Vandaag ben ik op de boekenbeurs gaan luisteren naar Leo Bormans. Zijn naam duikt regelmatig op in de media vooral omwille van zijn recente boek ‘Geluk‘. Het idee is eenvoudig, je vraagt aan 100 experten en deskundigen om in 1000 woorden te omschrijven wat geluk is. Het resultaat is een mooi boek met wijsheid uit alle regio’s uit de wereld. Leo Bormans toert ook het Vlaamse land rond met zijn verhaal over geluk. Het is altijd interessant om eens een collega aan het werk te zien natuurlijk.
Hoewel hij het over een heel ander thema heeft blijkt dat zijn verhaal sterke overeenkomsten vertoont met dat van mij. Vooral als het gaat over onze dwang naar consumeren in de ijdele hoop dat dit ons dan gelukkiger zou kunnen maken. Met veel humor en anekdotes klaagt hij enerzijds de manipulatie van de reclame aan en benadrukt hij het belang van optimisme. Een recept voor geluk is er niet natuurlijk maar ik vermoed dat de meeste mensen in de zaal vrolijker naar buiten komen dan ze naar binnen zijn gekomen.
Het toeval (nuja…) wil dat ik tegelijk het boek van Tim Jackson aan het lezen ben: ‘welvaart zonder groei’. Een stevige analyse van de effecten van ons model gebaseerd op economische groei. Dat die groei niet eindig kan doorgaan weten we al een tijdje, maar hij slaagt er wel in om dit zeer grondig te onderbouwen. Interessant is dat hij ook ingaat op de psychologische en culturele kant van het consumeren en het dus niet louter een economisch boek is. Hij komt tot de conclusie dat 40, 50 van groei er niet in geslaagd is om te zorgen voor meer welvaart te zorgen. Het geluk is niet toegenomen.
Misschien niet allemaal nieuw voor veel lezers van deze blog, maar toch goed om te merken dat vanuit steeds hoeken ons huidig model in vraag wordt gesteld. Pas als we het grootste deel van de mensen tot dit inzicht komt is er echt ruimte voor verandering. Dus laat ik dit maar zien als positieve signalen!
(hieronder een ietwat Amerikaans filmpje over Leo Borgman)
Low Impact Man 