tijden van schaarste


Terug thuis na twee dagen Amsterdam met Marieke. Zij mocht het programma kiezen en zo we zijn terecht gekomen in het Anne Frank huis en het Verzetsmuseum. Er zijn vrolijker plaatsen om naartoe te gaan, maar tegelijk is het o zo belangrijk dat we regelmatig herinnerd worden aan dit stuk van onze geschiedenis. Het blijft onvoorstelbaar wat mensen andere mensen kunnen aandoen, en ook onze kinderen moeten deze verhalen kennen.

In het Verzetsmuseum is er heel wat te zien over het dagelijks leven in tijden van schaarste. Gewone fietsbanden waren niet meer te krijgen dus maakte men fietsen met houten wielen of met een wiel van een step (zie foto) Radio’s werden verboden dus knutselde men allerhande ontvangers in elkaar in sigarenkistjes. Vlees was erg zeldzaam dus de overheid gaf boekjes uit over ‘hoe vlees vervangen in een gezonde maaltijd’. De internationale handel was zo goed als stilgevallen (behalve voor wapens), en dus heel wat dagelijkse producten zoals koffie en thee verdwenen van het menu. In de plaats kwamen allerhande surrogaat producten op de markt. Voor gewoon wegverkeer was er geen benzine meer. Dus namen de mensen het openbaar vervoer en de fiets, riksja’s deden terug hun intrede. Voedsel was schaars en steeds meer producten gingen op de bon. Melk, meel, kousen, zeep. En blijkbaar vonden de meeste mensen het normaal dat in tijden van schaarste de overheid toeziet op een eerlijke verdeling…

Eenzelfde periode zullen we hopelijk niet meer meemaken, maar schaarste, met name van olie is wel mogelijk. Wellicht zullen een aantal producten die we nu dagelijks in de supermarkt kunnen kopen niet meer voorhanden zijn of een stuk duurder worden. Het nemen van de auto, laat staan het vliegtuig voor een vakantietrip zal  misschien onmogelijk worden. En misschien zal de overheid ook moeten overgaan tot het rantsoeneren van wat schaars is, bijvoorbeeld van CO2 uitstoot. Het idee is al helemaal uitgewerkt door David Fleming, iedereen krijgt een rantsoen van een beperkt aantal units CO2 uitstoot en moet daarmee verder. (het boekje is hier gratis down te loaden) Geen idee of het ooit zo ver komt, maar wie nu al zijn onafhankelijkheid van olie kan verminderen doet in elk geval een goede zaak.

Verder was Marieke vooral onder de indruk van de vele fietsen, het mooie Tropenmuseum, de gigantische koopjesdrukte, de lengte van sommige Nederlanders en het bijna ontbreken van hondepoep op de stoep.

2 reacties op ‘tijden van schaarste

  1. Het probleem van het nakend olietekort is een probleem voor later. Zo zullen de meeste mensen reageren. Het rantsoeneren van koolstofdioxide zal denk ik nooit werkelijkheid worden. Vooral omdat we dit gas zelf produceren zal dit idee voor ‘de mensen’ absurd klinken. Het valt ook heel moeilijk te controleren volgens mij.
    Vervuilende fossiele brandstoffen duurder maken lijkt me veel toepasbaarder.

    Like

  2. zijn die klimaatducaten een vertaling van cap&trade ?
    uiteindelijk wel dank ik. zolang je je electronische bonnetjes dan kan ruilen of verkopen kom je al een heel eind, vooral als je je CO2 verslaving al had afgebouwd 😉

    alternatief : fee & divident ofte belasten aan de bron (brandstoffen duurder maken zoals maxke stelt, en die inkomsten verdelen per kop : herverdeling en stimuleren van CO2 vermijding in 1 … wat moet je meer hebben (het in stand houden van grote vervuilers die gratis CO2 rechten krijgen moet er dan wel uit natuurlijk)

    (actueel : wetgeving in Frankrijk)
    (zie ook James Hansen : http://www.nytimes.com/2009/12/07/opinion/07hansen.html?_r=1)

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s