De voorbije dagen ben ik hard bezig geweest om de moestuin op het dak te oogsten en alles klaar te maken voor het bewaren. Eigenlijk is het vooral Elena die op het dak aan de slag gaat terwijl ik op de kleine Ajisa heb gelet en ondertussen zoveel mogelijk boontjes heb klaargemaakt om ze straks te wecken. Zoals ik schreef is Elena een proffesionele dakboerin die ondertussen heel wat daken in de stad onderhoudt.
Het voorzien in lokale voeding is trouwens een zeer belangrijke bedrijfstak geworden waar heel wat mensen een eigen job mee creeëren. Voor het bewaren en inmaken van de oogst doe ik trouwens beroep op een ‘bewaarmanager’. Dit zijn mensen de alle mogelijk manieren kennen om groeten en fruit te bewaren met energie-zuinige techieken zoals inkuilen, drogen, wecken en steriliseren. Er zijn ook specialisten in het ‘genezen’ van vervuilde gronden, waarmee ze dan vooral gebruik maken van ‘mycelium’. Dit zijn de schimmeldraden van allerlei schimmels (champignons) die in staat zijn vervuilde gronden weer bruikbaar te maken.
Op dit ogenblik komt een goede 30 procent van alle nodige voedsel uit de stad zelf, nog eens 40 procent wordt geteeld in een straal van 16 kilometer (10 mijl). Dit is een afstand die nog best haalbaar is met de bakfiets of de boerenkar. Zo’n 30% van het voedsel komt van verder weg, het gaat onder andere over rijst, linzen en nog enkele soorten fruit. Als ik het vergelijk met mijn jonge jaren is het aanbod van soorten wel een stuk minder. Fruitsoorten zoals mango, sterfruit of passievrucht zijn hier nog nauwelijks te koop. Eén keer per maand komt er een fair-trade bananenboot aan in de Gentse haven en dan kan iedereen zich een tros bananen permiteren. Daardoor hebben bananen weer een status gekregen van een bijzondere lekkernij waar we des te meer van genieten.
Nu we al ruim 10 jaar noodgedwongen meer lokale en seizoensgebonden voeding eten, die vaak nog eens biologisch is én we gemiddeld ook wat minder eten blijkt dit goede effecten te hebben op de algemene gezondheid. Opvallend is de afname van het aantal mensen met overwicht, het verminderen van allergieën, lagere cholesterolwaarden, vermindering van het aantal mensen met diabetis. Aangezien er ook veel minder geraffineerde suiker en kleurstoffen worden gebruikt zou dit volgens sommigen ook een gunstig effect hebben op zaken als borderline en ADHD. Of het nu echt met een ander voedingspatroon te maken heeft weet ik niet, maar het is toch opvallend dat steeds minder kinderen deze diagnose krijgen.
Wat vlees betreft zijn de rollen omgedraaid. Er wordt nog vlees gegeten, maar veel minder en ook hier vooral kleinere en vaak zelf gekweekte dieren. Bijna 25 % van de bevolking noemt zich voltijds vegetariër, maar meer de 50% zijn matige vleeseters geworden. Er is trouwens een campagne gestart met als titel ‘dinsdag vleesdag’, om mensen ervan te overtuigen om toch minstens 1 keer per week vlees te eten. Zelf heb ik al ruim 20 jaar geen vlees gegeten en voel me er prima bij. Wat ik wel af toe eens durf te eten zijn de insectenburgers die je meer en meer in de winkelrekken ziet. Een bron van eiwitten die zo goed als geen negatieve effecten heeft op het milieu. Binnen de vegetarische beweging is er discussie of dit nu wel of niet kan…en zo blijven we nog wel effe bezig.
Low Impact Man 