voor een echt nieuw jaar


De mens is toch een raar beestje. We wensen elkaar eerst een goede gezondheid toe en zorgen dan meteen voor een piek van fijn stof. Want de gewoonte om elk jaar opnieuw steeds meer vuurwerk af te steken verhoogt de concentraties van dit gevaarlijke goedje met een factor 40. Het eerste uur van het nieuwe jaar is daarmee meteen het ongezondste. Daarnaast is er nog een flinke opstoot van CO2 emissies bij vuurwerk, zo lees ik op TreeHugger dat er voor 100 gram zwart buskruit 49 gram of CO2 vrij komt.  Het stadsvuurwerk in Gent was goed voor 12 000 vuurpijlen (20 000 euro), zo’n vuurpijl bevat al snel 50 gram buskruit.

Ik zal me wellicht niet populair maken als ik het vuurwerk in vraag stel, maar ik ben als gemeenteraadslid toch ook verantwoordelijk voor de gezondheid van de burgers? En we willen Gent toch echt klimaatneutraal maken? En we kunnen als creatieve en innoverende stad toch ook totaal nieuwe manieren vinden om feestjes te bouwen? In plaats van te doen wat elk stad doet (vuurwerk, kerstmarkt, ijspiste en reuzenrad) kunnen we toch veel origineler (en duurzamer) uit de hoek komen? Laat de creatieve geesten uit de stad eens een dagje brainstormen en je krijgt een heel nieuwe aanpak.

Met vuurwerk is het zoals met de schaatsbanen, winkelcentra, vliegvakanties en zovele dingen in onze wereld. Hebben we ze wel echt nodig? Of moeten we daarmee een leegte opvullen in onszelf of in onze relaties met anderen? Als je kijkt naar de toename van de hoeveelheid vuurwerk zou het ook wel eens kunnen dat de leegtes alsmaar groter worden. Of misschien is deze opstoot van vuurpijlen nog een laatste stuiptrekking van een afbrokkelende levensstijl. Net zoals de Romeinen aan de vooravond van de val hun rijk de grootste feesten organiseerden? Misschien willen we onszelf hiermee vastklampen aan het idee dat er geen vuiltje aan de lucht is. (let op de woordspeling)

lichtfietsenIk stel me het eindejaar binnen enkele jaren anders voor. Het zal wellicht zacht weer zijn, heel veel mensen hebben hun fiets versierd met kleine kaarsjes of led-lichtjes. Om middernacht gaan heel wat mensen rinkelend rondfietsen in de stad om elkaar een fijn jaar te wensen. De stadscomponiste schrijft een speciaal muziekstuk en iedereen die een instrument speelt doet mee.  Op straat, voor het open raam, op de bootjes op het water; overal klinkt magische muziek, terwijl de lichtgevende fietsen voor een visueel spektakel zorgen. En dan wordt het grootste dessertbuffet aller tijden georganiseerd. In plaats van in de eigen living het dessert te nemen zet iedereen een tafeltje buiten met daarop zelfgemaakte lekkernijen. Vrolijke mensen groeten elkaar, proeven van de ongeziene diversiteit van zoetigheden en heffen het glas met de buren. En dat allemaal zonder vuurwerk. feestfietsWie doet mee?