9 augustus 2030: 70 jaar…


Pfff, 70 jaar worden, dat begint toch al te tellen. Gisterenavond heb ik met de kinderen, kleinkinderen en enkele vrienden er een glas op gedronken. Vandaag is het tijd om de glazen af te wassen en even stil te staan bij deze ‘gebeurtenis’. Ik heb een paar bescheiden geschenkjes gekregen, waaronder een pakje van Ajisa dat met veel touwen was dichtgemaakt. Dank zij mijn zeer goede (groene) schaar, die ik kreeg met mijn 51ste verjaardag kon ik het toch mooi opmaken. Er zal een zelf geboetseerd huisje in dat veel gelijkenissen vertoont met mijn strobalen huisje…

Het minste wat ik kan zeggen is dat de zeven decennia die ik op deze wereldbol mocht rondlopen behoorlijk afwisselend waren. Zowel voor mezelf als voor de wereld. Ik heb geleefd in overvloed en in schaarste, ik heb geleefd in angst en in hoop. De laatste twintig jaar van mijn leven waren ongetwijfeld de moeilijkste omdat we met zijn allen te maken kregen met de permanente crisis (PC). Ineenstorting van het financieel systeem, internationale conflicten om water, hongersnoden en migratie door klimaatverandering, epidemieën en overstromingen, energieschaarste en zelfs een nucleair conflict. Een aantal van de risico’s die eind vorige eeuw zijn aangekondigd zijn ook werkelijkheid geworden. Na het installeren van de wereldregering en het aannemen van de nieuwe principes begint het de goede kant op te gaan. Al durft niemand met zekerheid zeggen dat de PC nu voorbij is.

Over mijn gezondheid ga ik zeker niet klagen, mijn jaarlijkse marathon daar ben ik al een hele tijd geleden mee gestopt maar ik maak elke dag nog een flinke wandeling. Als het niet te koud is ga ik regelmatig zwemmen in het drijvende zwembad hier aan de oude dokken. Mijn moestuin op het dak kan ik niet meer alleen onderhouden, gelukkig zijn er genoeg mensen die me daarbij een handje kunnen helpen in ruil voor een deel van de oogst. Lezen zonder bril gaat ook niet meer en het weinige haar op mijn hoofd is grijs geworden.

Op het einde van dit jaar ga ik officieel op pensioen. Nu werk ik nog enkele dagen per week, vooral voor het bedrijf dat nu overal autonome ecowoningen aan het zetten is. Heel af en toe geef ik nog eens een lezing in scholen, al moet ik zeggen dat de kinderen vooral willen horen hoe het leven er vroeger aan toe ging en ze niet zo erg geïnteresseerd zijn in mijn oude Low Impact Man verhaal. Zoals iedereen krijg ik nu een basisinkomen, dat ik een stukje aanvul met het inkomen van mijn activiteiten. Vanaf volgend jaar komt er dan de pensioen-bijlage bij. Allemaal niet zo veel, maar ik heb nog steeds niet veel nodig.

Ik kan vandaag dus enkel maar dankbaar zijn dat het ondanks alles goed gaat met mij en mijn kinderen. Ik geniet bijna elke dag van mijn kleinkinderen en ben er redelijk zeker van dat ze een beter leven zullen hebben. Hoeveel verjaardagen ik zelf nog zal kunnen vieren is niet zeker, maar zolang mijn vingers mee willen schrijf ik nog regelmatig een stukje op mijn blog. Er zijn trouwens nog bloggers van 90 jaar dus je bent nog niet direct van mij af…

Een reactie op “9 augustus 2030: 70 jaar…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s