de trends voor 2012


Ik heb even in mijn super-geïsoleerde glazen bol gekeken en er meteen de 10 trends gezien voor 2012. Een jaar met veel economische problemen, stijgende energieprijzen en een grillig weerpatroon zal onvoorziene creativiteit opleveren!

1. De containerparkmob. De flashmob en de carrot-mob kennen we al, maar de containerparkmob zien we voor het eerst in 2012. Via sociale media spreken tientallen mensen af om op hetzelfde moment naar een containerpark te gaan met fietsen en bakfietsen. Iedereen wandelt tegelijk het terrein op en gaat in de containers op zoek naar bruikbare spullen.  De parkwachters kunnen niks beginnen tegen de overmacht en een kwartiertje later gaan de honderden bezoekers weer naar huis, met handige spullen die een tweede leven krijgen.

2. De parkcirkels. Sommige parkcirkels ontstaan spontaan, anderen worden georganiseerd. In een parkcircel gaat een groep (van ongeveer 5 tot 15) mensen in een kring zitten en naar elkaar luisteren. Meestal wordt een vraag gesteld zoals ‘wat geeft jou voldoening’ of ‘waar maak je je zorgen om’. Als iedereen zijn zeg heeft gedaan gaan de mensen weer hun eigen weg. Vooral de toevallige cirkels blijken een positief effect te hebben. Je ziet ze meer en meer opduiken tijdens zonnige dagen.

3. De weggeefparty. Weggeefwinkels kennen we al langer, maar bij een weggeefparty besluit een persoon of gezin om zich te ontdoen van alle ballast. Ze gaan in de weken vooraf op zoek naar alles wat ze thuis bezitten en eigenlijk kunnen missen. Dan wordt  breed bekend gemaakt wanneer de weggeefparty plaatsvindt. Tijdens het feestje mag iedereen dan meenemen wat hij wil. Wie naar het feestje komt mag natuurlijk geen kadootjes meebrengen, behalve eten en drinken! Na afloop voelen de organisatoren zich een stuk lichter en opgelucht. Sommige mensen organiseren dan nog een tweede weggeefparty.

4. De eetlokaalhoek. Een aantal buurtwinkels voorzien in hun winkel een ‘eetlokaalhoek’. Daarin presenteren ze niet enkel producten van lokale boeren, maar kan iedereen ook zelf spullen te koop aanbieden. Heerlijke confituur, quiches, kruidenthee, soepconcentraat, brood, vlierbessensiroop enzovoort. Het systeem zorgt ervoor dat heel wat oudere mensen plots met veel plezier aan het koken slaan en jonge mensen nieuwe smaken en gerechten ontdekken. In Sint-Amandsberg komt er zelfs een ‘eetlokaalautomaat’.

5. Het stakingsliften. Liften bestaat natuurlijk al heel lang, maar omdat in 2012 het openbaar vervoer regelmatig te maken zal hebben met werkonderbrekingen gaan meer en meer mensen liften om zich te verplaatsen.  Deze occasionele lifters noemen zich ‘stakingslifters’ en automobilisten zijn sneller geneigd deze lifters mee te nemen op zulke dagen. Nogal wat mensen (her)ontdekken daardoor het plezier van het liften, zodat je in de zomer ook wel eens ‘plezierlifters’ kan tegen komen.

6. Weer-een- parkeerplaats-minder acties  Na het succes van de fietsplaatjes met ‘weer een auto minder’ ziet in 2012 een nieuwe actievorm het licht. Bewoners van dezelfde straat toveren daarbij een parkeerplaats om tot moestuin. Op sommige plaatsen gaan mensen zelfs zo ver dat er geen auto’s meer in de straat kunnen omwille van de parkingmoestuinen.

7. hapje-over-applicatie (HOA) Dit is een smartphone applicatie die in 2012 een groot succes zal kennen. Het werkt als volgt: wie na de maaltijd nog iets over heeft kan dit eenvoudig laten weten via deze applicatie, je kiest daarbij zelf de grootte van de perimeter (bijvoorbeeld, 500 meter, of 1 kilometer). Iedereen die de applicatie heeft  en in de buurt is kan dan meteen zien waar er wat te eten valt. Dit blijkt erg handig te zijn voor mensen die niet veel tijd hebben om te koken. Soms wordt een kleine vergoeding gevraagd, soms wordt hiervoor een lokale munt gebruikt. Het voordeel van de HOA is dat er veel minder voedselverspilling is en het mensen bij elkaar brengt. Zo is gebleken dat mensen die alleen zijn nu te veel klaar maken en via HOA iemand uitnodigen om mee te eten. Spannend.

8. De bankzitters  Bankzitters zijn vrijwilligers die minstens 2 uur per week voor een bank gaan zitten. Ze gaan daarbij het gesprek aan met de klanten en helpen ze inzicht te krijgen in het banksysteem. De bankzitters helpen de bezoekers die op zoek willen gaan naar een ethische bank, ze hebben informatie bij over een aantal vaak lokale kleine projecten die op zoek zijn naar aandeelhouders. Trouwens, mijn glazen bol vertelde me ook dat er in 2012 opnieuw een volledig coöperatieve bank het leven zal zien!

9. De kooptroosters Dit is een fenomeen dat uit Nederland is overgewaaid en het is een combinatie van de bekende ‘buy nothing day’ en de ‘free hugh’ acties. Het komt er op neer dat in grote shoppingcentra groepjes “kooptroosters” rondlopen. Ze spreken de mensen aan van wie ze vermoeden dat ze consumeren om innerlijke leegte in te vullen. Want wat blijkt, na een goed gesprek en enkele knuffels is de zin om te kopen meestal verdwenen. Gezien de vele geplande nieuwe winkelcentra in en rond Brussel zal het fenomeen daar zeer populair worden.

10. De kindermarsen  Het meest opvallende fenomeen van 2012 worden ongetwijfeld de kindermarsen. (gegroeid uit een initiatief in Brugge)  Daarbij gaan kinderen van 6 tot 15 jaar overal ter wereld voettochten organiseren voor hun eigen toekomst. Ze nemen het niet langer dat volwassenen de toekomst van het planeet op het spel zetten. De kinderen organiseren de marsen zelf en krijgen onderweg voedsel en onderdak van sympathiserende bewoners.  Soms gaat over duizenden kinderen die dagen onderweg zijn. Omwille van de ontelbare marsen op alle continenten is er eind 2012 toch totaal onverwacht een bindend klimaatakkoord getekend.

Voila, reden genoeg om vol ongeduld uit te kijken naar het nieuwe jaar én zelf de trends te zetten.

20 reacties op ‘de trends voor 2012

  1. de app om elkaar materiaal te lenen bestaat al of zou in de maak moeten zijn. En de app over voedsel zal ik meteen indienen op het innovatieplatform over vermijdbaar voedselverlies. Wie weet?

    Like

  2. Héél goeie trends!!! Maar toch denk ik dat we nog verder moeten gaan. Zolang we het afschuwelijke nietsontziende neoliberale monster zomaar zijn gang laten gaan, zullen we hoofdzakelijk dweilen met de kraan open. Net zoals bij een ziekte: als de oorzaak niet wordt weggenomen, blijft het bij symptoombestrijding. Dus in mijn glazen bol voor 2012 zie ik eindelijk een geweldloze opstand van de grote massa. Niet alleen een mars van kinderen, maar vooral volwassenen die meer en meer een leefbare toekomst voor elk kind op onze planeet opeisen!!!

    Like

  3. Hoe lastig ook, ik werk nog altijd langs de ‘democratische’ weg en dus via de ‘demos’ (de burgers) én voor het ‘plebs’ (het volk). En het volk, die hebben geen zin in revolutie, die willen niet verliezen of sober gaan leven, die zien niet de noodzaak van een andere organisatiemodel en geloven amper dat we systeemcrisissen hebben, laat staan het feit dat we die niet kunnen oplossen door voortdurend het oude systeem te willen herstellen.
    Het is vanuit die vaststelling dat ik kijk naar de meest effectieve weg om een draagvlak te krijgen voor noodzakelijke verandering. En dan blijkt dat we die verandering moeten ‘verkopen’ aan de burger, net zo als alle andere ideologieën verkocht worden via producten, diensten, sociale rituelen, kortom via marketing.
    De vraag naar strijdende, zelfbewuste burgers is dus een wensgedachte, nogal utopisch, en bepaalt al te zeer hoe mensen benaderd worden in de communicatie van bijvoorbeeld bewegingen. Het is een illusie uit de Verlichting dat iedereen kan en moet komen tot de meest mogelijke menswording, verheven boven diepe sturingsmechanismes zoals drift, emotie en geloof. Erken dus ook de eigen beperkingen, erken de eigen motivatie om aan deze of gene kant van een ideologisch spectrum te staan en besef dat uw handelen door dezelfde mechanismes wordt gestuurd als pakweg de consumerende eigenaar van een fermette en een SUV. Meer nog, heel veel handelen zowel ecologisch als juist niet hebben dezelfde basisreflexen aan de basis. Nu de nood aan de man is, zie je in alle mogelijke vormen de ‘flee, freeze, fight’ reflex terug komen in keuzes en stijl van handelen of niet handelen. Heel interessant. Want als mensen denken dat een andere ‘versie’ van hun reactiepatroon meer ‘oplevert’ , zullen ze daar ook voor kiezen. Meer dan ooit zijn individuen, ook en misschien vooral in de transitiebeweging, bezig met het een vorm van (groeps) egoïsme in het licht van de verwachte dwingende veranderingen en rampspoed…Angst is een sterke drijfveer, ook binnen de transitiebeweging. Het is mogelijks een constructieve manier om met die angst om te gaan…

    Like

    1. Het systeem waarin we nu leven is door het oneindige winstbejag mens en natuur onherroepelijk aan het vernietigen. En zo ben ik tot het jammerlijke besef gekomen dat er inderdaad misschien niet veel meer aan te doen is… de overschrijding van de draagkracht van onze prachtige planeet komt steeds dichter bij ” the point of no return”. De ommekeer moet nu gebeuren, maar aangezien zo weinig mensen die noodzaak inzien, kan ik alleen maar uitroepen dat we echt een totaal ander systeem nodig hebben!!!
      Ik vind het afschuwelijk dat een monsterlijk systeem op zo’n korte tijd zo’n ravage heeft kunnen aanrichten… dus hoe sneller we eruit geraken, hoe groter de kans dat onze kinderen en kleinkinderen toch nog een leefbare planeet zullen overhouden. Dus waar wachten we op?

      Like

      1. Ik blijf het goedkoop vinden om eenzijdig alles wat ‘economie’ is af te wijzen. Als consument, als burger en als werknemer ben je constant ‘economisch’ bezig. En daar is op zich niets mis mee, maar lieg ook niet tegen jezelf door het hele systeem, dat je misschien niet goed kent, van tafel te vegen. Ik ben een ondernemer, heb kapitaal nodig, wil winst maken en het bedrijf laten groeien. Wat is daar mis mee, zolang ik zowel goed bestuur als ethisch bevlogen ben. En net dat laatste ontbreekt, niet alleen bij ondernemers en bankiers, maar ook bij heel wat burgers. Meer nog , in vele gevallen zien helemaal niet wat hun keuzes en hun handelen zoal veroorzaken. Ik ben er zeker van dat ik een aantal levenskeuzes kan aanduiden in elk leven, ook die van Griet, die meteen systeembevestigend werken en zelfs de zelfde logica en waarden hanteren als het systeem dat verworpen dient te worden… Alleen is men zich daar zelden bewust van. Nu is dat ook niet ‘fout’ of zo. Het is immers bijna onmogelijk om voortdurend te reflecteren. Maar mits een doorleefde grondhouding en dito waarden, wordt kiezen veel makkelijker. En de betalingsbereidheid, zelf in termen van verliezen en verminderen, veel groter…

        Like

      2. @ Lucien,

        ik lees nergens dat Griet alles wat ‘economie’ is afwijst? Waar lees jij dat?

        Maar zonder ‘alle vormen van economie’ af te schieten is elk systeem dat nood heeft aan continue groei gedoemd te mislukken. Het tegendeel beweren – in een wereld met onvermijdelijk beperkte ruimte, grondstoffen, arbeidskrachten, natuur, energie, … – lijkt me van een extreme kortzichtigheid te getuigen. Toch blijven talloze mensen een economisch systeem verdedigen dat volledig afhankelijk is van een blijvende groei.

        Like

    2. Dat ons idee van democratie niet altijd werkt, is nu wel duidelijk in Italië en Griekenland. Daar heeft men een regering van technocraten nodig om te voorkomen dat die burgers zichzelf financieel in de afgrond storten. Als men de hervormingen zou voorleggen aan de bevolking, zouden die volledig afgekeurd worden. (Herinner je je het voorstel tot referendum in Griekenland nog?). Als dat was doorgegaan, dan hadden we hier niet zo vrolijk zitten filosoferen.
      Democratie bestaat in verschillende vormen, met meer of minder burgerparticipatie.
      In sommige gevallen van algemeen belang moet men kiezen voor minder burgerparticipatie.
      We hebben gewoon de tijd niet meer om te wachten om de ideeën te “verkopen”. Het duurt gewoon te lang.
      Spijtig genoeg is de noodzaak van financiële hervormingen gemakkelijker uit te leggen, en voelen de politici de noodzaak ertoe beter, dan de noodzaak om ecologische- en systeemhervormingen.
      Marketing is tof, maar het duurt te lang, en het effect is soms zo belachelijk weinig betekent, dat dat in mijn mening, maar een ondersteunende functie heeft.
      Denk maar aan die app’s: tof voor de bewustwording, maar hoe lang duurt het voordat je de productie van je smartphone “eruit” hebt….???
      Het verandert de fundamenten van het probleem niet, het is enkel maar een duur middeltje om een klein beetje aan symptoombestrijding te doen.

      Like

      1. Per definitie geef je aan dat je ‘democratie’ wil opofferen aan ‘ecologie’. Dat is een gevaarlijk pad, waarmee je kan afglijden naar eco-fascisme. Dat we de bevolking niet meehebben, is te wijten aan te weinig, te laat en te ‘elitaire’ communicatie met de bevolking. Niet marketing, maar het feit dat we er nooit (of bijna nooit) van die toolbox/comptentie gebruik maken, heeft geleid tot een gebrek aan ‘verbreding’. Alles is ingezet op ‘verdieping’, namelijk nog meer dezelfde vijver bereiken, met nog meer detail over wie nu het meest ecologisch leeft.
        We hebben meer en beter populisme nodig, met minder dédain, dat wel grote groepen bereikt en dus communiceren voorbij de aannames die ingegeven zijn door een specifiek mensbeeld en een specifieke socialisatie die eigen is aan veel ecologisten. Je hebt er geen idee van hoe elitair ecologisten zijn naar kansarmen en domweg al wie weinig naar school ging en nu weinig verdient…

        Like

      2. Ik ben helemaal niet voor eco-fascisme, maar de meerderheid heeft niet automatisch altijd gelijk. Ik wil helemaal democratie niet “weg”, integendeel. Maar een kritische blik op de manier waarop we onze maatschappij organiseren is nodig.
        Er zijn in praktijk trouwens verschillende vormen van democratie. Gaande van alle belangrijke wetswijzigingen stemmen met referendum (in sommige staten van de VS, met een bijna compleet failliet van de overheidsdiensten tot gevolg, én bijhorende afbouw van diensten, overheidsinstellingen en voorzieningen), tot maar 1 maal stemmen om de 4 of 7 jaar (onze gemeenteraadsverkiezingen).
        Sommigen vinden om de 7 jaar al te weinig democratie, anderen te veel. Volgens anderen geeft dit de tijd om een echt beleid uit te bouwen. Sommigen pleiten voor verkiezingen om het jaar…..
        Je moet gewoon weten, en durven inzien, dat democratie in de huidige vorm, niet altijd werkt.
        Of denk je dat de Grieken via een referendum écht voor de noodzakelijke en pijnlijke hervormingen hadden gekozen?
        Of denk je dat men, nu in referendum, echt voor een noodzakelijke pensioenhervorming zou kiezen in België terwijl een erg groot deel van de Belgische bevolking tegen de oude pensioengerechtigde leeftijd aan zit (de babyboomers). Hoeveel zouden redeneren : “Après moi le déluge? Als ik maar op mijn 50-ste op pensioen kan, degenen die na mij komen moeten maar zien hoe ze het verder regelen?”

        even nog een citaat van Bruno Tobback
        “Bijna elke politicus weet wat je moet doen om het klimaatprobleem aan te pakken. Er is alleen geen enkele politicus die weet hoe hij daarna nog moet verkozen raken.”

        Nogmaals: ik ben voor democratie, maar durf er wel kritische bedenkingen bij maken zonder het kind met het badwater weg te willen gooien.

        Like

  4. Die minder parkeerplaatsen werken averechts. M’n broer woont in Antwerpen. Daar hebben ze de straat opnieuw aangelegd. Daarbij sneuvelde de helft van de parkeerplaatsen.
    Met als gevolg dat ze heel veel extra kilometers rijden om een plaats voor de auto te zoeken. Heel vervelend, heb ik ook al meermaals ervaren. En weer een hele hoop extra CO2 de lucht in.

    Like

    1. @ Kristof,

      ‘zoekverkeer’ is zeker een probleem. Er worden immers heel wat onnodige kilometer afgelegd in de zoektocht naar een parkeerplaats.

      Om een stad zoals Antwerpen leefbaarder te maken dient er terug ruimte gecreëerd te worden voor voetgangers, fietsers, spelende kinderen, … en dienen straten dusdanig ingericht te worden dat de leefbaarheid en niet enkel de verkeersdoorstroming en de parkeermogelijkheden centraal komen te staan. De keuze om het aantal parkeerplaatsen te verminderen is in dat kader niet meer dan logisch.

      Er bestaat echter een zeer efficiënte methode om het zoekverkeer tot bijna nul te herleiden, namelijk het (bijna 100%) afschaffen van het bovengronds ‘langparkeren’ en volledig te vervangen door ondergronds parkeren. Op dat moment weten mensen dat ze niet bovengronds op zoek moeten naar een parkeerplaats, maar rijden ze rechtstreeks naar een ondergrondse parking.

      Misschien denk je nu dat zo’n systeem onrealistisch is, maar in diverse grote steden (kijk maar naar een aanzienlijk deel van Amsterdam en diverse andere (Nederlandse) steden) passen dit systeem succesvol toe.

      Er zijn mijn inziens minstens vier grote problemen in Antwerpen op het gebied van parkeren:

      – Er worden veel meer bewonerskaarten uitgedeeld dan er parkeerplaatsen zijn. (In Amsterdam is een wachttijd van 5 jaar voor het bekomen van een bewonerskaart.)

      – Er zijn nog veel te veel bovengrondse (vaak gratis) parkeerplaatsen voor langparkeren. Hier mogen ook vaak niet-inwoners gebruik van maken.

      – Er is een zeer gebrekkige controle op foutparkeren.

      Like

  5. ik zie ook een belangrijke trend voor 2012 : een verdere stijging van olieprijzen… Iran is alvast goe bezig op zijn duit in het zakje te doen. Hogere olieprijzen(en hogere energieprijzen) zijn een belangrijke motivator om meer energiezuinig te gaan leven. Een deel van die gedragswijzigingen zullen altijd wel blijven “plakken”. Voordeel van een geleidelijke stijging is dat het een evolutie is, een plotse energiecrisis (dwz een dramatische stopzetting van alle olielevering bv) betekent een revolutie. Daar huiver ik toch voor.
    Dus mijn wens voor 2012 snijdt ook een (heel klein beetje) in ons eigen vlees: hogere energieprijzen aub ….
    Al die app’s zijn wel tof, maar je moet dan ook een smartphone kopen om de gsm te vervangen. En dat zet dan weer aan tot consumeren…..
    Onze beste wensen aan iedereen, en vooral ook aan jou en je familie Steven!
    De Vertekes

    Like

  6. @ Lucie: economie op zich is niet goed of slecht. Economie is de leer der schaarste. In ons huidig westers systeem wordt “economie” verengd tot “neoliberalisme” en “kapitalisme”. We hebben echter een andere economie nodig, die rekening houdt met de grenzen aan de groei en een evenwichtige verdeling van middelen. Ondernemerschap kan ook hierin passen. Om tot een omschakeling naar een ecologische economie te komen, moeten we echter niet rekenen op de huidige overheersende “ondernemers” (lees: grote aandeelhouders), want die zitten vast in de vernietigende spiraal van eeuwige groei en allesverslindend winstbejag. Ze hebben deze keuze gemaakt en willen en kunnen zelfs niet meer loskomen uit deze logica!

    Like

    1. Griet,
      Ondernemers zijn nog geen aandeelhouders. Aandeelhouders zijn trouwens ook heel vaak burgers die snel willen verdienen buiten arbeid om, waarbij de bank dat dan moet regelen.
      Als we een ecologische economie willen, moeten we vooral er ook zelf aan beginnnen en ondernemers opnemen in het weefsel van de ecologische beweging. Maar wat doen we: ze allemaal afschrijven als neoliberale uitbuiters. Het merendeel van het Vlaamse ondernemers hebben een KMO, en een groot deel daarvan heeft minder dan 50 werknemers. Staar je dus niet blind op de BEL20 of een paar multinationals, die zich overigens terug trekken omdat het niet logisch is om hier grote productie eenheden te houden. De structuur van de arbeidsmarkt leert ons dat de taart sinds 10 jaar herverdeeld is: er is meer tewerkstelling in overheid, onderwijs en zorg en dan in industrie en productie. En van de privé tewerkstelling is er steeds meer in sectoren die voornamelijk KMO’s hebben en vooral, die niet delokaliseerbaar zijn. Om maar te vertellen dat ondernemerschap in Vlaanderen er anders uitziet dan de voorstelling die leeft bij ‘links’.
      Nu ben ik bezig met verschillende coöperaties op te zetten, maar de burger die zo graag een ecologische economie wil, stopt er wel zelf geen geld in. Telkens opnieuw stuit ik op het fenomeen dat we als burger wel een andere wereld willen, maar dat we als consument niet veel willen betalen voor arbeid van anderen, en dat we als spaarder niet betrokken zijn waar ons rendement vandaan komt. Naast systeemfouten, en die zijn er zeker, moeten we maar eens bekijken waarom niet voorbij onze eigen huishoudlogica komen. En waarom ze zo’n schrik hebben om ook ‘homo economicus’ te zijn, op een bewuste manier?

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s