De tijd gaat snel. Het is ondertussen een jaar geleden dat het Low Impact Man project officieel is afgerond. En nu is alweer het eerste post-Lim jaar voorbij. Een jaar dat er helemaal anders uitzag dan ik had voorzien. Mijn oorspronkelijk idee was om na een jaar zware inspanningen om de eigen voetafdruk te verkleinen terug de draad op te nemen en terug te keren naar mijn pré-Lim-fase met een voetafdruk van 3,5 hectare.
Niet dus. Even de cijfers van de periode mei ’09 – april ’10. Wat water betreft was het drinkwatergebruik bij ons thuis 15,5 liter/dag/persoon. 13% meer dan tijdens het Lim jaar (13,7 liter/pp/d) maar nog ruim onder de 120 liter van de gemiddelde Vlaming. De belangrijkste reden hiervoor is dat de regenwaterdouche althans tijdens de wintermaanden terug is vervangen door een gewone korte douche. Wat gas betreft is er ook een stijging van 13% tot 8200 kwh (voor verwarming, koken en warm water). Nog steeds de helft minder dan de pré-Lim periode, en iets meer dan een derde van een vergelijkbaar gemiddeld gezin. Voor verwarming heb ik geen correctie toegepast omwille van de koude winter. Voor Elektriciteit is het verbruik een half procentje lager dan tijdens het Lim jaar, met dank aan een paar Led lampen vermoed ik.
Wat voeding betreft blijf ik vegetariër (dus ook geen vis) kies ik vooral lokale en seizoensgebonden producten en een deel ervan biologisch. Ik doe nog steeds alles met fiets en openbaar vervoer, maar ik heb wel eens meegereden met de auto voor een weekendje Ardennen. Vliegen blijft natuurlijk uit den boze (zelfs al zijn er soms lucratieve aanbieden…). Verder blijf ik een slechte consument. Ik koop weinig, en indien mogelijk tweedehands. Ik heb wel een nieuwe jas gekocht van Hennep, en af en toe koop ik opnieuw de krant (bij lange treinritten). Kortom iets minder strikt op een aantal dingen, en nog steeds een voetafdruk kleiner dan 2 hectaren.
Het verschil met het eerste jaar is dat het me nu geen noemenswaardige inspanningen kost om de voetafdruk laag te houden. Het huis en de toestellen zijn waar mogelijk aangepast, ik weet waar ik moet zijn voor mijn lokale voeding, de nieuw LIM gewoontes zijn tot op het onbewust niveau doorgedrongen. Met andere woorden: het gaat bijna vanzelf.
Naast de cijfertjes en milieugevolgen zijn er het voorbije jaar vooral op andere vlakken veranderingen geweest. Daarover morgen meer. Tussen haakjes: hier lees je mijn maandag Column voor Mo.
Low Impact Man 
Zich aanpassen is inderdaad vooral in het begin een beetje moeilijk. Wij hebben ook onze gewoonten aangepast. Zolang er een tweede auto voor de deur stond, werd deze ook gebruikt. Nu maken we gewoon betere afspraken en wordt de fiets veel meer van stal gehaald.
En inderdaad, na een tijdje mis je die tweede auto helemaal niet. Je past je gewoontes zodanig aan, dat je er zelfs niet meer bij nadenkt. En ik merk dat de kinderen als vanzelf in die gewoontes mee opgaan.
LikeLike