag België toch niet in ontbreken. Dus op 10 oktober zal ook in enkele steden actie gevoerd worden met als doel mensen aan te zetten tot concrete engagementen. Je kan op de Nederlandse site het materiaal bekijken. Er worden duidelijke checklijsten aangeboden met eenvoudige acties om je CO2 uitstoot te verminderen. Misschien wel bekend voor de meeste lezers van deze blog maar een goede manier om andere mensen rondom jou aan te zetten om iets te doen. Ik ga in elk geval ook iets doen op het 10:10 feest in Gent.

10:10 is er in Gent ook de verjaardag van Eva, een verjaardagsfeestje wat ik niet wil missen (en dat goed aansluit op de 10:10 doelen) maar daarover binnenkort meer.

Nog een laatste aanrader, ik schreef hier al eens over de nieuwe film van Coline Serrau.  Solutions Locales pour un désordre global. Think global, act rural. De film speelt deze en volgende week in Brussel (Vendöme), vanaf morgen ook in Sphinks in Gent. Meer info hier: http://www.solutionslocales.be/

de alimentaire revolutie


Vandaag moeten we in Frankrijk zijn voor de première van een nieuwe film: ‘lokale oplossingen voor een globale chaos.’ De film wil een stap verder gaan dan de reeks van films die ons waarschuwen voor de problemen. Denk maar aan ‘Inconvenient Truth’, ‘Age of Stupid’, ‘Home’ of ‘Our Daily Bread’. Coline Serreau, de cineaste van de nieuwe Franse film vindt dat het probleem nu wel duidelijk genoeg zal zijn en het tijd wordt om te laten zien vanwaar de oplossingen kunnen komen.

Het is wel geen toeval dat ze daarbij terecht komt bij lokale initiatieven en het vooral heeft over het belang van voeding. In het interview hieronder (niet zo’n goede opname) legt ze uit hoe we moeten streven naar een ‘alimentaire democratie’. Met andere woorden, een delocalisatie van de voedselproductie, onafhankelijk worden van olie en kiezen voor een autonome en kleinschaliger voedselproductie. Ik heb de film natuurlijk nog niet gezien, maar uit wat ik er kan over lezen blijkt het toch interessant te zijn. Zeker omdat in de film heel wat mensen ook uit het Zuiden aan het woord komen, en blijkbaar met dezelfde recepten op de proppen komen. Het doet mij er aan denken dat Rob Hopkins (de man van de Transition Towns) ooit heeft gezegd: we zullen in de toekomst allemaal terug wat moeten leren boeren… Op deze site lees je er alles over, en laat ons hopen dat de film ook hier te zien zal zijn…

(met dank aan Jan, die me regelmatig interessante berichten vanuit Frankrijk stuurt)

(wie op youtube even ‘la belle verte’ intikt kan nog een bijzonder film van Coline Serrau bekijken)

groene loper in Rome?


Vandaag begint het eerste groene filmfestival van ons land. Met de groene loper werken een hele reeks organisaties samen om een week lang boeiende ecologische en maatschappelijke films te vertonen. Er staan heel wat interessante prenten op het programma. Jammer genoeg zal ik er zelf niet bij kunnen zijn, want ook deze week zijn er zes voorstellingen van Tegen De Lamp. De reeks begint trouwens goed op te schieten, nog 13 voorstellingen te gaan, en dan is het onherroepelijk gedaan. Wie de voorstelling alsnog wil zien moet zich stilaan gaan reppen.
groeneloper
Morgen start ook de voedseltop in Rome, een internationale conferentie die het schandaal van de honger moet aanpakken. Maar net als voor de top in Kopenhagen zijn de vooruitzichten niet zo gunstig. Het zijn vooral de rijke landen die zich niet willen engageren, voor de simpele eis om de honger uit de wereld te bannen tegen 2025. Ook een eerder gemaakt belofte om dit jaar 20 miljoen dollar te investeren om de ergste noden te lenigen staat nu weer op de helling.  Wie denkt dat dit veel geld moet ook weten dat eind dit jaar de banken enkel in Wall street 30 miljard dollar zullen uitkeren aan bonussen voor hun top personeel. Het is soms moeilijk om niet moedeloos of cynisch te worden bij dat soort berichten.

Toch weiger ik me helemaal machteloos te voelen. Ik heb alvast de petitie van Avaaz tekenen om onze leiders onder druk te zetten. Ik steun 11-11-11 in hun werk en probeer in mijn dagelijks leven te doen wat ik kan. Of het zal voldoende zijn is zeer de vraag, maar ik vind het nog altijd makkelijker om te proberen te wereld te veranderen dan om vrede te nemen met de huidige toestand.

wat u niet in Dag Allemaal zal lezen


Zo, het Harry Potter evemenent zit erop… tijd voor een onthullend verslag vanuit BV-land. Ter voorbereiding had ik nog met de organisatie afgesproken dat ik mijn plooifiets zou meebrengen, wat ze best ok vonden want dat zou wel ‘fotogeniek’ zijn. Ik was ook nog langs de kringwinkel gegaan voor een jasje en een hemd (samen 8 euro) en had de etikketjes mooi op de kleren laten zitten in de hoop daarover iets te kunnen zeggen.

We waren netjes op tijd in het Holiday Inn hotel, waar alle sterren verwacht werden. Bij aankomst kregen we een ‘gouden’ armbandje van plastiek om ons te onderscheiden van de filmkijkers met een ‘zilveren’ armbandje van hetzelfde plastiek. Blijkbaar zou de zaal ook gevuld worden met één kijkers en radio 2 luisteraars. Dan mochten we wachten in de bar. We hebben de champagne aan ons laten voorbijgaan en een glas water genomen. De kennismaking met de collega celebrities viel wat tegen. Want als je zoals ik geen televisie hebt is het erg moeilijk om te weten wie al deze vedetten zijn. En het gaat ook over vedetten die niet naar eco-programma’s kijken, want niemand heeft me herkend. Gelukkig waren en ook een hele reeks kandidates miss België aanwezig. Allen met hetzelfde kleedjes en een groot lint over de schouder zodat het duidelijk zou zijn dat zij inderdaad tot de schoonsten van het land behoren. Ik heb echter geen moeite genomen om kennis te maken, want het was me snel duidelijk dat de vrouw van mijn leven niet uit zo’n club poppemiekes zal komen.

Dan mochten we buiten gaan wachten op de ‘limousines’ die ons naar de rode loper zouden brengen. Alweer een tegenvaller. Het ging gewoon om twee zwarte Mercedessen. De kinderen waren een beetje ongoocheld, maar stapten toch maar in. Ik er achteraan op de plooifiets. Wat het grote gloriemoment zou worden bleek twee keer niks. De plaats waar de auto stopte was ergens een achteringang van Kinepolis waar niks te zien was. Blijkbaar waren we aan de verkeerde kant afgezet! Dus wij het hele cinemacomplex door (met de plooifiets) om dat aan de hoofdingang inderdaad de rode loper te zien. Na wat gewring konden we dan toch onze glorieuze intrede maken. Ik zag de security mensen al bedenkelijk kijken toen ze ons zagen aankomen, maar zodra ik het ‘gouden’ bandje liet zien werden we met een glimlach binnengelaten. En inderdaad, er stond veel volk langs de catwalk en de camera’s flitsten. Al vermoed ik dat die fotograven geen flauw idee hadden wie ze aan het fotograferen waren.

Dan was het weer wachten tot we in de zaal binnenmochten. Ook daar een duidelijk verschil tussen mensen met gouden en zilveren bandjes wat betreft de mooiste plaatsen. Het was ongeveer 19u30 toen we plaats namen in de zachte zetels. De film zelf is gestart rond … 21 uur. Inderdaad, bijna anderhalf uur hebben we daar zitten wachten, wellicht hoort dat bij een VIP behandeling. Een gevolg daarvan was dat de meesten regelmatig de zaal verlieten om terug te komen met een emmer popcorn (poepcorn zei Adam per ongeluk), en megacola’s. De missen hielden het bij taco chips en cola-light. Heel de tijd liepen er veiligheidsagenten af en aan, geheimzinnig te doen met oortjes en microfoontjes. En volgens Marieke zat achter ons een van de dames van K3. Vraag niet welke, die met zwart haar.

Het wachten en de geheimzinnigheid was blijkbaar niet voor niks, want er werden plots acteurs aangekondigd. De kinderen sprongen op, hopende op een blik op Hermelien of Harry. Helaas, helaas, voor deze Belgische première ging het over de acteurs die Marcel Lubbermans en Luna Leeflang vertolken! Je kent ze toch wel… Na een paar obligaatje woordjes van deze topacteurs over hoe fantastische het toch was om aan de film te mogen meewerken begon eindeljk de film.

De film besprekingen zal je wel ergens anders kunnen lezen, in elk geval, ik ben niet in slaap gevallen. Na de film mochten we dan naar de afterparty. Ja. Veel lawaai, een discobar met enkele meisjes in het wit die stonden te dansen, en een hoop mensen die allemaal opgewonden kirden over hoe fantastisch de film was. En camera’s natuurlijk. Ik had mijn viswijzer bij om eventuele hapjes te kunnen evalueren, maar hapjes hebben we niet gezien. Dus namen we een glas water. Na tien minuten hebben wilden de after-party verlaten, en kijk, juist dan worden we aangeklampt door een echte papparrazi. Een brave journalist van de Gazet van Antwerpen die wou weten wat we van de film vonden. De film gaat natuurlijk over het redden van de wereld tegen het kwaad (genaamd Voldemort). De strijd die we zullen moeten voeren voor een betere wereld is echter niet tegen een externe vijand. Wat we moeten overwinnen zit in ons allen, het noemt hebzucht, verslaving aan energie -en suiker-, je beter willen voordoen dan anderen (dankzij gouden bandjes).

Bon, nu weet ik ook hoe het er aan toe gaat in de wereld van glitter en leegte. De kinderen waren echter blij dat ze film hebben gezien. Als de zevende film uitkomt gaan we gewoon in de zaal kijken.