Vandaag is het dus complimentendag. Op de radio kunnen ze er in elk geval niet over zwijgen. Hoewel een compliment wellicht het meeste effect heeft op “een onverwacht moment” valt er wel iets te zeggen over het belang van zo’n nationale dag.
Uiteindelijk hebben we allemaal deugd van een complimentje al is het in deze tijden niet direct de gewoonte om vrijblijvend eens iemand in de bloemetjes te zetten. Ik merk trouwens dat veel politici (die op de radio complimentjes mogen geven aan elkaar) zodanig vastzitten in cynisme dat ze vaak in hun complimentjes kritiek op anderen verpakken. Zoals Rik Torfs die een compliment geeft aan Guy Vanhengel omdat die toch redelijk meevalt zelfs al is hij een liberaal. Dit zijn dus complimenten met een weerhaakje.
Ik ben er trouwens van overtuigd dat het geven van complimenten een positieve impact heeft op de ecologische voetafdruk. Wie regelmatig een complimentje krijgt zal bijvoorbeeld minder behoefte hebben om troost te zoeken in consumptie of genotmiddelen. Wie regelmatig een complimentje geeft zal zich ook beter voelen en minder nood hebben aan materiële invulling van allerlei behoeftes. Vandaag eens uitproberen dus, onverwacht uit de hoek komen met een complimentje aan de kassa van de winkel, een collega, je kinderen, de buschauffeur of een onbekende op straat. Wedden dat het werkt.
Low Impact Man 
ik vind dat je héééél goed bezig bent….
Karin
LikeLike
Ik zou het niet beter kunnen verwoorden!
Proficiat ook met je blog die steeds maar groeit – ik kom er dagelijks eens binnenpiepen.
LikeLike
Wij hadden in NL, Tilburg zelfs binnen #7di (7 days of inspiration) een Koestercabine. Georganiseerd mede door Transition Town Tilburg, in mijn eigen ziekenhuis. Een koestercabine met de tekst.
“je hoeft niets te zeggen”.
Als we elkaar meer koesteren en meer zijn wie we zijn, ipv uitdragen wat we hebben…. dat brengt de ecologische voetafdruk ook terug 😉
Genoeg is meer hebben dan nodig!
We zien elkaar.
Meeeh het geluid doet het net niet op de PC,
enfin,
LikeLike
Jaren terug, meer dan 10 denk ik, hebben we op de Gentse Feesten een ‘menscontactmachine’ gebouwd. Je kon er een ‘bankkaart’ kopen en die dan gebruiken in de machine met de vraag of je ‘geld’ of ‘menselijk contact’ wou. Vroeg je geld, dan kreeg je een biljet met ook nog informatie er op. Vroeg je menselijk contact, dan ging het gordijn open en dan kreeg je van mij (of een collega) warm, menselijk contact in de vorm van een kort gesprek en/of een knuffel. De opbrengst ging naar Hand in Hand Heirnis, een vrijwilligerswerking rond vluchtelingen in Gent. Toen al!
LikeLike