vanalles en ook ecopsychologie

Een paar drukke dagen achter de rug met 3 shows, 1 lezing en een vormingsdag voor arbeiders van Daikin. Dit weekend nog twee lezingen en dan is de drukste week van het jaar ongeveer afgerond. Terwijl ik zo onderweg ben, of met mensen praat, of in een krant kijk of de radio beluister, zijn er regelmatig thema’s  waarvan ik denk, daar wil ik iets over schrijven op mijn blog.

Zo wou ik het nog even hebben over de reacties die ik gisteren kreeg op de nacht van de psychologie waarbij ik op experimentele wijze heb uitgeprobeerd wat mensen het best kan aanzetten tot gedragsverandering. Maar ook over de chemische ramp in Hongarije (en de op komst zijnde chemische ramp voor de kust van Bretagne) Of over het feest van Eva volgende zondag in Gent. (daar heb ik net iets over geschreven op de moestuinblog). Er was deze morgen ook een reportage over een nieuwe soort vleesvervanger. Moet ik misschien ook een uitproberen.

Ook op Peeters en Pichal een item over CVS. Ik was toch wel wat verbijsterd over de manier waarop deze ziekte bekeken wordt. Men zoekt naar genetische oorzaken, naar eventuele virale redenen of gewoon naar iets ‘tussen de oren’. Dat er een verband zou kunnen zijn tussen deze (en andere) ziektes met onze levensstijl, met het doorknippen van de verbinding mens/natuur heb ik daar niet gehoord. En toen was daar een slimme professor die vertelde dat ‘de moderne geneeskunde er meer en meer van uitgaat dat er een relatie is tussen lichaam en geest’. Pardon? Na eeuwenlange westerse topgeneeskunde begint men door te hebben dat er een relatie is! Terwijl elke vorm van  natuurgeneeskunde of oosterse geneeskunde altijd vertrekt vanuit dit holistisch gegeven.

En zo kom ik terug op de lezing van gisteren, waar ik ter voorbereiding me bengaan verdiepen in de ‘ecopsychologie’, een model waarbij men niet alleen een link legt tussen lichaam en geest, maar ook nog eens tussen mens en natuur. Het uitgangspunt is dat er oorspronkelijk een sterke relatie was tussen mens en (moeder) natuur. Nu zien we dat het verbreken van die band zorgt voor grote schade. Enerzijds de ecologische vernietiging van de planeet. Anderzijds de schade aan de mens die we zien in de vorm van vervreemding,  ontworteling, burn-out, en een hoop nieuwe ziektes zoals ook CVS. In de ecotherapie gaat men proberen de verbinding te herstellen, omdat dit kan zorgen voor heling. In andere landen wint Ecopsychologie  steeds meer aan belang, en ook hier zie je de eerste tekenen ervan.

Ik wil zeker de verdiensten van de moderne geneeskunde niet met het badwater weggooien, maar het lijkt met toch niet evident om ook binnen de geneeskunde het systeemdenken in te voeren. Een klacht bekijken als iets waar zo snel mogelijk een geneesmiddel moet voor gevonden worden zonder te kijken naar de brede context is toch het minste wat we kunnen verwachten…