7,1 hectare


Het enige goede nieuws van het nieuwste WWF voetafdruk rapport is dat het behoorlijk wat media-aandacht heeft gekregen. Onze zesde plaats op de wereldranglijst van landen met de grootste ecologische voetafdruk was heel even een hoofdpunt in kranten en op de radio. Of dit bericht veel effect zal hebben is nog iets anders. Met 7,1 hectare per persoon zitten we een heel stuk boven het wereldwijd gemiddelde van 2,7 hectare en nog meer boven het eerlijke aandeel van 1,8 hectare.

Vaak hoor ik dan reacties die vooral aantonen dat het concept toch niet goed begrepen wordt. Zo zeggen mensen wel eens dat we zo’n hoge voetafdruk hebben omdat we in een klein landje leven. Dat heeft er dus niks mee te maken. Onze voetafdruk houdt rekening met alle grond die we gebruiken voor bijvoorbeeld voeding, en een groot stuk daarvan ligt buiten onze grenzen. Denk maar aan alle groenten uit Spanje of veevoer uit Brazilië. Een andere opmerking is dat de hoge voetafdruk te maken heeft met onze zeer energie-intensieve chemische industrie. Maar ook dat klopt niet. De voetafdruk van deze industrie wordt toegekend aan de eindgebruiker, dus iedereen die producten importeert van deze industrie krijgt er ook de voetafdruk bij.

De enige verklaring voor deze grote impact kunnen we bij onszelf zoeken. We wonen in te grote, slecht geïsoleerde huizen, rijden veel te veel met de auto, kopen heel veel ingevoerd voedsel aan waarvan we bijna de helft weggooien. We gaan slordig om met materialen en spullen en nemen steeds meer het vliegtuig. Of om het nog wat platter te zeggen: we gedragen ons op een egoïstische en onverantwoorde manier.

Correctie: een deel van ons gedraagt zich op een egoïstische en onverantwoorde manier. En dus is het nieuwe rapport alweer een reden om ervoor te zorgen dat meer en meer mensen inzicht krijgen in wat we aan het doen zijn, en wat de alternatieven zijn.  Het uitgebreide rapport is hier te lezen.