Plat Gantois, dag 7: op water en brood?

Na mijn  berichtje van gisteren kreeg ik meteen enkele reacties. Zo staan er ook in Ledeberg een aantal openbare groentenbakken van de transitiegroep (ik heb ze op mijn kaart gezet), en kreeg ik uit Laarne een kistje vol met heerlijke appelen en blauwe druiven.  Waarmee duidelijk wordt dat er misschien wel op meer plaatsen dan gedacht zeker groenten en fruit te vinden zijn.

Dag zeven is een beetje bijzonder omdat we vandaag de nieuwe Low Impact Man klimaatshow brengen tijdens een schoolvoorstelling in Nieuwpoort. Volgende week vrijdag 7 oktober is er de eerste avondvoorstelling in de Scala in Gent (nog een beetje sluikreclame dus). We zijn een flink stuk van de dag in Nieuwpoort en krijgen daar een veggie-maaltijd. Maar voor mijn andere maaltijden die ik op Gents grondgebied gebruik hou ik me netjes aan de regels.

Af en toe is er wel een moeilijk moment, als ik bijvoorbeeld in de winkel een koekje of snoepje koop voor de kinderen (hun tussendoortje voor op school). Regelmatig koop ik dan wereldwinkel repen en ik neem er steeds eentje voor mezelf mee. Maar nu kan dat niet. Een week lang geen enkel koekje of geen chocolade, het is lastiger dan ik dacht. ’s Avonds ben ik te gast op het Groen! café over de stad van de toekomst en neem voor de zekerheid een drinkfles mee met kraantjes water met en vleugje vlierbessenextract van Lucie.

Alleen, van waar komt het kraantjeswater dat ik al de hele week drink? Ik ben klant bij TMVW, een bedrijf dat voor de waterproductie samenwerkt met AWW. De AWW (Antwerpse waterwerken) produceert drinkwater vanuit oppervlaktewater van het Albertkanaal / Netekanaal. VMW heeft een productiecentrum in Kluizen-Evergem. Dit spaarbekken ligt net aan de rand van de perimeter, als ze het oppompen juist in het Zuidelijk hoekje is het ok. Maar ik vermoed dat het water vanuit beide centra samen door mijn leidingen stroomt. Dus strikt genomen zal het niet bij Plat Gantois passen.

Er is ook een oude waterput voor mijn deur, maar daar durf ik toch niet echt van te drinken. Toch verneem ik dat er in de Gentse ondergrond nog drinkbaar water zit. Op de volkstuinen in Sint-Amandsberg wordt grondwater gebruikt en volgens de mensen daar is het drinkbaar. We zijn dus toch niet helemaal verloren als de waterleiding een panne zou kennen.

Het is toch met enige opluchting dat ik vanavond ga koken volgens de PG-regels. Er is wel een behoorlijk aanbod, maar continu de vraag stellen waar je producten en ingrediënten vandaag komen is best vermoeidend. Anderzijds heb ik door deze vragen te stellen heel wat geleerd. Zoals:

1. We weten erg weinig of de herkomst van ons voedsel. Ook de verkopers (bijvoorbeeld van brood) hebben geen idee vanwaar hun producten komen. Beter info over de voedselkilometers kan de consument zeker helpen om juiste keuzes te maken.

2. Ik weet erg weinig van wat er allemaal eetbaar is van de ‘wilde planten’ die je ook in de stad in overvloed kan vinden. Een essentiële kennis over het voedsel rondom ons is op een paar generaties zo goed als volledig verloren gegaan.

3. We zijn erg afhankelijk. Als er een flinke staking is van de vrachtwagens dan zijn er in de winkels na drie dagen geen verse producten meer te vinden. Het zou niet slecht zijn mocht een overheid eens nadenken hoe we die afhankelijkheid wat kunnen verminderen. Wat graan betreft, – absoluut een basisproduct – staan we nergens.

4.Er zijn heel wat bedrijfjes, individuen en groepen die op beperkte schaal voedsel produceren binnen de perimeter. Het gaat om lekkere en gezonde producten. De vraag is hoeveel Gentenaars daarmee kunnen gevoed worden. In groot Gent gaat het over 350 000 monden te voeden. In de perimeter die ik gebruik zal het nog een pak meer zijn.

5. Voedsel productie is te belangrijk om over te laten aan de markten en de industrie. Zowel voor tewerkstelling, milieu, gezondheid en onafhankelijkheid zou het goed zijn na te denken over het versterken van lokale voedselproductie. Ook in en rond de steden is er veel mogelijk, stadslandbouw, voedselbossen, daktuinen en gebruiken van braakliggende grond zou een pak kunnen opbrengen.

6. Heb je ooit de uitdrukking ‘pompoen en spelen’ gehoord? Natuurlijk niet, het gaat niet toevallig over ‘brood en spelen’, en dat brood heb ik wel het meeste gemist de voorbije week. Tegelijk ben ik de vele tientallen mensen dankbaar die me tips en producten hebben gegeven. Als we gezamenlijk werk maken van meer lokale productie dan kunnen we ver geraken.

PS: uiteindelijk ben ik deze week 1 kilogram afgevallen (na de marathon was het 2 kilo, maar dit is een normaal tijdelijk gewichtsverlies). Nu voel ik me helemaal fit en gezond.