en nu, beste ministers?


Op het Sint-Pietersplein gisteren kon je voelen wat de kracht is van een grote groep mensen die vastberaden voor iets staan. Het samen zingen zorgde voor enkele kippenvelmomenten en gisterenavond is op alle zender de urgentie van het klimaatprobleem aangekaart. Wat ik nog niet gehoord heb is een reactie van politici.

Onze minister-president die zo graag in het nieuws komt heb ik nog niet horen zeggen dat hij de Vlaamse klimaatdoelstellingen gaat verscherpen, of het hele Uplace project dan toch maar gaat schrappen. Onze minister van mobiliteit heb ik nog niet gehoord over het fors investeren in openbaar vervoer en het versneld invoeren van rekeningrijden. De minister van energie zwijgt in alle talen over het opzetten van een groot investeringsprogramma voor hernieuwbare energie. De minister van consumentenzaken heeft nog geen maatregelen afgekondigd om energieverspilling thuis te vermijden. De minister van openbare gebouwen denkt er niet aan eindelijk een grootschalig isolatieprogramma door te drukken. De minister van administratieve vereenvoudiging slaagt er niet in de procedures om windmolens te plaatsen sneller te laten gaan. De minister van landbouw (ook de minister-president)  durf niet te denken aan een CO2 taks voor de vleesindustrie.

Kortom, hoe luider  ‘act now’ dit weekend overal in het land klinkt, hoe stiller het is langs de kant van de politici die het probleem moeten aanpakken. Misschien moeten we ze nog even tijd geven (er is tenslotte een wereldkampioenschap fietsen dit weekend, daar moeten ze ook zijn). Maar als het zo stil blijft moeten we maar eens naar andere actievormen grijpen.

Zoals bijvoorbeeld hier. Albert Heyn besliste onlangs om zichzelf eenzijdig een korting te geven van 2% bij alle leveranciers. Deze actie toont hoe consumenten erop reageren. Als we nu eens op dezelfde wijze stickertjes maken op alle ‘klimaatgevaarlijke’ producten? Plak for the Climate.

Jokers Plakken, Boeren Pakken from Youth Food Movement on Vimeo.

7 thoughts on “en nu, beste ministers?

  1. idee voor een volgende actie : na dansen en zingen voor het klimaat, de Brusselse grote ring bezetten voor het klimaat … wedden dat er dan reactie komt ? (en wel onmiddellijk)

    1. Het ene is een positieve, verbindende methode en de ander een negatieve, strijdende methode. Ook in de methodes, de processen moet je duurzaam zijn wil je duurzaamheid betrachten…

      1. Dat het tweede een strijdende methode is, dat klopt. Maar je lijkt strijdend en negatief over één kam te scheren, en daar ben ik het niet met eens.
        Ik denk dat organisaties als Greenpeace heel wat hebben bereikt door strijdende, ‘negatieve’ en illegale acties en dat deze actievorm in sommige gevallen aanvaardbaar en efficiënt kan zijn. Ik zou in sommige gevallen (zoals het tegengaan van het dumpen van afval in de zee, het tegenhouden van walvisjacht, …) zelf durven spreken van een vorm van wettelijke (zelf)verdediging.

        Ik pleit niet voor een bezetting van de grote ring omdat ik ook van mening ben dat het waarschijnlijk meer kwaad dan goed doet. Maar de – ook illegale – straatpicknicks in Brussel vind ik dan weer een prima actiemethode.

  2. Ik begrijp het pleidooi voor positieve acties. Maar met de dansen en te zingen alleen gaan we er niet komen. In de jaren ’70 was er het liedje : glaasje op, laat je rijden. Pas als er serieuze boetes gekomen zijn is rijden onder invloed verminderd. Ik pleit wel voor geweldloos verzet zoals Ghandi. Maar Ghandi was ook doortastend en maakte niet enkel wat liedjes over onrecht. Laten we met voetgangers en fietsers maar de straat veroveren. Ik zie oude mensen schichtig het zebrapad oversteken, bang van de auto’s. Auto’s zijn overlast. En moeten chauffeurs dwingen ze zo weinig mogelijk te gebruiken. Dus op drukke kruispunten kunnen we met een groepje voortdurend oversteken op het zelfde zebrapad en de auto’s maar mondjesmaat overlaten. Het argument dat mensen voor hun autogedrag gebruiken (geen ander alternatief) is maar in weinig gevallen echt van toepassing.

  3. Deze ‘minister’ geeft in elk geval gehoor aan je oproep, Steven. Laten we hopen dat er hier lezers zijn die mee willen doen:
    http://www.ministerievanideeen.be/nl/ministers/zwammen
    Ik geloof dat elke actie die enkel positief in beeld gebracht kàn worden door de media positieve gevolgen kan/zal hebben. Hoe goed de intenties achter een actie ook zijn, als er een klein negatief aspect ervan in de media terecht komt, dan heb je het zitten. Op mij kan je dus niet rekenen om zebrapaden te gaan blokkeren. Maar als je gratis fietstaxis wil organiseren, wil ik best komen trappen.

  4. Renaat, Natuurlijk kan je ‘strijden’ en zeker ook buiten de wettelijkheid (wat niet hetzelfde is als illegaal). Maar toch blijft het belangrijk om niet alleen het systemische (fouten) aan te klagen, maar ook een positieve, haalbare oplossing te bieden op het niveau van de consument/burger. Sing for the climate zal niets letterlijk veranderen, maar biedt wel een ‘socialisering’ van het idee van verandering. We weten dat een van de belangrijkste drempels voor verandering erin bestaat dat we geen ‘sociale blaam’ willen oplopen. Dus moeten we verandering eerst sociaal gewenst en aanvaardbaar maken, vooraleer grote groepen tot nieuwe keuzes , tot nieuw gedrag zullen overgaan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s