III.XI. het einde van de beschaving?


(Lees hier de start van het verhaal. Klik hier voor het personenregister)

We zijn al meer dan een jaar onderweg met ons luchtschip. In BeterGent kiest men voor een beschaafde vorm van conflictbemiddeling. De mensheid krijgt opnieuw een lesje in nederigheid als in de Rocky Mountains de natuur een staaltje van zijn kunnen laat zien. Een explosie met vele soorten fall-out.

Zaterdag 15 november 2042 – 387,21 ppm

Bart zit vooraan in oude ziekenzaal van De Bijloke. Hij kijkt naar boven en bewondert de geweldige eikenhouten overkapping uit de dertiende eeuw. Tussen 1251 en 1255 is daarvoor een bos gekapt ten Zuiden van Luik. Bart probeert zich voor te stellen hoe het leven in die tijd moet geweest zijn. Wie weet even onzeker als vandaag.

Bijna achthonderd slachtoffers en nabestaanden van de NOX-vervuiling zullen deze zitting bijwonen. Op de beklaagdenbank zitten een aantal hoofdrolspelers van het dieselgate schandaal. Topmensen uit de auto-industrie, maar ook voormalig minister Lydia Peeters en Wouter Jambon die er zijn vader vertegenwoordigt. Het is echter geen gewone rechtszaak bedoeld om schuld of onschuld vast te stellen. Er zal gewerkt worden met een methodiek ontwikkeld door Fred Luskin van het Standford Forgiveness Project. Via een negenstappen programma leren de slachtoffers hun daders vergeven. Bart voelt toch wat weerstand tegenover het hele idee. Het is toch logisch dat de verantwoordelijken gestraft worden, zeker omdat ze hun beslissingen namen in volle bewustzijn van de kwalijke gevolgen.

Een krachtige vrouwenstem haalt Bart uit zijn overpeinzingen. ‘Vergeven is niet hetzelfde als verzoenen. Vergeven is niet kiezen voor straffeloosheid. Vergeven is vooral een persoonlijke overwinning.’ Bart recht zijn rug en kijkt naar de het podium, hij houdt – net als vele anderen in de zaal – zijn zakdoek voor zijn mond. De vrouw die zelf slachtoffer was van een verkrachting in haar tienerjaren vertelt welke effecten het vergevingsprogramma heeft. ‘Mensen die kunnen vergeven zien een opvallende vermindering van hun depressieve gevoelens. Ze erkennen het leed dat hun is aangedaan, maar laten dit niet langer hun leven domineren. Om het met de woorden van Luskin te zeggen: vergeving is de enige volledige en optimale strategie om verder te gaan met leven.’ Diezelfde avond zal de groep oefeningen doen in het uitspreken van het eigen verdriet. Er wordt gewerkt aan vergevingsbereidheid en het construeren van een nieuw persoonlijk verhaal. Het is al tegen elven als de beklaagden voor het eerst aan het woord komen. Ze hadden zich voorbereid op scheldpartijen en persoonlijke aanvallen. Er is echter vooral begrip ontstaan tussen alle betrokkenen. De oude ziekenzaal staat borg voor heling. Mevrouw Peeters neemt geëmotioneerd het woord. ‘Dank voor jullie bereidheid mij te vergeven. Ik ben bereid elke straf die jullie uitspreken te ondergaan. Mezelf vergeven kan ik niet. Ik heb mijn dochter Stefanie verloren aan deze longziekte. Ik weet wat jullie voelen. Mocht ik mijn leven opnieuw kunnen aanvangen, dan zou ik de minister zijn die de onpopulaire maatregelen neemt, zelfs al betekent dit het einde van de politieke carrière. Nu moet ik tot mijn dood leven met het besef dat mijn korte termijn denken schade berokkend heeft aan duizenden mensen.’

Bart besluit na afloop te voet naar huis te wandelen. Het is een zachte avond in november. Bart snuift de herfstgeuren op en struikelt bijna over de vele noten die her en der op de stoep liggen. In heel wat huizen brandt nog licht en zitten mensen samen rond tafel. Hij hoort in de verte wat jazzmuziek uit een openstaand raam. Verder is er enkel een zachte bries die bladeren naar beneden laat dwarrelen. Door de bijna kale bomen ziet hij de volle maan. De stad waarin hij rondloopt geniet van een vredige rust. Bart bedenkt dat hij het al bij al niet zo slecht heeft. Zelfs al is zijn longinhoud met dertig procent gereduceerd. Bij thuiskomst in zijn lege huis zet hij nog even het journaal op. Het nieuws doet hem naar adem happen.

***

Het is gebeurd. De Caldeira, de vulkaankrater van 65 kilometer doorsnede is ontploft. Het is nog afwachten of dit goed of slecht nieuws is. De eerste metingen spreken van een Vulkanische Explosie Index 7. Dat is een zeer zware uitbarsting maar helemaal niet de verwachte superexplosie met VEI 8. De rookpluim van de ontplofte Caldeira gaat tot 25 kilometer hoog en minstens tachtig vierkante kilometer stof en puin worden de atmosfeer ingeblazen. De laatste vergelijkbare explosie was die van Tambora in Indonesië in 1815. Naast een onvoorstelbare ravage heeft deze uitbarsting tot gevolg dat er overal ter wereld hongersnoden ontstaan door een tekort aan zonlicht. Er zijn grote moesson overstromingen in India en China, in Zwitserland vallen tijdens de kerstdagen miljoenen dode spinnen en kevers uit de lucht. Het aantal directe doden van de Tambora bedraagt minstens tienduizend mensen, het jaar zonder zomer dat daarop volgt zal nog een veelvoud eisen.

Wat de impact zal zijn van de Caldeira explosie is nog onduidelijk. Kan dit een korte pauze betekenen in de globale opwarming? Welke weer fenomenen zullen zich voordoen de volgende   maanden? Hoe hoog zal de menselijke tol zijn? In de omgeving van Yellow Stone zelf vallen minstens twintigduizend doden door de luchtverplaatsing en de branden die meteen na de explosie volgen. Ongetwijfeld is ook het aangrenzende New America zwaar getroffen. Voorlopig wil het regime daar echter geen informatie over vrijgeven.

***

Lu schrikt wakker van een gerommel in de verte. Ze geeft Mare, die aan haar rechterkant slaapt, een por. ‘Heb je het gehoord?’ Mare zit net in haar vaak terugkerende nachtmerrie waar haar vader en moeder schreeuwend ruzie maken. Mare schudt verward van nee terwijl Lu mij wakker maakt. Ik lig links van Lu. ‘Hey Man, ik hoorde net een ontploffing!’ Ik wrijf in mijn ogen. ‘Ik heb niks gemerkt’. We staren alle drie door het raam. Behalve een oneindige hoeveelheid sterren is er niks te zien. ‘Britt komt uit de cockpit en stormt de leefruimte binnen. ‘Dat moet Yellow Stone zijn. Er komen allerlei berichten binnen van een explosie in Noord-Amerika.’ ‘Dat kunnen wij toch niet horen’ zeg ik, ‘dat is aan de andere kant van de wereld.’ ’12 800 kilometer van hier om precies te zijn.’ antwoordt Britt, ‘We moeten zoveel mogelijk te weten komen over de omvang van de stofwolk en de windrichting’ roept Britt. ‘Als we daarin terecht komen overleven we het niet’. We zijn meteen klaarwakker.

Lu gaat achter het radiotoestel zitten op zoek naar meer informatie, Mare controleert de weersverwachtingen voor de volgend uren en dagen. Mijn taak is het zoeken van een mogelijke landingsplaats. De waterstofvoorraad is bijna op en dan moet de Aeromoddeler voor anker om energie op te wekken. Buiten zie ik in de verte een lichtvlakte. Dit moet Prayagraj zijn, een miljoenstad in Uttar Pradesh. Ons plan is om verder te vliegen richting China en daar op zoek te gaan naar familieleden van Lu. Het is afwachten of dit nog zal lukken. Onze vorige stop in de regio Kanpur langs de Ganges rivier was deprimerend. Net zoals vele andere rivieren die gevoed worden met smeltwater van de Himalaya daalt de watertoevoer er jaar na jaar. De gevolgen voor de landbouw en de bevolking zijn rampzalig. Er is een massale sterfte van de veestapel, vluchtelingen dolen van dorp tot dorp op zoek naar voedsel en water. Ik wou er zo snel mogelijk vertrekken maar uiteindelijk zijn we er twee weken gebleven. Lu wou absoluut haar kennis inzetten om met een ploeg van het Indiase Technology Instituut op zoek te gaan naar een genetische correctie om gierst en sorghum planten te wapenen voor de lange droogte. Ik vraag me af of de testen daar al iets hebben opgeleverd. De kans bestaat echter dat Uttar Prasesh na de vulkaanuitbarsting getroffen wordt door overvloedige regens. Hoe wonderbaarlijk de gentechnologie ook lijkt, planten ontwikkelen die én lange hittegolven én grote overstromingen kunnen overleven lijkt me onmogelijk. Ik geef Britt de coördinaten door van een vlakte ten zuiden van Prayagraj. Daar kunnen we veilig voor anker gaan.

***

De vulkaanuitbarsting zal de volgende jaren nog op vele manieren voelbaar zijn. Nieuwe volksverhuizingen en waterconflicten. Maar ook creatieve aanpassingen en innovaties aan de nieuwe omstandigheden. De ontwikkeling van zonnecellen die ook werken bij zwaar bewolkt weer bijvoorbeeld. De vulkaanuitbarsting geeft tevens een onverwachte impuls aan de institutionele hervormingen die net zijn opgestart. Op vele plaatsen in de wereld is er paniek en angst over de voedselsituatie de volgende jaren. De schokken van het voorbije decennium hebben het besef versterkt dat er nood is aan een gecoördineerde reactie vanuit een globale visie. Aangezien de Stedencouncil een vrij grote legitimiteit heeft verworven dankzij het participatieve proces rond de ‘grondwet voor planeet aarde’ groeit er een momentum om versneld een wereldregering te vormen. De aangesloten stadsregio’s blijven een grote autonomie behouden en bepalen grotendeels hun eigen beleid. Tegelijk worden beslissingen die het welzijn van de wereld aanbelangen gedelegeerd naar de nieuwe wereldregering, die op haar beurt gecontroleerd wordt door een wereldparlement.  Binnen de maand worden verkiezingen opgezet in alle aangesloten regio’s om vertegenwoordigers aan te duiden voor het wereldparlement. Naargelang de grootte van de regio gaat het over een tot maximum drie parlementairen. De naties en regio’s die zich niet hebben aangesloten bij de StedenCouncil krijgen net zo goed hun zitjes aangeboden. Het is een slimme zet om op termijn een nog grotere legitimiteit te verkrijgen. Kuschner vindt verkiezingen hiervoor niet nodig en stelt zijn drie kinderen aan als vertegenwoordigers van New America in het wereldparlement. Arabella Rose, Theodore James en Joseph Frederic Kuschner zullen echter niet helemaal voldoen aan de verwachtingen van hun vader.

2 reacties op ‘III.XI. het einde van de beschaving?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s