verkiezingen: stap 2

Gisteren was er dus het Poll congres van Groen! in Brussel. Nu ik ook kandidaat ben wou ik dit toch even meemaken. Hier dus een blik van achter de politieke schermen.

Redelijk veel volk en drukte bij het begin, zo’n 350 leden die zich moesten registeren en de nodige papieren krijgen.  We kregen twee indrukwekkende boekjes met telkens zo’n 20-tal briefjes in allemaal verschillende kleuren. Ik dacht even dat het drankbonnetjes waren, maar nee, het ging om stembriefjes!

In de plenaire zitting kwam eerst de model lijst voor de Senaat aan bod. T ‘is te zeggen, de verkiesbare plaatsen en opvolgers. Daarnaast waren er nog een reeks kandidaten voor die plaatsen die niet op de model lijst stonden. Dus mochten alle kandidaten zich voorstellen in 1 minuut en mocht het publiek schriftelijk vragen indienen voor de kandidaten. Die moesten daar op antwoorden binnen de minuut. Dan werden de kandidaten verzocht naar buiten te gaan en begon het gesprek waarbij iedereen die iets wou zeggen zich moest aanmelden. De reacties mochten precies 1 minuut duren. Dan kwamen de kandidaten terug binnen en mocht iedereen het eerste stembriefje invullen; “ben je akkoord met de voorgestelde lijst of niet”. De briefjes gingen in dozen en er was even pauze om te kunnen tellen. We waren ongeveer anderhalf uur verder en hadden 1 stembriefje gebruikt (van de ruim 40). Plots begon ik te vrezen dat dit wel enkele dagen zou kunnen duren. Gelukkig niet, er was een meerderheid voor de voorgestelde lijst dus konden we verder. Dacht ik. Maar er moest nu nog eens gestemd worden om zeker te zijn dat iedereen akkoord is met de gevolgde procedure. Dit ging snel door het in de lucht stoppen van een groen kaartje.

Dezelfde procedure werd dan nog eens overgedaan per provincie om de trekkers van de Kamer vast te leggen. Dit klinkt misschien wel behoorlijk omslachtig en bureaucratisch, maar ik was toch onder de indruk van het hoog democratisch karakter van deze hele stemming én de integriteit van de gesprekken en argumenten. Ik vermoed dat het er bij de lijst De Decker iets anders aan toe gaat. Ook opvallend, een groot vertrouwen in Wouter Van Besien die als een echte coach de ploeg stimuleert en de positieve sfeer in het congres.

Maar… hoe zit het nu met mijn situatie? Sta ik nu op een lijst of niet? Ik was een beetje ontgoocheld te horen dat de andere plaatsen pas maandag worden bekend gemaakt. Dus officieel weet ik van niks, maar in de wandelgangen kreeg ik toch te horen dat het wel eens de lijst van de Senaat zou kunnen zijn. Wat minstens 1 stem extra is voor Groen!, want mijn moeder die in Oostende woont is een trouwe fan. Zodra het officieel is dan zal je er hier alles over kunnen lezen, inclusief de campagnestrategie, de slogans en de geplande auto-karavanen doorheen het Vlaamse land (laatste is een grapje hoor).  Want wat ik wel is een ecologische Low Impact campagne met een electorale High Impact uitkomst…