verkiezingen: de eerste stap


Vandaag 1 mei, precies twee jaar geleden ben ik gestart met het Low Impact project. Gisterenavond heb ik een beslissing genomen in verband met een mogelijk volgende stap. Ik heb mijn kandidatuur gesteld om een plaats te krijgen op een van de lijsten van Groen!

Voila. Dus toch, deze keer niet na veel getwijfel maar met een duidelijke motivatie. Ik vraag uitdrukkelijk een niet-verkiesbare plaats, ik heb dus geen ambitie om in senaat of parlement te gaan zetelen. Dat zou trouwens niet goed uitkomen, want ik heb nog heel wat andere plannen voor de volgende maanden.

Waarom dan wel?  Ik ben al mijn hele leven bezig met pogingen op de wereld een beetje beter te maken. Onder andere via jobs in het jeugdwerk, in de Noord-Zuid sector en de milieusector. Maar ook de voorbije twee jaar met het Low Impact Man project. Via het boek, de televisie-uitzendingen, de blog, de tientallen lezingen, de theatertournee, allerlei LIM projecten, meewerken aan lokale transitie enzovoort. Kortom, ik heb zowat alle mogelijke middelen ingezet om zo duidelijk te maken: het is mogelijk om goed te leven binnen de grenzen van 1 planeet! Ik voel dat er verandering is bij een groeiende groep mensen die keuzes maken die ingaan tegen de dominantie van het consumptiemodel en die kiezen voor meer geluk met minder voetafdruk.

Ondanks die positieve beweging merk ik  dat er op politiek vlak weinig beweging is. Zowel de manier waarop aan politiek wordt gedaan, als de ideeën die circuleren zitten in de oude paradigma’s die ons in de problemen hebben gebracht. Ik heb me de voorbije dagen bijzonder geërgerd aan het eindeloos geleuter van politici die falen en zichzelf toch zo fantastisch vinden. Maar kritiek geven van op de zijlijn is makkelijk.

Als we politiek aan de traditionele politici overlaten zie ik weinig beterschap. Dus wil ik bij deze actief de enige partij steunen die bereid is de uitgangspunten van ons huidig model in vraag te stellen. Door op de lijst te gaan staan hoop ik dat Groen! wat meer invloed krijgt om (samen met Ecolo) een andere wind te doen waaien. (ook goed voor windmolens)

Ik heb geen plannen om een grote campagne te voeren, ik ga geen folders uitdelen op de markt of deur aan deur mezelf  verkopen. Ik wil blijven vasthouden aan mijn Low Impact levensstijl. Ik loop wellicht  het risico om in een hoekje te worden gestopt. Maar ik wil evengoed mijn verhaal blijven vertellen ook aan mensen met andere politieke ideeën. Ik geloof in samenwerking, niet in opdrijven van tegenstellingen. Ik vermoed dat mijn rol te klein zal zijn om in het politieke of mediatieke gewoel terecht te komen. En mocht het toch gebeuren, ik kan wel tegen een stootje.

Tot zover mijn motivatie. Pas op, mijn kandidatuur wil niet zeggen dat ik effectief op een lijst zal staan. Op 8 mei stellen de Groen! leden de lijsten samen en zij beslissen of er een plaatsje is voor mij. Om mijn kandidatuur alvast wat kracht bij de zetten, mijn moeder en de klusjesman van de huisbaas zullen zeker op mij stemmen! Nu nog een paardekop…

10 reacties op ‘verkiezingen: de eerste stap’

  1. Blijven geloven in de zaak is noodzakelijk. Er is nog veel werk aan de winkel. Zelf staan er terug infosessies in de startblokken bij KWB (alternatief verwarmen). Hopelijk kunnen we zoveel mensen bereiken als vorig jaar.

    Like

    Beantwoorden

  4. Aan Herman Sheer hebben we te danken dat duurzame energie zo populair geworden is. Hij is namelijk als SPD-politicus de uitvinder van de GSC (Groene Stroom Certificaten). Hij wist als geen ander dat er een economisch voordeel moest gehaald kunnen worden uit duurzame energie om mensen op de kar te laten springen.
    Er is trouwens niks mis met geld verdienen met energie, wel met geld verdienen door vervuiling…

    http://groenhuis.org/?p=766

    Like

    Beantwoorden

  5. @ Groenhuis,

    hoewel ik zonder twijfel voor de plaatsing van foto-voltaïsche cellen ben (hoewel investering in goede isolatie, zuinige verlichting, … nog veel belangrijker zijn), ben ik tegen het huidige systeem van groenstroomcertificaten.

    Deze certificaten zijn een sprekend voorbeeld van het Matteüseffect. Zij die geld hebben en zonnepanelen plaatsen verdienen nog meer geld, en dat geld is o.a afkomstig van de mensen die het geld niet hebben om zonnepanelen te plaatsen.
    Het effect is dan ook dat de zonnepanelen vaak door bedrijven en mensen worden geplaatst met als enige doel om geld te verdienen. Op zich mag het dan goed zijn dat die panelen geplaatst worden, het geld dat de maatschappij mee investeert in de plaatsing van die panelen wordt helemaal niet efficiënt besteed en zijn een vorm van subsidiëring van de rijken. De groenstroomcerficaten zijn een sociaal pervers systeem. Men zou veel beter hetzelfde geld besteden om milieuvriendelijke investering rechtstreeks te subsidiëren of de overheid zou zelf massaal zonnepanelen kunnen beginnen plaatsen en investeren in eigen duurzaamheid. Dat zou vanuit milieu-oogpunt minstens zoveel voordeel opleveren maar niet het sociale nadeel hebben van de groenstroomcertificaten.

    Laat ons trouwens elkaar geen blaasjes wijsmaken, alle energieproductie veroorzaakt vervuiling, de ene vorm van productie wel veel meer dan de andere, maar echte ‘groene stroom’, m.a.w energieproductie die geen negatieve gevolgen heeft voor het milieu, bestaat niet. Ook dat is een reden waarom energiebesparing nog veel belangrijk is en dat de maatschappij zich daar op zou moeten richten.

    Het grote probleem met geld verdienen met energie, is dat het verdiende geld zeer vaak gebruikt wordt voor meer niet-milieuvriendelijke consumptie. Energiebesparing die enkel en allen gericht is is geldbesparing en niet ondersteund wordt door een ecologisch gedachtengoed draagt meestal niet bij tot een minder milieubelastende maatschappij.

    Like

    Beantwoorden

  6. @Renaat
    Ik begrijp je reactie en die is ook terecht. Maar aangezien we in een “economische” maatschappij zitten kan je alleen iets deftig laten draaien als er geld mee kan worden verdiend.

    Dat is ook de rede waarom kerncentrales open blijven. De kosten liggen veel lager dan de baten, dus wil men dat zo lang mogelijk open houden. En de echte kosten ziet men als externaliteiten. Wil men grijze energie de wereld uit helpen, dan zal die duurder moeten worden dan groene energie.

    De heffing die Eandis nu voorstelt, om de groenestroomcertificaten te kunnen blijven betalen, mag volgens mij komen van andere verbruikers, maar laat dat dan mensen zijn die “grijze stroom” afnemen. Laat bijvoorbeeld de mensen die Ecopower hebben als leverancier buiten schot. Dan zou er massaal veel geïnvesteerd worden in groene energie. Dus ook bij energieopwekking de “vervuiler” laten betalen. Iedereen heeft dan de keuze om te kiezen voor de vervuiling en dus voor kernstroom, maar dan kiezen ze ook voor een hogere factuur. Dit zou een echte boost geven aan leveranciers van groene stroom.

    Zo kan je ook elke gebruiker van een zonneboiler een korting geven op aardgas en de pertinente koppigaards (want de keuze voor leveranciers is ook soms ingegeven door koppigheid tegenover de groene beweging) mee laten betalen. Vanaf dan zullen ze het zich wel aantrekken.

    Goed gedrag bij de burger en bij de bedrijven moet fiscaal worden beloond in een economische wereld. Als je bedrijven en mensen gaat aanspreken dat het goed is voor het milieu en niet voor de portemonnee, dan is je pleidooi snel ten einde. Ik zie de GSC dus als een beloning voor mijn correcte investeringen.

    Trouwens, de kloof tussen rijker en armer zal er altijd zijn. Iemand met genoeg geld laat zijn/haar dak zeer goed isoleren, iemand met minder centen kan dat niet of woont misschien in een huurhuis. Maar dat mag niet de rede zijn om dan maar niet te isoleren, net zomin het de bedoeling kan zijn dat er dan ook maar geen zonnepanelen moeten worden geplaatst.
    Bovendien betaalt elke burger via zijn/haar belastingen mee voor de subsidies van dakisolatie of een ketel met hoog rendement. Je ziet duidelijk aan de reactie van Eandis dat dat geld ook niet uit hun eigen zak komt!

    In die optiek van besparen heb ik heel wat infosessies gegeven rond dakisolatie, waarna men een groepsaankoop kon doen voor isolatiemateriaal, aan slechts €4,7 per m², via KWB. Ik zie nu ook groepsaankopen van zonnepanelen opduiken, dus dit is zeker een antwoord tegen de fiscale ongelijkheid. Maar geloof het of niet, dan zijn er nog altijd mensen die er niet in “geloven”. Tja, je kunt nooit goed doen voor iedereen.

    Like

    Beantwoorden

  8. Mooi, ik zal alvast uw kandidatuur steunen, Steven.
    Dergelijke mensen met uw doorzettingsvermogen en inzicht kunnen we altijd gebruiken, om onze rangen te versterken.

    Like

    Beantwoorden

  9. Ik wil gerust voor paardekop spelen. Ik ben opgetogen met deze beslissing. Toen je twijfelde ivm. de lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen vond ik ook al dat je ervoor moest gaan. Ik geloof in de rol en het belang van politiek als het gaat om transitie, geïnspireerd door Peter Tom Jones.

    Dus, Steven, ga ervoor! Mijn steun heb je al!

    Like

    Beantwoorden

Geef een reactie op Groenhuis.org Reactie annuleren