undercover…

Vandaag een belangrijke dag voor de planeet met duizenden klimaatacties overal ter wereld. Het grote feest van EVA vandaag in Gent legt ook een duidelijke link tussen vleesconsumptie en verandering van het klimaat. Maar eerst wil ik even verslag uitbrengen van een undercover operatie…

Via de letsgroep van Gent kreeg ik de kans om samen met een andere letser een film bij te wonen. Een speciale voorstelling, enkel voor het personeel van Arcelor-Mital, in kader van het filmfestival, mét receptie.

De film zelf,  ‘meet the Joneses’, gaat over een nieuwe marketing techniek. Daarbij worden zogezegde gezinnen gedropt in villawijken en maken ze er grote sier met allerlei dure spullen waarmee ze indruk maken op de buren en zo de verkoop van die producten stimuleren. Beetje voorspelbare film, met natuurlijk een romantisch sausje en met een kleine boodschap. (zo zei Roel van Bambost het bij een verder nietszeggende inleiding) Of de techniek ook echt wordt toegepast weet ik niet, maar er bestaat zeker iets als peer-to-peer marketing waarbij sleutelfiguren bepaalde producten promoten bij hun leeftijdsgenoten.

Na een film over zogezegde gezinnen mochten wij dan deelnemen aan de receptie, zogezegd als medewerkers van Arcelor Mital. Niet zo lastig om onopvallend te blijven, want uit het praatje van een belangrijke meneer van het bedrijf konden we vernemen dat het staalbedrijf zo’n 5 500 mensen tewerk stelt in Gent. De man had het ook over de voorbije moeilijke jaren, waarbij men aan ons, personeel, zware inspanningen heeft gevraagd, en in de toekomst zal dit nog het geval zijn. En daarom werden we dus beloond met deze film en receptie.

In de gigantische tent van het filmfestival begon dan het onderzoek naar de duurzaamheid van de catering. Punt 1: in de tent was het veel te warm – overbodige uitstoot dus. Punt 2: de wijn kwam van Argentinië, en was geen fair-trade noch bio. Maar dan de hapjes!  Stukjes salami, brokje kaas, olijven en broodjes waarvan 95% met vlees. De obers (met een T-shirt van Carpe Diem) brachten echter nog heel wat warme hapjes rond. Hamburgers, loempia’s, pizza, gevulde wraps, enzovoort. Tot onze stijgende verbazing was er niks vegetarisch. We vroegen het elke keer, en elke keer moesten ze toegeven dat er vlees in zat. Toen bleek dat er bij de loempia’s wél groentenversies tussen zitten, maar die werden gemengd geserveerd met de vleesversies. Daar heb je als vegetariër ook niks aan natuurlijk. In totaal hebben we met ons twee elke een half klef broodje met kaas gegeten, elk een mini-blokje kaas en een viertal olijven.

Dit is toch erg bedenkelijk anno 2010. Dus zijn we gaan informeren bij de obers zelf. Tot onze verbazing bleek dat de eerste drie die we benaderden toegaven zelf vegetariër te zijn. Ze waren ook alle drie interim medewerkers. Dus, wellicht is dit de truck: de cateraar (Carpe Diem) wil dat zijn opdieners zelf de hapjes niet opeten, serveert dus enkel hapjes met vlees en werft daarvoor vooral vegetariërs aan! (deze theorie is later op de avond wel gaan wankelen omdat we ook niet vlees-etende obers ontdekten.)

In elk geval: slechte punten voor Arcelor Mittal en Carpe Diem. Vooral omdat op de site van het staalbedrijf uitgebreid wordt uitgepakt met milieu en duurzaamheid als kernwaarden geïntegreerd in alles wat het bedrijf doet. Al goed dat de grote baas (meneer Mittal) zelf niet op het feestje was, want hij staat bekend als een notoir vegetariër…