een mooie zaterdag


Ik kan erg genieten van een gewone zaterdag waar ik niks bijzonder moet doen. Zo begin ik de dag meestal met een bezoekje aan de bibliotheek waar ik terecht kan voor boeken, kranten, muziek en films. Al is de afdeling van Sint-Amandsberg niet zo groot, er is een groter aanbod dan wat pakweg Louis XIV aan cultuur ter beschikking had. Wellicht beseffen we onvoldoende welk voorrecht dit is. Vlak naast de bib is er op zaterdag de boerenmarkt, goed voor verse groenten en fruit én een praatje (iets waar in de supermarkt meestal geen tijd voor is). Ik koop ook vijf slaplantjes want vandaag begint voor mij het moestuinseizoen.

Als ik de boeken en groenten thuis heb afgezet neem ik fiets om een paar kilometer verder bij een vriendin een auto op te halen. Het is een deelauto die ik even ga gebruiken om 180 liter bio-potgrond op te halen. Ik ben namelijk lid van de lokale Velt-groep en die organiseren elk jaar een groepsaankoop voor biologische zaden en materialen.  Het is daar een gezellige boel en ik krijg meteen een glas bio-gluhwijn aangeboden. Ik krijg te horen dat het aantal bestellingen de hoogte  ingaat en er steeds meer mensen inschrijven voor de cursussen moestuinieren.  Ik wordt ook uitgenodigd voor de volgende cursus ‘tuinieren in potten‘, maar het zal moeilijk te combineren zijn met mijn agenda. Ik neem nog een extra zak bio-potgrond mee voor een letser. (Gisteren kreeg ik trouwens nog een potje lokale honing van een andere letser)

En dan is het nog niet gedaan, als ik de auto terugbreng kan ik daar nog enkele platen en strips kiezen uit een doos met spullen die weg moeten, en zo alweer een tweede leven krijgen. En terwijl ik dit zit te schrijven (op mijn nieuwe tweedehandscomputer) maak ik via facebook nog wat afspraken met Alexia om haar ‘dagen zonder vlees‘ nog wat meer te promoten. Kortom, er is een hele wereld van uitwisseling, samenwerking en zelfvoorziening beschikbaar, en meer en meer mensen vinden er de weg naartoe.

5 reacties op ‘een mooie zaterdag

  1. Nice 🙂
    Ik ben nog altijd wat verbitterd over dat een letser 250 handjes vroeg om een laptop te repareren. Maar niet assertief genoeg geweest om te zeggen dat dat veel te veel is, en het is nu een half jaar geleden. Wat is jouw ervaring met geschillen op lets?

    Like

  2. Eline, twee dingen over uw lets ervaring:
    – denk bij het letsen altijd in tijd ruilen en zet dus nooit euro’s om in lets, noch bij het vragen, noch bij het geven. Dan is meteen duidelijk dat stropjes een ‘complementaire’ munt is , en de euro niet wenst te vervangen.
    – indien de dienstverlening wel goed was, kan je met dezelfde redering de ‘prijs’ wat relativeren, namelijk als je enkele uren letsers helpt, heb je het meteen terug. Lets is immers een gemeenschapsdienst, en her en der iets doen voor ander levert algauw 250 stropjes (of handjes) op…

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s