Het zou makkelijk zijn om een vlammend stuk te schrijven over de Vlaamse besparingen op cultuur, wetenschappen, strooidiensten, kinderbijslag, erfgoed, socio-culturele verenigingen, milieuverenigingen, steden, huisarsten, thuiszorg, ondersteuning van kmo’s, de VRT enzovoort. Maar anderen doen dit al voldoende, zo besluit Hans Cottyn zonder veel omwegen in De Standaard: ‘ Het primaat van de politiek blijkt het primaat van de industrie.’
Dus even aandacht voor wat er ook aan het gebeuren is! Gisteren was ik op de opening van Flordi, een nieuwe inspirerende plek in Gent. Met een co-working, een co-housing, een markt met ecologische (non-food) producten en een solidair café. Een ontmoetingsplek voor activisten, ondernemers, buren en burgers. Een broedplek van sociale innovatie en systeemkritiek. En het mooie is, deze plek is ontstaan vanuit de droom van een koppige jongeman, gesteund door tientallen en tientallen burgers. Mensen die ondanks alles toch geloven dat het mogelijk is om een betere wereld te bouwen.
Vorige week mocht ik trouwens met een groep studenten uit Amsterdam een tocht maken in Gent om nog wat wat dit soort plekken te laten zien. We zijn onder andere langs geweest bij de Kluserette, Let’s safe Food, Cohousing Bijgaardenhof, De Grote Tafel, Flordi (toen nog in volle opbouw), Labland, Buren van de Adbij, EnerGent en kregen een toelichting bij het Gentse klimaatbeleid.
Al fietsend van het ene mooie project naar het andere viel het me op hoeveel geveltuinen er ondertussen zijn, hoeveel fietsters, parkjes, deelwagens, affiches van XR en boekenkastjes. De stad niet gemaakt wordt door boekhouder/politici maar door geëngageerde burgers en organisaties.
En het goede nieuws is, dit is niet alleen in Gent bezig, maar op zoveel plekken zijn er mensen aan de slag met kleine en grotere projecten die niet inzetten op de groei van het BNP, maar op veerkracht, delen, natuur, sociaal kapitaal en plezier. Als we dit blijvend ondersteunen dan is er nog hoop.
Om af te ronden nog twee oproepen:
