steeds meer kansen om iets te doen


Het weekend komt eraan, en misschien ben je nog aan het denken over wat je deze keer zou kunnen doen voor een vrolijke nieuwe wereld, welaan dan hier zijn alweer wat tips.

Een aantal enthousiastelingen uit Vlaanderen en Nederland willen graag een Permacultuur Magazine opstarten. Omdat permacultuur voor heel wat problemen met interessante en nieuwe oplossingen komt een perfect idee voor het nieuwe tijdperk. Ze hebben alvast een mooie site klaar, en zoeken nu middelen. Je kan dus zelf ook je steentje bijdragen naar eigen godsvrucht en vermogen.

SecondLife@School_LogoVoor het onderwijs is er ook een nieuw project op komst. Second Life@School is een nieuw educatief project voor het secundair onderwijs waarin leerlingen kennis maken met  de wereldwijde grondstoffenproblematiek. Het daagt leerkrachten uit om samen met hun leerlingen creatieve toepassingen en alternatieven te bedenken voor vergeten, kapotte of uit de mode geraakte spullen.  Ga in tegen de wegwerpcultuur en ontdek het plezier van upcycling, herstellen en delen. SecondLife@School biedt  een online toolkit, contacten met initiatieven uit de kringloopeconomie en kant-en-klaar lesmateriaal. Ideaal voor scholen die hun vakoverstijgend project (GIP, vrije ruimte, mini-onderneming, …) of een specifiek vakgebied een sociale en duurzame dimensie willen geven.

Wie geen centen kan geven voor een permacultuur tijdschrift en helemaal niks heeft met scholen kan zich ook laten inspireren door dit idee uit Zwitserland. Maak via je brievenbus duidelijk welke spullen mensen bij jou kunnen uitlenen. Maak enkele eenvoudige pictogrammen of een lijstje en kijk wat er gebeurt. Misschien kom je binnenkort in je straat een brievenbus tegen uit het secondlife@school project met een sticker waarmee je het nieuwe permacultuur tijdschrift kan lenen! Het leven kan mooi zijn (en daar kunnen we zelf mee voor zorgen)

zwitsersdelen

tweedehands dagje


Gisteren stond wel redelijk letterlijk in teken van tweedehands. Er was het zeer geslaagde ‘niets is verloren’ festival waar duizenden mensen kennis konden maken heel wat initiatieven rond gebruiken van voedsel dat voor de vuilnisbelt is veroordeeld. Als je de recente reportage van Panorama hebt gezien waar het probleem rond ons voedselsysteem heel duidelijk wordt gemaakt, dat was ‘niets is verloren’ een voorproefje van de oplossing voor dit probleem. Zelf heb ik met de spierkracht van de bezoekers en hun meegebrachte tweedehands fruit behoorlijk wat lekkere sapjes gemaakt.

2014-09-20 21.48.22Gisterenavond was ik dan op een concert van de Landfill Harmonic. Een orkest uit Paraguay waar jongeren spelen op instrumenten gemaakt van afval (in het beste geval dus ook tweedehands). Muzikaal was het niet perse een hoogvlieger, maar het verhaal des de meer. Jongeren die dankzij deze in elkaar geknutselde instrumenten en hun muziek nu op vele plaatsen kunnen gaan optreden en zelfs het voorprogramma van Metalica hebben gespeeld, het is een zeldzaam verhaal. Je kan her hier even bekijken.

Het nummer uit dit filmpje hebben ze gisteren ook gespeeld.

beter dan nieuw


Dit is het eerste berichtje gemaakt op mijn nieuwe Lenovo Thinkpad.  Nuja, nieuw, het ding is al ongeveer 3 jaar oud, maar pas sinds gisteren in mijn bezit. Als het gaat om de aanschaf van producten als een computer is de eerste vraag natuurlijk of dit echt nodig is. In mijn geval is het vooral omdat Adam die nu in het tweede middelbaar zit steeds meer een computer nodig heeft. Tot hiertoe gebruikt hij de mijne, wat soms wel onhandig is – vooral omdat die van mij overal mee naar toe gaat. Dus heb ik een aantal maanden geleden een deal gemaakt zodat Adam wat zakgeld bij elkaar kon sparen om zo mijn vorige laptop over te nemen. Zelf ben ik dan langs gegaan bij Green Macheen om met Jonas te bekijken wat er mogelijk was. Green Macheen is nog een voorbeeld van een klein lokaal bedrijfje waarvan ecologie en hergebruik de basis vormen.

Ik moet toegeven dat ik er zelf even aan dacht om een nieuwe laptop te kopen (weliswaar van een merk dat goed scoort op de Greenpeace index) maar het is snel duidelijk geworden dat een tweedehandscomputer in elk geval beter is dan een nieuwe. Jonas werkt met Lenovo (het Chinese zustermerk van IBM) omdat dit zeer robuuste computers zijn en hij ook de nodige wisselstukken in huis heeft om zelf de nodige herstellingen te doen. Tegelijk is deze laptop een stuk zuiniger dan mijn huidige. Zo heb ik nu voor 300 euro (exl.btw) een laptop voor professioneel gebruik die drie jaar geleden nieuw 1600 euro kostte, en waar ik wellicht nog jaren mee verder kan. (ook al omdat Green Macheen de nodige service verleent).

Het ziet er niet altijd Low Impact uit als we hier met ons drieën in het winterverblijf aan tafel  zitten, elk achter onze eigen laptop. (want Marieke heeft al jaren haar eigen laptop)  Maar het kan misschien helpen om het misverstand uit de wereld te helpen dat Low Impact leven gelijk staat met de middeleeuwen.

kringwinkel


Mensen die regelmatig op deze blog komen zullen wel merken dat sommige onderwerpen af en toe terugkomen. Zo bijvoorbeeld de kringloopwinkel en de originele campagnes die ze voeren. Er is pas een nieuw filmpje uit én via een speciale site kan je deelnemen aan een wedstrijdje. Regelmatig zal er op deze site een prijsvraag te zien zijn waarmee je dan licht absurdistische kringwinkelprijzen kan winnen.

Op 24 oktober is er trouwens op opnieuw de dag van de kringwinkel, een goede gelegenheid om eens langs te gaan zowel om overbodige spullen kwijt te raken als om rond te kijken naar wat je wel kan gebruiken. De hele kringloopsector biedt nu al werk aan meer dan 3000 mensen (vaak doelgroepen die elders moeilijk aan de slag kunnen), meer dan 40 000 ton wordt er jaarlijks aan spullen ingezameld door de bijna 100 kringwinkels. Zowat de helft wordt verkocht en opnieuw gebruikt. Een mooi voorbeeld van een economische sector die nog mooie tijden tegemoet gaat.

Te veel spullen


freecycleWie Low impact wil leven kan gerust verder met veel minder spullen. Kijk maar eens rond in je kasten, zolders en garages. Wedden dat er heel wat spullen staan die je nooit meer gebruikt? Er zijn heel wat mogelijkheden om op een goede manier van je spullen af te geraken zonder de afvalberg te vergroten. Je kan ze naar de Kringwinkel brengen (of zelfs laten ophalen bij je thuis).  Via koopjeskranten, ebay en andere sites kan je proberen je overbodige spullen te gelde te maken.  Rommelmarkten zijn een andere oplossing om je spullenberg te verkleinen.  Maar er bestaat nog een interessante mogelijkheid: ze weggeven aan iemand die er wel iets mee kan doen. En hoe kan je mensen op het spoor komen die nodig hebben wat jij teveel hebt?

Daarvoor kan je terecht op Freecycle. Ik heb dit ook pas ontdekt dankzij de letsgroep en het lijkt me een prima initiatief. De bedoeling van Freecycle is wereldwijd het weggeven van spullen te stimuleren om zo de afvalberg te verkleinen, energie en materialen te sparen en mensen met elkaar in contact te brengen. In België bestaan er ondertussen 10 groepen en ik heb me meteen lid gemaakt van de Gentse groep. Naast het verder reduceren van mijn materiële overvloed hoop ik via die weg ook eindelijk een met de hand aangedreven broodsnijmachine te vinden. Benieuwd of het werkt.

Energiesparen danzij de Kringwinkel.


Een korte speurtocht in huis maakt snel duidelijk hoe vaak we apparatuur in huis halen waarvoor andere oplossingen bestaan. Bij een eerste rondgang had ik zelf 4 punten op mijn lijstje; de stofzuiger, een elektrische waterkoker, een elektronische personenweegschaal en de deurbel.

Met mijn lijstje ben ik naar de kringwinkel gestapt, op zoek naar een oplossing. Enzie, met de hulp van de sympathieke Ingrid vond ik meteen een oplossing voor 3 van de 4 problemen. De elektronische weegschaal op batterijen is nu vervangen door een robuust mechanisch model van het Duitse merk “Krups”. Het ding is wellicht van de jaren zestig en koste me 1,5 euro! Mijn stofzuiger heb ik aan de kant gezet, en vanaf nu rol ik het tapijt met een prachtig “Leifheit Comet” rolstofzuigertje. Het machientje is wellicht zo oud als ikzelf maar doet het werkelijk prima – en met veel minder kabaal. Prijs 6 euro. In plaats van de waterkoker gebruik ik nu een stevige fluitketel (5 euro), want water opwarmen op gas is efficiënter dan met elektriciteit. Een alternatief voor de deurbel zal ik bij mijn volgend bezoekje wel op de kop tikken.

In onze zoektocht naar energiebesparende technieken is nieuwe technologie dus niet de enige piste. Oude technologie blijkt ook heel wat mogelijkheden te bieden.  Een heel fijn filmpje over de voordelen van oude dingen zie je hier. (iets minder verpakking mag wel)