de zachte krachten zullen zeker winnen in ’t eind


Een goed gevulde week met vijf lezingen en een gesprek met Wouter Deprez op Mind The Book, dus niet elke dag tijd om een stukje te schrijven. Nu neem ik wel even een momentje om terug te blikken op de opinie die ik schreef voor Knack.be. Eigenlijk gaat het stuk niet zozeer over de verkeersproblemen in Antwerpen maar over de uitgangspunten van de gekozen oplossing.

Want zowel bij de Oosterweel als bij zovele andere dossiers vertrekken beleidsmakers van het idee dat de trends die zich nu voordoen gewoon zullen doorgaan. Ze houden geen rekening met mogelijke ‘gamechanging’ gebeurtenissen. En dan heb ik het niet over eventuele meteorieten die op onze kop vallen, maar gewoon over de reeds lang aangekondigde gevolgen van het verlies aan biodiversiteit, groeiende armoede, opgebruiken van fossiele energiebronnen, het wankele financiële systeem en de klimaatchaos (om er maar enkele te noemen).

meestgelezen1Maar veel mensen horen dat niet graag, dat is ook te merken aan de reacties op de site van Knack.  Dat mensen me een doemdenker noemen kan ik nog begrijpen, dat ze me verwijten een naïeve geitenwollen sok te zijn ben ik ook al gewoon – ik ben trouwens al lang op zoek naar een winkel waar echte geitenwollensokken te koop zijn, maar ik vind er nergens!

Interessant is echter ook te zien hoe mensen reageren op het idee van een groeiende groep mensen die willen kiezen voor wat minder materiële welvaart in ruil voor een kwalitatiever leven. Want dan ben je snel een parasiet, iemand die teert op het werk van anderen, dan zal de economie instorten en gaan me we met zijn allen de verdoemenis is. Dit leert me vooral dat het idee van ‘leven in functie van de economie’ stevig is geïntegreerd in de hoofden en harten van veel mensen. We moeten harder en meer werken om toch maar te behouden wat we hebben, en de prijs in de vorm van burn-outs, kinderen onder medicatie, een paar levensjaren minder door fijn stof enzovoort, die prijs blijven we betalen.

Natuurlijk kan ik de toekomst niet voorspellen, maar dat het huidige model niet vol te houden is, daar ben ik wel zeker van. Mijn stukje is in elk geval heel veel gelezen en gedeeld (bijna 2000 keer via de site van Knack alleen al), en was gisteren het meest gelezen stukje op de site. Dus toch een beetje impact?

(de titel komt van Henriëtte Roland Holst, uit Verzonken grenzen, 1918)