voor Martine


Dag Martine,

Je schrijft in je reactie op mijn vorig bericht dat je ongelukkig wordt van het lezen van mijn blog… Dit is natuurlijk niet de bedoeling, maar ik begrijp je wel. Deze blog is het verslag van mijn zoektocht naar een goed leven binnen de grenzen van 1 planeet en daarbij kom ik vaak zaken tegen die me ook wat moedeloos maken of me doen vrezen dat de toekomst er niet goed uit ziet. Ik denk dat het belangrijk is ook deze soms confronterende gegevens en feiten onder ogen te zien.

Anderzijds heb ik hier al tientallen en tientallen voorbeelden gegeven van mensen en groepen die op een zeer inspirerende manier bezig zijn om te werken aan een betere toekomst. Zowel op persoonlijk vlak, door te kiezen voor een kleinere impact, als op breder vlak. Bijvoorbeeld door met een groep mensen samen te werken of politieke actie te voeren. Mijn voorspelling en hoop is dat hoe dichter de situatie evolueert in de richting van een catastrofe hoe groter de voedingsbodem voor verandering. Ik heb in elk geval de indruk dat het bewustzijn en de gedragsverandering bij steeds meer mensen toeneemt (al blijven we de indruk hebben dat het veel te traag gaat).

Laat me je het verhaal van de honderdste aap vertellen. Het gaat over wetenschappers die een kolonie apen observeren op het eiland Koshima (ergens in de buurt van Japan). De wetenschappers geven de apen zoete aardappelen (ze gooien ze in het zand), die vinden ze wel lekker, maar het zand is onhandig. Een van de apen komt op het idee om de aardappelen te wassen. En dan duurt het niet lang voor andere apen dit gedrag imiteren.  Meer zelfs, eenmaal de honderdste aap geleerd heeft om de aardappelen te wassen doen ineens alle apen op het eiland hetzelfde.  Zelfs op andere eilanden en op het vasteland begonnen apen die gewoonte over te nemen. Blijkbaar was er een paradigma shift opgetreden. Een verandering die begon bij 1 individu werd plots algemeen zodra een kritieke drempel is overschreden. Hopelijk zijn we toch minstens zo slim als apen om op een dag met veel mensen de omslag te maken.

Maar wellicht klinkt dit wat te makkelijk en simpel. Zeker als je schrijft dat jou ecologische manier van denken geen aansluiting vindt in je omgeving. Meer nog, dat je meer dan eens het mikpunt bent van spot. Wat je dan best kan doen is op zoek gaan naar enkele mensen in jou omgeving die wel openstaan voor jou ideeën. En die je kunnen steunen op lastige momenten. Verder raad ik je aan te doen wat je zelf belangrijk vindt, wat overeenkomt met jou waarden en overtuigingen. In discussie gaan met anderen is meestal niet zo’n goed idee. Maar gewoon je ding doen en ervan genieten zal ook effect hebben op je omgeving. Vaak komen de reacties trouwens ook voort  uit ongemak. Want iemand die bewust kiest voor een low impact manier van leven is een confrontatie voor al degenen die hun eigen levensstijl niet in vragen willen of durven stellen. Als je dus dit soort reacties krijgt wil dit zeggen dat je die mensen aan het denken zet. En misschien wordt  op een dag  een van hen wel de honderdste aap…

Doe rustig verder met wat je belangrijk vindt. Ik denk in elk geval dat er heel veel lezers van deze blog ook aan jou kant staan!

groeten

Steven

18 reacties op ‘voor Martine

  1. Ongenuanceerde reacties zijn ook al lang mijn deel geweest. Ik heb me daar leren overheen zetten, want anders hou je dat niet vol. Het is natuurlijk eenvoudiger om collectief ongelijk te hebben dan individueel gelijk, en dat maakt waarom de mensen zodanig naar elkaar kijken en afwachten. Ze willen niet alleen staan met hun gelijk. Kuddegeest heet dat.

    Vandaag trouwens nog een onaangename reactie gekregen over mijn respons van gisteren. Alsof ik het leed van de Joden minimaliseer… Daar is natuurlijk niks van aan. Maar de Joden hebben geen patent op afzien. Als ik zie hoeveel mensen in de derde wereld al gestorven zijn door hongersnood, dan voel ik daar zeker evenveel voor. Maar sommigen willen liever kritiek geven dan mee bouwen aan de toekomst. Kritiek geven is natuurlijk eenvoudiger dan meewerken aan alternatieven. Dat laatste vraagt jarenlange inzet, en dat is natuurlijk zwaarder dan snel even kritiek spuien.

    @Martine. Laat je zeker niet kisten. Er zijn nog zielen op deze planeet die het wel degelijk goed menen en verbetering willen in deze wereld.

    Like

  2. Beste Martine ik begrijp hoe ontmoedigend het is. Laat zeker je hoofd niet hangen. Mijn omgeving is ook nog steeds gericht op het kuddegedoe. Hoewel mijn jaar jongere broer zich ook in het gedachte goed van mij bevind over bepaalde onderwerpen. Ik haal iedere dag het onderste uit de kan om te tonen dat dit een aangename manier van leven is. Soms lukt het mij iemand te overtuigen om maar iets klein te veranderen. Daar put ik dan ook al heel wat energie uit. Maar zonder dit blog en de groepen waar ik mij bij aansluit zou ik me ook hulpeloos voelen. Tracht zoals Steven het zei mensen uit je omgeving te vinden die je mening delen. Je zal er heel wat steun vinden!

    Like

  3. Een heel dikke merci voor jullie bemoedigende woorden! Het is natuurlijk zo, zonder dwarsliggers zal er nooit een nieuw spoor komen. En ja, ik haal dikwijls heel veel inspiratie uit deze blog … alleen … ik was me er nooit van bewust dat de situatie zó ernstig was.
    Ik wens aan alle lezers van deze blog en aan Steven zelf nog zeer veel volharding toe en vooral dat jullie vreugde mogen halen uit wat jullie doen.
    Hartelijke, groene groeten!

    Like

  4. Ik weet al niet meer waar ik het gelezen heb , maar zo gaat het altijd met nieuwe ideeën.

    Eerst wordt er mee gelachen.
    Vervolgens worden ze genegeerd en afgewimpeld, maar wordt er wel al over nagedacht.
    En tenslotte worden nieuwe inzichten aanvaard als vanzelfsprekend, alsof het altijd zo geweest is.

    Niet opgeven, het is nodig…

    Like

  5. mooi en eens nodig deze blogpost. en nu even miereneuken, maar het werd me toch teveel na 5 inbreuken: jouw schrijf je met een w wanneer het woord bezittelijk gebruikt word. jouw keuzes, jouw kant, … sorry 🙂
    ik wil niet dat hier ongelovigen komen en dan als argument kunnen opwerpen: die LIM kan nog niet eens deftig nederlands. want zo zijn er.

    Like

  6. ik heb het gevoel dat het risico op ontmoediging, depressie, cvs en dergelijke bij veel mensen uit de groene beweging op de loer ligt. Ikzelf dreig ook onderuit te gaan en ik ken nog mensen. Aan de ene kant zet de ‘sense of urgency’ druk op de ketel aan de andere kant zit je met de schijnbare inertie van de samenleving. Ik ben het eens met Steven dat jouw leven leiden zoals jij dat zinvol vindt en hopen dat dit uitstraalt op je omgeving een haalbare strategie is. Maar evenzo denk ik dat psychologische begeleiding van mensen die een voortrekkersrol willen opnemen nuttig is, om ontmoediging te voorkomen.

    Like

  7. Ik trek me op aan de positieve reacties. Gelukkig zijn er dat op dit moment nog meer dan de negatieve.

    Maar het blijft moeizaam en vaak frustrerend. Gelukkig zie ik ook heel wat mensen op infosessies (via KWB over dakisolatie). Op de infosessie in Londerzeel (brandweerkazerne) zaten maar liefst 158 geïnteresseerde mensen. En wat normaal tot 22u ging duren, liep uit tot 1.30u ’s nachts, door alle vragen. Via KWB doen ze namelijk groepsaankoop voor isolatiemateriaal. Na zo’n avond rij ik wel gelukkig naar huis, omdat ik zie dat mensen positief bezig zijn met heel wat problemen.

    In het najaar start KWB trouwens met een nieuwe reeks (die van de dakisolatie is afgelopen) over alternatief verwarmen. Ook daar ga ik weer aan meedoen. Eerst krijgen we als lesgever zelf nog de nodige opleidingen. Maar aangezien we hier al enkele jaren met biopellets verwarmen, kan ik toch wel mijn ei kwijt als lesgever.

    De laatste openhuizendag (wij hebben ook al enkele keren onze woning open gesteld voor bezoekers) was ook een succes. Mensen met concrete plannen om iets te doen.

    En de laatste stap. De politiek heeft eindelijk begrepen dat groen fiscaal gunstiger moet worden gemaakt.

    Al bij al is er nog geen rede om wakker te liggen, maar we moeten allemaal in actie schieten, anders is het wel te laat.

    Like

  8. Ik wil ook op een verantwoorde manier leven in deze planeet, maar ik vind dat de LIM duidelijk een beetje te veel Rousseau heeft gelezen. Als hij in zijn ideale natuurstaat wilt gaan leven, mij best, maar val dan de rest er niet mee lastig. We moeten opzoek gaan naar manieren om onze welvaart te verzoenen met het milieu, maar dat wilt niet zeggen dat wij radicaal de moderne samenleving moeten afwijzen zoals Mr. Vromman doet. Nee Martine, ik zou beter deze blog met een korreltje zout nemen.

    Like

  9. Ik geloof, net zoals Richard, in een reële mix van nieuwe technologie én een andere manier van leven. Mensen gewoon wat bewuster maken, maar ook technologie inschakelen om minder te verbruiken, zelf energie op te wekken enz.

    De waardheid ligt ergens in het midden.

    Maar dat we ook anders moeten omgaan met bepaalde dingen is duidelijk. Moeten kiwi’s altijd uit Nieuw-Zeeland komen? Moeten we elk jaar met de vlieger op reis? Ik meen van niet.

    Like

  10. Nog even dit. De waarheid haalt onze maatschappij in! In de krant spreken ze over een nieuwe superbacterie (ESBL), die hoor oorsprong vindt in de pluimveesector, doordat er zoveel antibiotica wordt gebruikt in het veevoeder. (vandaag daar nog een artikel over geschreven).

    De samenleving zal de ogen wel openen. Vraag is natuurlijk of ze dat op tijd zullen doen…

    Like

    1. Beste,

      De nieuwe superbacterie is inderdaad het gevolg van te veel antibiotica gebruik in de pluimveesector. Wil dat nu zeggen dat we allemaal vegetariër moeten worden ( zoals Bart Staes impliciet voorstelde in zijn opiniestuk in de morgen)? Ik denk van niet; er moet gewoon meer controle komen op de landbouwsector in het algemeen. Ik zie eerder een parallel met de dioxinecrisis: een schande die geleid heeft tot meer regulering maar niemand heeft belet om zijn vleesverbruik in vraag te stellen.

      Like

  11. Sommigen voelen zich nogal snel benadeeld om over te schakelen naar het vegetarisme. Ik voel het eerder als een meer natuurlijke vorm van voeding. Voor mij geen stukken van dode dieren op mijn bord. Je kan perfect smakelijk en gevarieerd eten klaar maken door zuiver vegatarisch te koken. En als mensen argumenteren dat dit niet het geval is, vrees ik een beetje dat ze te eentonig koken.

    Strengere regulering lost trouwens ook niet alles op. Overdraagbare dierenziekten hebben in het verleden ook al heel wat mensenlevens gekost. We hebben wat de Mexicaanse Griep betreft (=varkensgriep voor alle duidelijkheid) gewoon heel veel geluk gehad dat het zo mild was. Er hangt een pandemie boven ons hoofd met een dodental dat de Spaanse griep nog kan overstijgen,

    Iedereen “vegateriër” zou veel problemen oplossen.
    – Om te beginnen een beperking in de overdraagbare dierenziektes naar de mens.
    – Minder veevoeder (want om 1kg vlees te produceren moet je 10kg veevoeder opofferen uit plantaardige voeding), dus minder hongersnood.
    – Minder ontbossing, want heel wat bossen worden gekapt voor de teelt van soja, dat voornamelijk gebruikt wordt voor… veevoeder
    – Een gezondere samenleving met minder kanker en minder hart-en vaatziektes.
    – Minder overlast door de veeteelt (stank, bodemverontreiniging enz)

    Niemand verplicht iemand om vegetariër te worden. Mijn kinderen mogen ook eten wat ze willen, maar ik hoop dan ook dan anderen aanvaarden dat ik vegetariër ben. Helaas merk ik aan de commentaren vooral misprijzen voor mijn actie, zelfs binnen mijn familie.

    Like

    1. Ja alsof vegetarisme de magische oplossing is om al onze problemen uit de wereld te helpen. Voor zover ik weet heeft geen enkele serieuze wetenschapper gezegd dat we moeten overschakelen op vegetarisme, gewoon dat we onze veesector better moeten reguleren en afspraken moeten maken om het antibiotica verbruik terug te dringen. Ik vind dat de LIM zich schuldig maakt aan o.a. het verkopen van oplossingen die beantwoorden aan zijn wereldvisie maar niet aan de realiteit.

      P.S.: ik ben zeker geen superoptimist maar wat ik op deze blog soms krijg te lezen… . Het is een beetje zoals de oude Galliërs, die vreesden ook dat op ieder moment de hemel op hun hoofd zou kunnen vallen.

      Like

  12. Vegetarisme is niet de superoplossing, maar een deel van de antwoorden die samen een oplossing vormen.

    Transitie, vegetarisme, groene technologie, … je moet het als een geheel zien, als een draaiboek voor de toekomst. En de intensieve veehouderij haat alles dat met vegetarisme te maken heeft, de olieindustrie en de transportsector haat de groene beweging die CO2 aan de kaak stelt,

    Er zijn spijtig genoeg veel wetenschappers omgekocht om voor deze industrieën te werken. Gelukkig is er een beweging in gang gezet die toch de goede kant uitgaat. Het gaat helaas veel te traag.

    Wat de LIM trouwens verkondigd zijn oplossingen die werken. De oplossingen die we nu kennen, en waar sommigen blijkbaar achter staan, hebben al lang duidelijk gemaakt dat ze falen. Willen we echter wachten tot het falen onomkeerbaar is?

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s