wat we zelf doen…

De voorbije weken was er een en ander te doen over de vermindering van de groenestroom certificaten voor zonnepanelen.  Op zich is het logisch dat de subsidie voor deze sector naar beneden gaat naarmate de technologie beter wordt en de sector op eigen benen kan staan. Maar plots kon het niet snel genoeg gaan voor Freya Van Den Bossche. Ze besliste op 12 november dat de subsidie versneld zou afgebouwd worden vanaf 1 april volgend jaar. De sector, die ondertussen 10 000 mensen in dienst heeft kon er niet mee lachen. Zonder overleg en op zo’n korte tijd in de subsidies knippen zou nefaste gevolgen hebben. Vandaar hun campagne in de media en op internet: www.laatdezonschijnen.be

Maar wat blijkt ondertussen? De vooropgestelde timing om de subsidie te verminderen vanaf 1 april zal om technische redenen al niet kunnen gerealiseerd worden. Volgens parlementsvoorzitter Peumans moet de beslissing de gewone parlementaire weg volgen en zal het wellicht nog enkele maanden duren voor de beslissing definitief is. Het zal dus niet op 1 april zijn dat de vermindering er door komtl. Misschien had Freya toch eerst eens moeten afspreken met Jan hoe de procedures in elkaar zitten alvorens de sector in de gordijnen te jagen.

En dan is er nog iets met die groenestroomcertificaten. De grote winnaar van deze maatregelen om hernieuwbare energie te stimuleren is niemand minder dan… Electrabel. Omdat ze een steenkoolcentrale ombouwen tot eentje met biomassa zal het bedrijf jaarlijks 100 miljoen extra opstrijken. Dit is natuurlijk van een hele andere orde dan de certificaten die moeten betaald worden voor zonnepanelen op het dak. Er was trouwens al een tijdje een hetze aan de gang tegen de zonnepanelen, omdat ze de stroom duurder zouden maken voor iedereen. Zo kreeg je facebookgroepen met als titel ‘ik betaal niet voor de zonnepanelen van mijn buurman’. Maar van de bijdrage die de burger met grijze stroom moet betalen gaat slechts 10% naar zonnepanelen. Het grootste deel gaat naar biomassa, dus… naar Electrabel.

Kortom, de slogan ‘wat we zelf doen, doen we beter’ gaat  niet helemaal op voor het energiebeleid van Vlaanderen. (en blijkbaar ook niet echt voor armoedebestrijding, wachtlijsten in zorgsector, bescherming tegen wateroverlast, inburgering, bosbehoud en nog een paar zaken). De Vlaamse excellenties doen het in mijn ogen niet beter of slechter dan de Federale ministers. Korte termijn en de belangen van de grote machten zijn bepalend voor veel beslissingen.