Vlaanderen knuffelt…

Kijk eens aan, weer een nieuw initiatief. Waar enkele jaren geleden de eerste ‘free hugs’ acties spontaan ontstonden is er nu een officiële Vlaanderen Knuffelt dag. Met deze campagne willen de initiatiefnemers iedereen oproepen om spontaan te gaan knuffelen, omdat dit in onze kille individualistische maatschappij toch al veel te weinig gebeurt.

Ik weet niet zo goed wat ik van zo’n initiatief moet denken. Ik heb er zeker sympathie voor en vind het best een leuk  idee. Zelf heb ik vandaag nog geen onbekenden spontaan geknuffeld en ik denk niet dat ik dit straks op straat ook ga doen. Ik deel de analyse dat we in een koele maatschappij leven, waar mensen aan de bushalte of in de winkel elkaar nauwelijks aanspreken , laat staan elkaar in de ogen kijken. Ik herinner me nog bij bezoeken aan verre landen (in de tijd dat ik nog eens een vliegtuig nam) hoe in andere culturen het veel vanzelfsprekender is om te communiceren, om elkaar te omhelzen of aan te raken. Op andere plaatsen in deze blog gaat het wel eens over de dominantie van het materialisme, de concurrentie en het ego-centrische.

Toch twijfel ik een beetje of het probleem opgelost zal geraken met een Vlaanderen knuffel-dag, hoe sympathiek ook. Dat dergelijke acties starten komt misschien omdat een aantal mensen het gevoel hebben dat er van alles misloopt en daarom iets willen doen. (mijn eigen LIM projectje kan je in dezelfde categorie plaatsen).  Maar toch blijven de oorzaken van deze sociale (en ook ecologische) problemen met zo’n campagne buiten schot.

Anderzijds zijn al die vele kleine en grote, lokale en nationale intiatieven misschien wel de hefboom die we nodig hebben. En een goeie knuffel kan toch wel deugd doen. En iets proberen, hoe klein ook is nog altijd beter dan niets doen. Dus, ik herzie mijn mening van hierboven. Leve Vlaanderen knuffelt!