360 000 kilogram greenwashing


Mensen die me kennen weet dat ik over het algemeen een rustige mens ben. Toch kan ik af en toe eens boos worden. Bijvoorbeeld als er weer eens een auto op het fietspad staat, of er een boekje van Electrabrol in de bus zit. Ik heb namelijk 3 stickers op de brievenbus om te vermijden dat er ongeadresseerd drukwerk binnenkomt. Het lijkt er op dat de laatste tijd de bedelers in Gent zich daar steeds beter in houden.

Behalve Electrabel, die doen maar op natuurlijk. Dus kreeg ik 48 pagina’s onzin in de bus. Het boekje wordt op 4,5 miljoen exemplaren gedrukt en weegt 80 gram, tel maar uit, dat is 360 000 kilogram.  Ik heb dus gebeld naar Electrabel om uitleg te vragen. Na één keer doorverbinding kreeg ik iemand aan de lijn die zich verontschuldigde en vertelde dat dit te maken heeft met de verdeler van de blaadjes, maar “het zal niet meer gebeuren”. Aha.

Als ik het boekje van nader bekijk dan staat er dat  het verdeeld wordt via bpost !  Dus bel ik ook naar bpost. Hier duurt het wat langer om de juiste persoon aan de lijn de krijgen (ik heb de nieuwe CD van Scala nu wel gehoord). Een samenvatting van de conversaties:

Gesprek 1:

– mevrouw, ik heb ongeadresseerd drukwerk ontvangen ondanks een sticker op mijn bus, op de publicatie staat: verdeeld door Bpost.

– daar kunnen wij niks aan doen

– maar er staat op ‘verdeeld door bpost’

– dat ligt dan aan de postbode, u moet het aan de postbode melden

– excuseer,  maar ik dacht dat de postbode in dienst was van de post, dan zijn jullie er toch verantwoordelijk voor dat de regels worden gerespecteerd

– ja, maar dit is geen reclame

– hoezo, het boekje staat vol publiciteit en is van een bedrijf waar ik geen klant van ben

– maar het is informatie van algemeen nut

– excuseer, het is leugenachtige informatie van een privé-bedrijf, dit wil ik niet, daarom wil ik dat ook de postbode de sticker respecteert. Zal er nu iets gebeuren?

– sorry ik kan u niet verder helpen, ik zal u doorverbinden.

Gesprek 2.

Ik leg de zaak uit. Deze keer iemand die niet probeert te ontkennen dat dit eigenlijk niet kan.

– dus u begrijpt dat het niet kan, en wat er nu gebeuren?

– wij zullen het melden aan het postkantoor van Sint-Amandsberg

– en moet iedereen dat dan individueel doen die dit boekje niet wil ontvangen?

– tja, dat weet ik niet

– gebeurt er nog iets met mijn klacht

– u krijgt een dossier nummer, als het nog eens gebeurt dan moet u ons opnieuw verwittigen.

Allez, een mondige burger zijn is niet steeds makkelijk, maar zal misschien toch wel iets opleveren. Ik heb ook de gebruikelijke klacht gestuurd naar ‘milieutoezicht@gent.be’  (Gentenaars, gelieve hetzelfde te doen, als er meerdere mensen dit doen moet de stad een boete uitschrijven), en ik zal het verhaal ook eens doorspelen aan Peeters en Pichal en Inspecteur De Caluwe.

Trouwens, wie echt wil weten hoe groen Electrabel is kan hier eens kijken. En nu ben ik weer helemaal rustig 🙂

7 thoughts on “360 000 kilogram greenwashing

  1. Prima, that’s the spirit!
    Het land heeft (G)1000 méér van dergelijke wakkere burgers nodig.
    Anders sprinten we – kuddedier als we zijn – net als lemmings tegelijk de afgrond in.

  2. Wij verdelen hier anti-reclame stickers op de milieudienst en ik zeg telkens tegen de mensen: je zal de streekkrant en dergelijke niet meer krijgen maar alles wat via de post wordt bedeeld, dat wel. ’t Zelfde met de blaadjes van de Aldi, die krijg je ook via de post… De post negeert gewoon al de stickers want ze worden betaald voor die bedelingen te doen. En als ze het niet goed doen, dan zijn ze die jobs kwijt en dus ook dat geld. Het draait dus weer om geld…

    Je kan ook mailen naar sticker@ovam.be om te melden dat ze de anti-reclame sticker negeren. http://www.ovam.be/jahia/Jahia/pid/1675

  3. Hier in Balen gelijkaardige situaties met de bedeling van de plaatselijke streekkrant.
    Ik wil deze krant wel maar de reclame (700gr per week!) niet.
    Uitgever zegt dat dit de taak is van de bedelers, maar dat ze er niet voor betaald worden om de reclame eruit te filteren… Tja, kan je moeilijk kwaad zijn op de bedeler e..

  4. Ik heb ook, na lang zagen tegen mijn vrouw, gepleit dat er rode stickers moesten komen tegen het drukwerk. Maar hier vegen ze er ook grandioos hun voeten aan.
    Wat dat vervelend boekje betreft, heb ik al enkele jaren geleden hierover mijn mening gegeven. Het staat inderdaad bol van de leugens en misleidingen: (http://groenhuis.org/?p=189)
    Ook Electrabel Groen+ heb ik al eens op de korrel genomen door te telefoneren naar Electrabel. De reactie aan de telefoon maakte voor mij alles duidelijk: (http://groenhuis.org/?p=783)

    btw: We zijn al verschillende jaren gelukkige klant bij Ecopower!

  5. In humo van vorige week stond een artikel “Kruistocht tegen Electrabel” van Tom De Meester (PVDA) waar hij een en ander uit te doeken doet. Schandalige praktijken van Electrabel. Degoutant. Op de vraag van Humo aan Tom “wie is uw energieleverancier” moet Tom bekennen: “Electrabel” met een excuus er achteraan. (Gelukkig zat ik neer op mijn stoel en kon ik niet achterovervallen)

    Deze week een interview met Jelle De Beule van Neveneffecten die roept dat het klootzakken zijn bij Electrabel. Maar in één adem moet toegeven dat zijn energieleverancier nog altijd Electrabel is. (Terug, gelukkig zat ik neer).

    Dat snap ik dus niet. Zo overtuigd zijn van de kwade wil van Electrabel en toch erbij blijven terwijl er een alternatief is: veranderen van leverancier (en het vraagt echt weinig moeite: gewoon email naar info@ecopower.be en zij doen de rest).

    Steven,
    kan jij als BV aub collega BV’s dringend aanmanen om van leverancier te veranderen?

    Groeten van een teleurgestelde,

    Dirk

    1. Er zijn sectoren waarin de markt zeer volatiel is, en sectoren waarin het heel moeilijk is de markt te bewegen. Dat is ook niet verwonderlijk, je verandert niet van energieleverancier of bank zoals van tandenborstel. Meer nog , het is een grote stap voor de psychologie van de consument. De belangrijkste spelers in de markt weten dat, natuurlijk, en maken het de bestaande klanten ook niet gemakkelijk. Bovendien geloven veel consumenten niet, en soms terecht, dat de ‘anderen’ de zelfste dienstverlening kunnen bieden. De waarde van een ‘merk’ , hoe subjectief ook, mag hier niet onderschat worden…
      We denken dat we rationeel kiezende wezens zijn, maar niets minder is waar.
      Het moet gezegd dat het ook niet evident is om klant te worden bij Ecopower, zij moeten immers de capaciteit die ze aan ons verkopen, ook produceren… En er is, nog steeds denk ik, een wachtlijst…
      Er zijn wel nog andere alternatieven, vaak regionaal.

  6. Ik heb vandaag ook Energiek in mijn bus gekregen. Ik ga het voorbeeld van Steven volgen en eens kijken of ik er via een telefoontje vanaf geraak in de toekomst. maar ik vrees ervoor. Zo heb ik ook al eens geprobeerd om het ledenblad van de vakbond en ziekenzorg niet meer te krijgen. Maar zij stellen het als volgt: wie lid is, moet en zal dat blaadje in de bus krijgen, ook als je het niet leest en meteen bij oud papier gooit. Frustrerend.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s