Ode aan Marieke…

Gisteren hebben we het lentefeest gevierd van onze dochter Marieke. Ze wordt dit jaar 13, en staat op de drempel van een nieuwe fase in haar leven. Samen met een dertigtal mensen, familie en vrienden, hebben we een heel fijn feestje gehad. Geen viergangenmaaltijd, geen traiteurs, geen champagne, geen grote geschenken. Wel een eenvoudig ritueel in het prachtig Rozenbroeken park hier vlakbij. In het park heeft Marieke een aantal herinneringen aan haar kindertijd achtergelaten. Daarna kreeg ze van de mensen die haar graag zien heel wat mee voor de volgende jaren. Vooral gemeende wensen, tekeningen, kleine symbolische geschenkjes. Daarna hebben we in het zaaltje van de senioren (passend genaamd Azalea Clubhuis) lekkere taart gegeten en een glas gedronken. De kinderen speelden buiten, de grote mensen konden bijkletsen (met op de achtergrond de dramatische ontknopingen in de bekerfinale!). Marieke heeft ook wat centen gekregen -ze spaart voor een laptop- maar het belangrijkste lijkt me toch de menselijke warmte die er voor haar was. Een goed feest hoeft geen aanslag op het milieu te zijn.