boodschap van algemeen nut


Misschien stoor jij je ook wel eens aan al die “boodschappen van algemeen nut” op de openbare omroep die de consumptie van vlees bevorderen. Nu krijg je de kans om er iets aan te doen.

Na vele jaren proberen, krijgt de Donderdag Veggiedagcampagne eindelijk 1 week gratis zendtijd als boodschap van algemeen nut op de openbare omroep. Vanaf 25 september zullen de een- en canvaskijkers aangemoedigd worden om minder dierlijke en meer plantaardige producten te eten. Minstens één dag per week geen vlees of vis eten is een boodschap van algemeen nut voor iedereen op deze planeet. In tegenstelling tot de vleespromotiespotjes die we nu op televisie zien verschijnen.

 

1 week is goed, 2 weken is nog veel beter! 

Daarom lanceerde EVA gisteren een crowdfundingcampagne. Met 12.000 euro komt de veggieboodschap een week langer op televisie. En hoe meer centen er binnengehaald worden, hoe langer de plantaardige boodschap op de nationale televisie te zien is.

Het zou fantastisch zijn als je Eva zou willen steunen door de actie vanaf volgende week te delen. Of zelf een van de uniek rewards te kopen. Voor grote bedragen van bedrijven of organisaties kunnen we rewards op maat uitwerken.

Hier vind je alle info

de klimaatzaak gaat verder


 

Ik ben één van de 17.000 mede-eisers van de klimaatzaak die via een ingevulde volmacht onze regering voor de rechter willen dagen wegens roekeloos klimaatbeleid. Dat was wel wat gedoe en tegelijk een drempel voor veel andere mensen die deze zaak ook genegen zijn. Zo waren er nogal wat mensen die helemaal achter het initiatief stonden maar er maar niet in slaagden de volmacht geprint en verstuurd te krijgen.

Duizenden mensen registreerden zich online, maar zagen niet meteen de mogelijkheid om het document te printen waardoor de volmacht uiteindelijk nooit tot bij ons geraakte.

Om dit euvel aan te pakken, bouwde de klimaatzaak in samenspraak met juristen aan een nieuwe tool die een volledige online, rechtsgeldige registratie mogelijk maakt dankzij sms-authentificatie.

Mede-eiser word je nu in 1 minuut

Vandaag staan we dus klaar voor Klimaatzaak 2.0! De vertragingsmanoeuvres van onze overheden hebben ons nog ambitieuzer gemaakt. Dankzij het nieuwe registratiesysteem zullen we immers pijlsnel kunnen groeien en een pak meer mede-eisers vertegenwoordigen. Nu al is Klimaatzaak de grootste rechtszaak ooit gevoerd in België. Zullen we straks aan het begin van het proces met 100.000 burgers zijn?

Help ons om dit historische proces te voeren. Spreek familie en vrienden aan en nodig hen vandaag nog uit om mede-eiser te worden via www.klimaatzaak.eu. Door de eenvoudige vernieuwde procedure word je mede-eiser in 1 minuut en heb je niet eens een printer nodig!

Hoe langer onze overheden talmen, hoe sterker we zullen staan. Doen en delen dus.

Toon versus Carnafval


Graag even aandacht voor de strijd die Toon Eerdekens al jaren voert in Limburg…

Het is 2017.
De planeet ligt op sterven, klimaatverandering, plastic soep,…
Maar deze korte reportage mocht niet op de duurzame ‘Trefdag Klimaatgemeenten’ dinsdag, 29 november.

De provincie Limburg schreef: ‘Zwerfvuil is geen klimaatthema’… Echt!

Fout, Limburg:
Bewust uitgestrooid plastiek is wél een klimaatthema!
Het doodt vogels, vissen, walvissen en dolfijnen.
Het vergiftigt nu al onze mosselen en vis.
Het maakt van onze oceanen een onleefbare plastic soep.
Het is een zinloos uitgestrooid petroleumprodukt (CO2, daar heb je het 🙂 ) met onherstelbare schade voor het milieu.
Het is verspilling van grondstoffen, milieu en sensibilisering in één!
Provincie Limburg negeert deze ‘traditie’ liever, en veegt carnavalsafval liever onder het tapijt. Of beter: In het putteke…

“Provincie Limburg wil klimaatneutraal gaan, en de gemeenten daarbij ondersteunen.”
Dan moeten we ook in eigen boezem durven kijken, en de plastiek-impact van onze feesten aanpakken. Ballonoplatingen, vuurwerk, carnaval… Allemaal vermijdbaar zwerfvuil, en vermijdbaar plastiek…

Met deze video vraag, of beter eis ik, de Limburgse politiek om dringend een werkgroep duurzaam carnaval op te starten.
Op dit moment is carnaval een smet op het Limburgse duurzame blazoen!

Er is geen enkel excuus meer te bedenken voor het zinloos uitstrooien van honderdduizenden stuks plastieken zwerfvuil.
Maar de Limburgse politiek laat dit oogluikend en stilzwijgend toe.
Limburg geeft miljoénen uit om een duurzaam imago te kopen, maar durft zelfs carnaval niet duurzaam te maken. Terwijl dat niks moet kosten.
Terug naar papieren verpakkingen en het probleem is van de baan!

Met dank aan de carnavalsverenigingen die wél al jaren vasthouden aan snoep in papier!

Teken hier de petitie

30 dagen zonder polyester


Joepie, ruim 100 000 mensen die deelnemen aan Dagen zonder vlees, we kunnen dit alleen maar toejuichen. En al hebben nogal wat mensen bedenkingen bij dit soort campagnes er zijn nog heel wat te bedenken. 30 dagen zonder auto zou een mooie zijn, 30 dagen zonder shampoo kan ook natuurlijk, 30 dagen zonder PMD en blikjes, 30 dagen zonder Joke S. Ook dat zou goed zijn voor het milieu.

Maar dit filmpje toont nog een ander probleem, vooral voor mosselliefhebbers. Want inderdaad bij een portie mosselen krijg je er meteen de microvezels van je fleece trui mee in je maag. Zouden ze dat bedoelen met circulaire economie?

Wonky tegen voedselverspilling


Graag jullie aandacht voor alweer een nieuw initiatief. Een jonge dame uit Gent, Helena Gheeraert heeft namelijk het mooie plan opgevat om te starten met de productie van smaakvolle en gezonde producten op basis van verse voedseloverschotten uit de voedingsindustrie. Het is een slim concept want van verlies wordt winst gemaakt. Zo gaat Helena bij producten op zoek naar reststromen. Daarmee worden de producten ook gestimuleerd om deze producten die anders worden weggegooid te bewaren als een waardevol product.

Wonky maakt op die manier gezonde veganistische producten op basis van pulp, een overschot bij de productie van sappen, maar vol nutriënten. Zo komt er een rode bietenspread van natuurlijke ingrediënten zonder bewaarmiddelen. De lancering gaat door op 8 december in Gent. Hier de verkooppunten.

 

Het eerste product: Wonky dips, smaakvol, gezond en bomvol geredde groenten zal binnenkort in de winkel liggen.

wonky

docu-time


Een paar filmtips. De klimaatfilm van Leonardo Di Caprio ‘Before the flood’ is zeker een aanrader. Het is een update van de meest recente wetenschap rond klimaatverandering. Vooreerst wordt duidelijk dat de klimaatverandering hier en nu bezig is, en dat er nog heel wat nodig is om de oplossingen die voorhanden zijn toe te passen. De Caprio gaat geen moeilijke kwesties uit de weg (de lobbykracht van de olie-industrie, de impact van vlees). Bekijken en dan in actie treden dus.

Heel boeiend (en grappig) is ook deze documentaire van Michael Moore. Met ‘Where to invade Next’ gaat hij op zoek naar interessante ideeën die zouden kunnen helpen om de VS wat vooruit te laten gaan. Op zijn typische manier kijkt hij zijn ogen uit bij het onderwijssysteem in Finland, het Deense gevangeniswezen, hoe Duitsland omgaat met zijn Nazi-verleden of hoe in Portugal the war on drugs is afgeschaft. Het zijn stuk voor stuk verrassende verhalen die echter aantonen dat er wel een alternatief is voor het neo-liberale beleid dat overal opgang maakt.  Je kan de documentaire nog enkele weken bekijken op Canvas.be

 

the Voice versus Monsanto


Zo, de eerste stap naar onsterfelijke roem is gezet, al denk ik dat het meteen de laatste stap zal zijn ook.  Een verslagje van een inleefreis naar de medialaan.

dscf9016Ik ben vlot ter plekke geraakt met de trein en de blue bike. Wel even moeten zoeken naar de fietsenstalling op een gigantische en overvolle autoparking. In de overdekte fietsenstalling stonden vooral brommers, maar toch ook enkele fietsen. Goed zo!

Aan het onhaal vriendelijk ontvangen door een jongedame die mijn naam even moest aanvinken op een bijzonder lange lijst van meerdere pagina’s. Wetende dat er meerdere dagen van audities zijn heb ik al medelijden met de jury.

Dan mogen we plaatsnemen in de wachtruimte, koffie en frisdranken a volonté. Ik zie vooral jongens en meisjes van rond de twintig. Ik merk heel veel hormoonverstorende stoffen op hun gezichten, en bedenk dat ik hier straks ook voor hen zal zingen, al beseffen ze het niet.  De kandidates zitten stil op hun stoel, er zijn enkele mannen ook en ze zien er allemaal stoer en cool uit, sommigen hebben een gitaar over de knie. Ik ben de enige met Ukelele.

Tijdens het wachten kijk ik wat rond, ik ben niet de oudste denk ik even. Maar dat komt omdat er ook wat begeleidende papa’s bij zijn.  Die naast mij fluistert zijn zenuwachtige dochter in : ‘niet zenuwachtig zijn, je hebt niks te verliezen, alleen te winnen!’.  Ik merk bij mezelf dat de gedachte ‘ik vrees dat de meeste hier eerder zullen verliezen’ opkomt en laat ze mindfullnesgewijs passeren.

Na een dik kwartier roept de vriendelijke onthaal dame me en mag ik plaats nemen vlak naast de deur van het auditielokaal. De spanning loopt op. Ik schrik op als ik plots Kristof Calvo zie aanwandelen.  Krijg ik concurrentie uit groene hoek vandaag? Maar Kristof blijkt hier te zijn voor een politiek debat, en wenst me alvast veel succes.

Dan mag ik binnen in een klein lokaaltje, waar drie juryleden achter een tafel zitten. Voor mij een microfoon en camera. Ik stel me even voor en vertel dat ik een strijdlied kom brengen tegen pesticiden. Dat hebben ze vast nog niet gehoord vandaag. Ik zing een stukje van ‘Zonder is gezonder’. Ik krijg een complimentje over de ‘leuke tekst’ en mijn Velt T-shirt. Het oudste jurylid wenst me veel succes met mijn strijd. (Dus duidelijk niet met mijn zangcarrière)

In het buitengaan kan ik nog een babbeltje slaan met Jill Peeters, misschien wel de meest onderschatte klimaatactiviste van het land. We hebben het over de komende klimaattop in Marakesh en waar we zoal mee bezig zijn. Wellicht zal de auditie weinig zoden aan de dijk hebben gezet, maar het was leuk met Jill bij te praten.

Het echte werk is echter nu zaterdag. De officiële première van ‘De Smoestuinier’ bij de Vieze Gasten. Er zijn nog enkele tickets te koop. De kans dat het ooit op TV te zien zal zijn is bijzonder klein ;).

de nieuwe uitdaging: Labland


We hebben nog iets langer dan voorzien moeten wachten op de officiële bevestiging, maar nu kan ik eindelijk vertellen wat ik ga doen nu ik niet langer gemeenteraadslid ben. Naast de lezingen, voorstellingen en begeleidingen die ik blijf doen neem ik ook een engagement op voor Labland vzw.

Labland vzw krijgt een projectsubsidie toegekend van de Provincie Oost-Vlaanderen in het kader van ‘Experimentele woonprojecten in Oost-Vlaanderen’. Hiermee krijgt Labland de kans om een experimenteerplek uit te bouwen rond betaalbaar, compact, comfortabel en energiezuinig bouwen en wonen. Labland wordt dé plek om nieuwe prototypes van woningen en samenlevingsvormen te ontwikkelen. De subsidie loopt tot 31 december 2017 en kan verlengd worden met twee jaar.

Labland bouwde de voorbije twee jaar een netwerk uit van organisaties, bedrijven, academische instellingen en burgers. Deze partners zullen op de site experimenteren. De organisatie Labland treedt op als coördinator, beheerder en facilitator van de site. De eerste opdracht is vier Labland woningen realiseren. Twee van deze woningen worden zero impact gebouwd. Via levenscyclusanalyse zal de oorsprong, de recycleerbaarheid en de milieu-impact van alle materialen worden beoordeeld. Materialen van fossiele bronnen en niet-herbruikbare grondstoffen worden zoveel mogelijk vermeden.

De twee andere woningen zullen modulair aanpasbaar zijn aan de noden van de bewoners gedurende verschillende levensfasen (alleenstaanden, samenwonende koppels met kinderen, samengestelde gezinnen, oudere koppels) en/of een multifunctioneel karakter hebben voor professionele en recreatieve doeleinden (wonen, werken, sporten, ontspannen).

Er zullen technieken onderzocht worden beyond de gangbare methoden en wettelijke voorschriften. Labland wordt dé plek om nieuwe prototypes van woningen en samenlevingsvormen te onderzoeken en te ontwikkelen. De impact van de nieuwe vormen van wonen, leven en beleven zal getoetst worden aan de sociale cohesie.

De uitdagingen rond compact bouwen liggen niet op het platteland. Ze liggen in de stad, waar verstandig moet worden omgesprongen met ruimte en een groeiende bevolking. Zo ook in Gent. In een eerste fase zal Labland op zoek gaan naar een mogelijke locatie om het project op te starten. Dit op een stuk grond van de overheid of van private eigenaars. Labland kan ook ontwikkeld worden op verspreide kleinere percelen binnen de stad of in bestaande gebouwen. Architecten, burgers, organisaties,… die ideeën hebben rond experimentele betaalbare woningen kunnen ons daarvoor steeds contacteren.

Zelf ga ik vooral bezig zijn met het bouwproces en de juridische obstakels die daarbij komen. Het is logisch dat onderhandelen met stedelijke diensten niet kan als je tegelijk in de gemeenteraad zit.

 

Suggesties welkom op : contact@labland.be

politiek testament(je)


Op de niet openbare overlegcommissie heb ik woensdagavond voor het laatst mijn collega’s toegesproken. Hier een lichtjes aangepaste versie van mijn afsluitend woordje…

Beste Collega’s,

Gezien het reglement niet toelaat dat een ontslagnemend raadslid nog het woord neemt in een gemeenteraad waar de opvolger de eed zal afleggen is dit de laatste keer dat ik jullie kan toespreken. Ik wil kort van de gelegenheid gebruik maken om een bezorgdheid te delen.

Als lokaal politicus heb ik ook gemerkt hoe klein het vertrouwen van de burger in de politiek is. Naar verluid is het vertrouwen in verkopers van tweedehandsauto’s groter.  Het makkelijkste is natuurlijk te zeggen dat het de schuld is van de media, of dat de mensen het allemaal niet begrijpen, wat allemaal zal meespelen. Maar we kunnen ook eens in eigen boezem kijken.

Want geef toe, als iemand eens een kijkje komt nemen op een commissie vergadering of gemeenteraad is het toch wat een raar zicht. Je ziet vooral mensen die druk in de weer zijn op hun laptop of tablet, terwijl er iemand aan het woord is, en er slechts enkele mensen lijken te luisteren (dit gedrag was ook bij mij vast te stellen). Vele vragen worden herhaald, evenals de antwoorden, en het is duidelijk dat op de commissies en gemeenteraden de beslissingen niet genomen worden. Want als er gestemd moet worden is de uitkomst met 100 % zekerheid te voorspellen.

We mogen niet vergeten dat de invulling van democratie (dus met verkiezingen om de zoveel tijd) een 19de eeuwse uitvinding is. Ondertussen zijn er steeds meer regels en procedures en hebben de partijen steeds meer macht verworven. Ik merk dat – in alle partijen – vaak angst de belangrijkste drijfveer is. Angst om een of andere regel of procedure te overtreden, angst voor het oordeel van de media en de sociale media, angst om verantwoordelijkheid te nemen, angst om te falen, angst om de burger tegen de haren te strijken, en vooral angst om stemmen te verliezen en dus macht te verliezen.

En natuurlijk, daar gaat politiek om, het verwerven van macht om zo een programma te kunnen uitvoeren. En daarbij vertrekt iedereen uiteraard van de veronderstelling dat dit programma het beste is voor iedereen. Maar ondertussen wordt de kloof tussen burger en politiek alleen maar groter en zitten we met zijn allen vast in een systeem dat op zijn zachts gesteld suboptimaal functioneert. De grote uitdaging voor de volgende jaren is volgens mij politieke vernieuwing, een andere invulling van democratie, een andere relatie tussen burger en politicus.

Ik citeer graag naar Joke Quintens (Genk SPA), die net heeft beslist de politiek vaarwel te zeggen. ‘Veel politici gaan hier nog wat onwennig om met de burgers die zelf initiatieven nemen en acties opzetten. Logisch als je in oude gedachten blijft steken en dit activisme als een concurrent of, erger nog, als een bedreiging ziet. Ik ben er echter rotsvast van overtuigd dat we dit activisme van onderuit moeten omarmen. Ik weet zeker dat als we de burgers meer betrekken bij de inrichting van onze samenleving, we betere en creatievere oplossingen zullen vinden die ook door een veel groter deel van de bevolking gedragen worden. Als we willen dat er opnieuw meer vertrouwen heerst, zullen we zelf ook meer vertrouwen moeten geven. Door samen stad te maken leren we ook samen te werken en dus ook om samen te leven. We leren discussiëren, plannen maken, compromissen sluiten, hindernissen overwinnen en actie ondernemen.’

Daarom hoop ik dat in het volgende bestuursakkoord (en dus in alle partijprogramma’s ) ruim aandacht besteed wordt aan politieke vernieuwing. Waarom geen ruimte om experimenten op te zetten met deliberatieve democratie, waarom niet nadenken over een aanvullend orgaan samengesteld door loting (een systeem dat eeuwenlang goed functioneerde), waarom eens geen kijkje nemen bij de democratische vernieuwing die overal ter wereld voor boeiende evoluties zorgt.  Burgerparlementen, een bi-representatieve invulling van democratie, het is allemaal mooi uitgewerkt in het boek ‘Tegen verkiezingen’ van David Van Reybroek – en mooi samengevat in dit filmpje:

 

Want waarom moet de 550 mandaten die wij invullen door raadsleden worden ingenomen? Waarom moeten de commissies en raad voorgezeten worden door raadsleden? Er zijn voldoende gemotiveerde en goed geïnformeerde burgers die deze en andere taken kunnen opnemen. Wat dus nodig hebben is niet angst, maar moed. Moed om macht te delen.

Ik ben het eens met professor Filip De Rynck: “Wanneer het vertrouwen in het partijpolitieke systeem ongeveer het vriespunt nadert, dringt de rol van de burger als producent van beleid en diensten zich nog meer op.”  We zitten dicht bij dat vriespunt, ik hoop dat mijn oproep enig gehoor zal krijgen.

Tenslotte wil ik jullie allemaal heel erg danken voor de boeiende voorbije jaren. Ik weet dat jullie allemaal gestart zijn vanuit idealisme en engagement. De voorbije dagen kreeg ik heel wat reacties van collega’s uit diverse partijen die ook wel vinden dat een en ander mankeert aan ons politiek model. Wel, als we ons allemaal wat ongemakkelijk voelen bij de manier waarop het spel gespeeld wordt, kunnen we misschien eens stilstaan bij de spelregels.

Ik wil ook nog graag de stedelijk diensten en de onthaal medewerkers danken voor de grote inzet (en het continu bijvullen van de kannen met kraanwater).

Ik zal met plezier een actieve burger worden, die liefst samen met het bestuur werkt aan een leefbare volhoudbare stad. En omdat ik ooit beloofd heb een liedje te zingen in de gemeenteraad heb ik dat ook maar gedaan… Ondertussen ook te zien op facebook