verjaardagske

Ik ben gisteren weer een paar uur bezig geweest met het in orde brengen van de papieren van het voorbije kwartaal. Facturen maken, treinticketjes verzamelen en dat soort dingen. Het is nu net iets meer dan 1 jaar dat ik volledig als zelfstandige werk, dus tijd voor een korte evaluatie.

Toen ik eraan begon was het toch met een beetje ongerustheid. Een vaste job opgeven om je boterham te gaan verdienen als Low Impact Man is gedeeltelijk een stap in het onbekende. Ik weet meestal wel dat ik de volgende twee of drie maanden genoeg te doen zal hebben, maar hoe de situatie zal zijn binnen een jaar of pakweg vijf jaar is helemaal niet zeker. Anderzijds biedt dit statuut me toch heel wat vrijheid. Ik denk dat ik kan zeggen dat ik bijna enkel dingen doe die ik graag doe. (het paperassen werk even terzijde gelaten) en op de momenten dat ik het wil doen. Zo plan ik de lezingen vooral in de weken dat de kinderen niet bij mij zijn, en ben ik veel thuis als ze wél hier zijn.

Door geen vaste werkgever te hebben is er ook ruimte voor boeiende zaken. En die vragen komen meestal ook op het juiste moment. Zo vreesde ik tijdens de zomermaanden weinig werk te hebben, maar toen kwam er de vraag van Dranouter. En ondertussen zijn er nog interessante projecten op komst, zoals een human-power installatie voor het lichtfestival van de stad Gent, een project rond vergroening van de podiumsector en wie weet wat komt er nog op mijn weg.

Alles ik alles meetel van kosten, belastingen en sociale bijdragen kom ik op een gemiddeld inkomen van 1 500 euro per maand netto. Daarmee behoor ik nog steeds tot de 10% rijkste mensen ter wereld… (je kan het hier voor jezelf testen). Je zal mij dus niet horen klagen. Trouwens ik vind het ook niet zo erg om zowat de helft van mijn inkomen af te geven voor de belastingen. Mijn kinderen krijgen fantastisch onderwijs, als ik mijn been breek wordt daar voor gezorgd, als ik zonder werk val krijg ik nog iets van de overheid. (al zal het als zelfstandige niet zoveel zijn dacht ik).

Er zijn zoveel grote en kleine dingen waar we dagelijks tevreden mee kunnen zijn. Daar af en toe eens bij stilstaan is een prima ecologische tip. Altijd maar meer, sneller, groter en hoger is nergens voor nodig.