goed bekeken?


Naar aanleiding van de post van gisteren zijn er verschillende terechte reacties die er op wijzen dat ook fietsers niet altijd kampioen zijn in het respecteren van verkeersregels. Als we in die gevallen dezelfde regel toepassen van gewicht x CO2 uitstoot (waarbij we de uitstoot standaard op 1 zetten om wiskundige redenen) dan zal de boete voor de foutparkerende fietser eerder 10 of 15 euro zijn. Bakfietsen en elektrische fietsen zullen wel meer betalen. Maar goed, het gaat  niet om de discussie wie nu het meest in de fout gaat, het gaat er om dat iedereen zijn verantwoordelijkheid opneemt in het verkeer. En we kunnen niet om de vaststelling heen dat een foutgeparkeerde of roekeloos rijdende SUV gevaarlijker is dan een vergelijkbare fietser of voetganger – foutgeparkeerde voetgangers komen trouwens zelden voor.

Iets anders dan. Brillen. Blijkbaar gaat het vanavond op Volt over de vergelijking tussen goedkope en dure brillen. Een goed moment om een verslagje te brengen over mijn bezoek aan de brillenwinkel. Want zeker nu er massa’s documenten op mij afkomen heb ik beslist eindelijk een leesbril aan te schaffen.

Je hebt toch ook meer dan 1 paar schoenen? Dit was het eerste wat ik las toen ik de brillenwinkel binnen stapte (genaamd naar een Deense sprookjesauteur).  Ik dacht dat de eerste stap bij de keuze van een bril een bezoek aan de oogarts was, maar veel mensen hadden me al gezegd dat je in de winkel zelf je ogen kan laten testen. Ik leg de vriendelijke dame dus uit dat ik wellicht een leesbril nodig heb, maar geen idee heb van welke sterkte enzo. Dus mag ik plaats nemen achter een toestel en kijken naar een prentje van een huisje in de verte. Blijkt dat het allemaal meevalt (mijn ogen zijn gelijk) en een sterke van 1 zal wellicht volstaat. Ik krijg een testbrilletje opgezet en een tekstje om te lezen. Na twee minuten is alles duidelijk, ik heb een simpel leesbrilletje nodig van sterkte 1 voor beide ogen.

Kijk‘ zegt de verkoopster enthousiast ‘dat komt goed uit, we hebben hier net een ongelofelijke aanbieding van 159 euro voor een krasvrije ontspiegelde montuur met glazen en je krijgt er een tweede bij‘. Als ik nu een nietsvermoedende consument was, dan had ik misschien wel toegehapt. Twee goede brillen voor de prijs van 1, en een keuze uit tientallen modellen. Tegelijk leek me dat toch wel veel geld, en is het zo dat ik maar 1 bril tegelijk kan dragen. Dus vraag ik of er niks goedkoper is.

Iets minder enthousiast wijst de dame me op een bakje met kant en klare brilletjes. “Deze zijn wat goedkoper, je krijgt 3 brillen én een brillendoosje voor 10 euro.”  Op zo’n moment begrijpen mijn hersenen de moderne economie niet meer.  Aanbod één = 79,5 euro/bril. Aanbod twee = 3,33 euro/bril. Als ik vraag hoe het komt dat er zo’n verschil is blijkt dat de goedkope brillen wel niet ontspiegeld en krasvrij zijn en ook wat minder degelijk. “Maar ze hebben exact dezelfde sterke en hetzelfde effect voor de ogen?” vraag ik nog even voor de zekerheid. “Jazeker”.

Hoe werkt zoiets eigenlijk. Ofwel is het ontspiegelen en krasvrij maken van glas een ongelofelijk dure aangelegenheid ofwel rekenen de brillenfabrikanten op de marketing om mensen het product te doen kopen dat 25 keer duurder is. Ik vermoed dus dat het om het laatste zal gaan. De mooi opgestelde monturen, de merken, de subtiele reclame boodschappen doen de consument opnieuw geloven dat je recht hebt op het beste, dat 1 bril veel te weinig is. Daarbij komt dan de speciale aanbieding en voila, heel wat mensen zullen er in trappen.

Dus goed uitkijken zou ik maar zeggen en de raad van mijn moeder volgen. Als er veel reclame voor een product gemaakt wordt dan koop ik het zeker niet, want het zal niet goed zijn als ze het enkel met veel reclame kunnen verkocht krijgen. Enja, ik heb nu drie leesbrilletjes.

12 thoughts on “goed bekeken?

  1. Goh ja, als je maar een gewone leesbril nodig hebt van een lage sterkte kan je inderdaad zo een bril nemen. Een echt volwaardige bril kost natuurlijk wat meer, al besef ik dat ik inderdaad ook wel betaal voor het merk en montuur maar probeer toch de kosten te minimaliseren.

  2. Ik ben al het grootste deel van mijn leven brildrager (begonnen voor ik 10 jaar was denk ik, weet niet meer zo precies). En ik heb de ervaring dat een degelijke bril zeker de moeite waard is. Misschien is het wat minder relevant voor een leesbril, die je maar af en toe nodig hebt?
    Vroeger gingen we altijd naar een degelijke, betrouwbare optiek in Oostende, en mijn brillen gingen altijd een jaar of 4 – 5 mee. Ze moesten meestal vervangen worden omdat de sterkte van mijn glazen niet meer voldeed, en occasioneel eens omdat er iets gebroken was.
    Enkele jaren geleden ben ik op aangeven van mijn vrouw overgeschakeld naar een optiek uit een grote keten (die ook gekend is voor zijn vele reclame en goedkope prijzen). De bril die ik daar gekocht heb heeft me vanaf het begin problemen opgeleverd. vijsjes die bleven loskomen, ook nadat de opticien er speciale locktite in gespoten had (werkte wel goed voor mijn snowboard bindingen). Na 2 jaar was ik dat grondig beu, en ook de coating (ontspiegeling of krasbestendige laag???) begon deels los te komen, wat er vlekkerig beeld gaf.
    Dan ben ik naar een zelfstandige optiek gegaan hier in ons dorp. En van die bril ben ik zeker 10 keer meer tevreden. Ook de prijs bleek mee te vallen, want de bril uit die goedkope keten had infeite meer gekost dan de bril uit die “dure” optiek…..
    En als je 2 keer zo dikwijls een bril moet kopen (stel dan dat die goedkoper zou zijn)… Waar sta je dan met de duurzaamheid????
    2 keer productiekosten, grondstoffen, vervoer, afvalproductie, ……

    1. Wie is er eigenlijk in de val gelopen?
      Wie koopt massaproductie voor massaconsumptie?
      Zijn we niet beter met een lokale economie?

      West-Europese brillen van kwaliteit, daar komt een grotere marge bij. De lonen liggen hier een stuk hoger. Met de verkoop van (wegwerp) brilletjes zal de opticien zijn machine en dienstverlening om ogen te testen niet afgeschreven krijgen. Ook de arbeiders die deze brillen maken zullen er niet beter van geworden zijn.

      Om de prijs zo laag te krijgen moet er iets boeten, of het milieu of mensenrechten om over de kwaliteit nog te zwijgen.

      Mijn ervaring is dat dit soort brilletjes verslavend werken. Je krijgt er ineens drie dus je legt er overal één. Maar toevallig nooit op de plaats waar ze moeten liggen, je raakt ze rapper kwijt en ze gaan rap stuk. Wat doe je dan? Ineens weer drie brilletjes bijkopen?

      1 (duurdere) bril, daar draag je zorg van. Je hebt er maar één, dus die is je veel waard (meer dan financieel). En is “zorg dragen voor” niet de essentie van een duurzame samenleving?

      (PS: Kritiek geven is gemakkelijk. Waarvoor alvast mijn excuses.)

  3. Ook mijn ervaring is het om als consument goed uit je doppen te kijken. De klassieke eenmanszaak, gestoeld op kennis, levert op den duur nog het meeste consumentenvoordeel op. De rest aast op geld met desastreuze gevolgen voor (sommige) individuele portemonnaies. Het is een beetje oubollig om het nog over consumentisme en over de consumentenmaatschappij te hebben, die moet gecontesteerd worden. Eigenlijk is dat gegeven en zijn uitwassen voor de meeste mensen allang ontmaskerd. Een gedeelte van de mensheid blijft daar mooi in meedraaien, aangemoedigd door de politiek, Europees en nationaal, om het systeem in stand te houden. De slachtoffers voelen zich vaak geinspireerd door armoede en tekort (daar gaan de oogjes zo mooi van blinken). Eerlijke handel, duurzaamheid is vandaag HET leitmotiv voor wie het consumeren niet laten kan. (Bedenk, alles wordt vroeg of laat afval.) De rest wordt lowimpact, naar uw voorbeeld.

  4. Mijn glazen alleen al kosten meer dan die 2 dure brillen samen en dan heb ik nog niet eens een montuur. Van zodra je geen dertien in een dozijn ogen hebt, betaal je. Veel zelfs, ook bij grote ketens. Dan doet die ontspiegeling, krasvrijheid en verdunning van de glazen er niet meer zoveel toe, als je toch al een smak geld gaat uitgeven kun je net zo goed all the way gaan. Het montuur zelf moet voor mij vooral kindproof zijn: sterk en stevig. Mijn oudste heeft mijn vorige montuur kapotgekregen terwijl ik de bril aanhad, als er net nieuwe glazen in mijn oude montuur gezet waren… Laat ik mezelf maar geruststellen met de gedachte dat de technieker die mijn glazen maakt er tenminste deftig aan verdient 😉

  5. zoals Jan aangeeft zijn deze brilprulletjes niets waard, mijn vader gebruikt die ook al een 10-tal jaar. Ook al weet hij dat zijn ogen niet evengoed zijn koopt hij deze brilletjes voor de goedkoop en heeft hij deze overal liggen. De één is kapot door er op te gaan zitten de andere door de zoveelste keer tegen te grond te gaan.
    Een degelijke bril bij een andere opticien was misschien een betere optie geweest.

  6. Mijn kinderen hebben dure brillen gehad in Titaan. En daar was ons beloofd dat ze onverwoestbaar waren. Maar ze hebben het enkele maanden uitgehouden en het was gedaan met de pret. Nu de goedkoopste bij “die Deense auteur van verhalen” en die gaan nog altijd mee.

    Conclusie, duur is niet altijd beter. Ik kan dat aannemen als het gaat over functionaliteit, bijvoorbeeld bij een computer. Daar wil ook gerust meer geld aan uitgeven, maar dan heb ik ook een Mac met 16Gbyte Ram, i7 Quad-core en 27inch scherm. Je betaalt, maar je weet tenminste waaraan. De meerprijs moet een meerwaarde vertegenwoordigen.

    Een bril van 600 euro (zoals wij) uit titaan, die dan toch nog stuk ging tegenover een bril van 160 euro (met ontspiegeling etc erbij) is toch een groot verschil. Je hebt er eigenlijk niets voor in de plaats.

    Dus ik kan Steven best begrijpen dat hij niet meer wil betalen voor iets dat in wezen niet beter is.

    1. Duurder is inderdaad niet noodzakelijk beter, helemaal gelijk!
      Maar volgens mij krijg je dikwijls een betere service bij een goede éénmanszaak (of éénvrouwszaak) dan bij één van die ketens die reclame maken bij de vleet.

  7. Volgens mij zijn de 3 leesbrilletjes een “standard goedkoop oplossing” uit China of zo. Het is maar verkrijgbaar als de 2 ogen de zelfde niveau hebben.
    Zodra dat er iets special is, moet het hier gemonteerd zijn, met kosten van hier: collectie van monturen (elke jaar een nieuwe collectie ofzo), speciale glazen (met specifieke productiekosten), glazen die moeten gesneden zijn op maat van de montuur (extra werk + “verspilling” van grondstoffen).
    En de bijkomende kosten (marge en BTW) zijn meestal een % van het basis bedrag. Als het bv 40% is, op 10€ is dat 4€, op 160€ is dat 64€. Dat zou een verschil van 60€ zijn, dat niets met de kwaliteit heeft te maken.
    Ik draag al 30 jaar brillen, en heb nooit brillen gevonden die al klaar waren voor dat ik binnen de winkel ga. Ik ben daarvoor heel blij, als het zou niet bestaan mag ik met een witte stok rondlopen.

  8. Een bril is het enige ‘lichaamsjuweel’ dat ik draag, en ik ben al lang op zoek naar een duurzame versie. Nu is het zo dat ik herkomst, het materiaal en de arbeidsomstandigheden van mijn monturen niet ken, maar wel weet dat het glas waarschijnlijk ‘lokaal’ gemaakt wordt, en zeker lokaal bewerkt wordt. De grondstoffen voor mijn glazen ken ik niet.
    Er is iemand die bezig is met duurzame monturen maken van hout, maar ik heb nog geen resultaat in het echt gezien. Iets om op te volgen. Ook dan zal de LCA belangrijk zijn. Omdat ik tevreden ben van de dienstverlening in een bepaalde winkel van een keten, blijf ik daar brillen halen.

    1. De kans dat het zand uit België komt is reëel, maar zeker weet ik het niet. De zwaarste ecologische afdruk is waarschijnlijk afkomstig van de metalen die in het brilmontuur verwerkt zijn en de energie nodig voor de productie van het glas en de metalen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s