leve LIMburg


Net een volle mailbox leeggemaakt, en nog geen antwoorden gekregen op de vragen die ik naar het Nucleair Forum heb gestuurd. Ze zullen veel werk hebben zeker, en ik lees op het site dat ze nu niet perse alle vragen zullen beantwoorden. “Uw reacties mogen geen inhoud bevatten die indruist tegen de openbare orde of de goede zeden, die discrimineert of op enig andere wijze onaanvaardbaar is in een democratische samenleving. Het Nucleair Forum heeft altijd en op ieder ogenblik het recht om vragen en reacties te weigeren en dus niet op het internet ter beschikking te stellen. Kwetsende, lasterlijke of beledigende uitlatingen die de eer en goede naam van iemand aantasten zijn niet toegestaan.” Ik blijf vragen stellen en hopen op een antwoord natuurlijk.

De voorbije twee dagen was ik op expeditie in Limburg, samen met Flor de recyclage man hadden we drie shows af te werken, twee in Overpelt en eentje in Hamont-Achel. Bij zo’n gelegenheden rijden we met de auto (op koolzaad van Beauvent), we hebben ook onze instrumenten mee, dus met de trein zou erg moeilijk zijn. Tijdens de lange ritten hebben we dan alle tijd om de hele wereld te bespreken. De nacht hebben we doorgebracht in een aangename Bed en Breakfast (een voormalige ingenieurswoning in Overpelt), waar ik dan even kan genieten van alles wat ik thuis niet heb (TV, espressomachine, grote koelkast, haardroger,…) Voor de duidelijkheid, de haardroger heb ik niet gebruikt hoor. Een beetje lastig was het ontbijt waar een bordje met ananas, kiwi, passievrucht en aardbei op ons stond te wachten. Op zo’n moment is het kiezen tussen twee belangen, exotisch fruit eten of het laten staan met het risico dat het weggegooid wordt. En dus heb ik opgegeten…

Tijdens de shows krijgen we wel eens originele suggesties vanuit de zaal. In Hamond-Achel was er mondige jonge dame die ons meteen de oplossing voor alle problemen van de hand deed. “het is de schuld van de oude mensen, zij hebben de miserie veroorzaakt en blijven veel te lang leven’  En aangezien voor een 16 jarige mensen als Luc en ikzelf zeker ‘oud’ zijn hadden we maar beter ter plekke een euthanasie-aanvraag ingediend. Een ander leuk moment was toen ik de naam vroeg aan een van de deelneemsters van de kwis. ‘Sint-Maria’ antwoordde het meisje, waarmee ze natuurlijk haar school bedoelde. De laatste voorstelling voor zo’n 200 leerlingen hebben ze bijna letterlijk de zaal afgebroken. Tijdens het slotnummer is een rij met enthousiaste scholieren pardoes achterover gevallen. (allez, het was een klein rijtje van drie zetels) Om maar te zeggen, je maakt wel eens iets mee…

In elk geval hebben we de voorbije dagen zo’n 520 jongeren ons verhaal verteld. Het is altijd afwachten of daar iets van blijft hangen natuurlijk en ook of de leerkrachten achteraf nog iets doen met de voorstelling. Maar zoals iemand me ooit vertelde, zelfs al heb je maar 1 iemand een nieuw inzicht meegegeven, dan loont het de moeite.

In elk geval gaan we graag naar LIM-burg. Het is trouwens ook de enige plek waar ze een LowImpactMan radio station hebben…

One thought on “leve LIMburg

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s