de dag dat onze regeringen het opgeven


Wie dacht dat we toch nog op de wereldleiders zouden kunnen rekenen is er aan voor de moeite. De top van Rio +20 loopt af met een sisser. Er zijn geen engagementen genomen, geen keuzes gemaakt en geen principes vastgelegd. Er is enkel een vage verklaring over ‘groene economie’ en de afspraak dat er tegen 2015 concrete doelstellingen zullen worden uitgewerkt. Net zoals bij het klimaatvraagstuk kiezen ‘onze leiders’  nu ook om rond armoede, biodiversiteit, bescherming van bossen en oceanen de problemen voor zich uit te schuiven.

Eigenlijk zou er nu massaal een volksprotest moeten losbarsten, zouden de delegaties bij hun thuiskomst met tomaten moeten worden bekogeld en voor de rechtbank worden gedaagd. Eigenlijk zouden we nu alle pleinen en straten moeten bezetten, het werk neerleggen en onze onverantwoorde leiders gewoon naar huis sturen. Dat zal niet gebeuren natuurlijk. We willen toch eerst weten wie er Europees kampioen wordt, en zo vlak voor de solden een revolutie ontketenen is ook stom natuurlijk. Zeker nu Goedele een nieuwe magazine heeft moeten we dit toch eerst lezen!

Conclusie, we hebben geen regeringen meer, we hebben geen leiders meer en de meeste mensen liggen er niet wakker van. Maar de mensen die er wel wakker van liggen zijn wel volop bezig met het uitwerken van initiatieven. De verandering die we nodig hebben zal van onderuit komen. Dat is nu wel duidelijk.  En gelukkig zie ik meer en mensen die er wel werk van maken. Zet je schrap voor een periode vol schokken en kies nu al voor de juiste kant, de kant waar de oplossingen geboren worden.

7 thoughts on “de dag dat onze regeringen het opgeven

  1. Ik val in herhaling. Er zijn slechts 2 soorten problemen. Er zijn problemen die nooit opgelost geraken en problemen die zichzelf zullen oplossen.

    Ik had eerlijk gezegd niet anders verwacht. En al onze inspanningen zijn een scheet in een glas water. Ik ben me aan het voorbereiden op het ergste. Zorg dat je aan voldoende water kunt geraken alsook energie. Zorg dat je woning kan overleven zonder een constante toevoer van aardgas of stookolie. Zorg dat je aan voedsel kunt geraken via een eigen moestuin. Ik hoop dat we het niet moeten meemaken, maar het ziet ernaar uit dat onze kinderen de grote lasten zullen mogen dragen.

  2. Steven, sluit de ‘anderen’ niet uit omdat ze niet de juiste kant kiezen. Het ‘wij-zij’ denken maakt me ongemakkelijk. We weten waarom mensen niet kiezen, en hoe we dat kunnen beïnvloeden. En dan speelt de democratie die de volgens ons ‘verkeerde’ richting uitgaat. Ik wil niet klaar zijn voor de ‘schokken’ die komen, alleen maar om mezelf te redden, maar als mogelijkheid om mensen te empoweren hetzelfde te doen en solidair te overleven. Eigenlijk niet verwonderlijk dat mensen niet voor ons stemmen, als ze aanvoelen dat zij niet tot de groep behoren of kunnen behoren omdat ze niet datgene doen of kunnen doen wat ‘ecologisten’ verwachten. Het zou omgekeerd moeten zijn, we zouden ons niet mogen afsluiten (in zelfbescherming) maar moeten openstaan voor ieder die nieuwsgierig is en ook streeft naar (emotionele, materiële) zekerheden…

  3. Empoweren is mooi, maar niet altijd krachtig genoeg. Ik pleit ervoor om een vorm van geweldloos verzet te organiseren in de geest van Gandhi. Auto’s doden mensen, diesellucht is kankerverwekkend. Mensen die een auto hebben met twee uitlaten, sorry maar dit is een misdaad. Je verspilt olie die een gemeenschappelijke bron is voor alle mensen en van generaties na ons. De uitstoot schaadt mijn gezondheid en dit moet stoppen, niet empoweren. Blokkeer straten zoals de picknick in Brussel, …

  4. De westerse boot in het terrakanaal komt aan een grote sluis die nog gesloten is en er zal moeten gewacht worden. De stuurcabine zit boordevol kapiteinen en is goed bewaakt.
    In plaats van de boot te vertragen hebben de kapiteinen beslist om dat binnenkort wel te zullen gaan doen.
    Het goede nieuws is dat ze hun snelheid nu minder aan het opdrijven zijn.
    M.a.w. de boot zal botsen maar net niet aan topsnelheid.
    Reddingsboten worden gebouwd door mensen in transitie. Reddingsboten zouden aan deze snelheid ook niet uitgezet kunnen worden. Het is wel nog niet zeker dat ze allemaal de maalstroom in een kapotte sluis zullen kunnen trotseren. Zwemmers maken sowieso nog veel minder kans.

    Wanneer je dan met andere opvarenden spreekt dan hoor je verschillende reacties:
    – Technologie zal ons redden, die zal de sluisdeur zeer snel open laten gaan. Hoe en wat er in de sas en daarna zal gebeuren daar zal ook wel iets op gevonden worden.
    – Deze boot is reusachtig en stevig en zal dus niet zinken, ook al botsen we.
    – De kapiteinen zeggen dat ze er iets aan zullen doen, het komt wel goed.
    – We gaan er allemaal aan!
    – Als we toch gaan sterven, dan best in stijl. Geef nog een rondje, op mijn kosten!
    – Waar zijn de reddingsboten, ik zie er geen?!
    – Zijn er geen reddingsboten, dan bouwen we ze. Samen gaat het bouwen sneller.
    – We moeten naar de stuurcabine gaan en de kapitein vragen om voor de sluis te stoppen. Hoezo, er is geen kapitein maar heel veel kapiteinen? Dan zijn we nog lang bezig of misschien als we allemaal samen roepen dat ze dan ons horen?
    – Sluis? Die is nog ver hoor! Waar maak jij je al druk om?
    – Zitten we op een boot? Kan die niet heel snel stoppen zoals een auto?
    – Ik ben niet bang. Ik kan goed zwemmen!
    – Ik heb in mijn kajuit al alles verzameld om een jaar te overleven. Ik zit dus veilig.
    – Dit is mijn luxekajuit en ik heb roomservice. Ga weg of ik roep de bewaking.
    – Dat is een leugen, er is geen sluis!
    – S.O.S. ! (via het SETI project)
    – …

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s