11 mei 2026: fantasie en werkelijkheid


Vorige week heb ik op de rommelmarkt een grappige DVD gevonden. Met de titel: “de wereld over vijftig jaar”. De film is gemaakt in 2007, en brengt wel een erg naïf beeld van hoe de wereld er vandaag zou moeten uitzien.

Zo zijn er ruimteliften waarmee we probleemloos naar de ruimte kunnen voor een zondagse picknick, is kernfusie (eindelijk)  mogelijk, halen we tegelijk energie uit methaanhydraat (methaanijs) uit de diepzee. Er bestaan onzichtbare soldaten met kledij die hartmassage kan toepassen, we koloniseren de ruimte, leven in steden vol zelfsturende vliegende auto’s. In die netwerksteden zijn er miljoenen bewakingscamera’s zodat dag in dag uit iedereen perfect kan gevolgd worden. Tegelijk worden chips in ons brein ingepland en kunnen speciale 3D printers een nieuw hart printen op basis van stamcellen.

Tja, de film vertelt natuurlijk veel meer over de denkbeelden van de makers dan over de toekomst. Het optimisme druipt van de beelden af en problemen als watertekorten, opwarming van de aarde of bevolkingsevoluties zijn vanzelf verdwenen. Ondertussen weten we wel beter. De jaren 10 en 20 hebben aangetoond dat blind geloof in techniek weinig uithaalt als tegelijk de grote problemen niet aangepakt worden.

Het enige uit de film dat wel lijkt te kloppen zijn de belangrijke doorbraken rond hernieuwbare energie. Vooral sinds de uitstap uit fossiele brandstoffen vorig jaar volgen de doorbraken elkaar snel op. Zo zijn er nu folies met zonnecellen die een rendement halen van 40%, en het ziet het er naar uit dat we snel naar 50% gaan. Omdat deze folie erg goedkoop is worden alle bestaande panelen ermee bekleedt en brengt zonne-energie 2 tot 3 keer zoveel op.

Nieuwe vormen van kleine windturbines op basis van snaren zijn meer en meer in het straatbeeld te zien. Een techniek om energie op te wekken via membranen die bij hevige regenval worden opengeplooid lijkt ook succesvol te zijn. Dit in combinatie met efficiëntie en sufficiëntie maakt dat we er wellicht in geslaagd zijn de energiecrisis op te lossen. Blijven nu nog de klimaatcrisis, de armoedecrisis, de financiële crisis, de biodiversiteitscrisis en de watercrisis en het komt nog in orde…

Er is echter nog ander nieuws van meer persoonlijke aard. Adam wordt dit jaar ook nog papa. Hij trok al enkele jaren op met Elena, een van oorsprong Poolse dakboerin die al een tijdje hier woont. Blijkbaar verwachten ze nu een kindje, en wordt ik voor de tweede keer opa! Wie weet zal deze kleine spruit ooit met de ruimtelift een feestje bouwen op de maan…

Een reactie op “11 mei 2026: fantasie en werkelijkheid

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s