van Hippie naar Hip


Zo, terug van een mooi weekendje in Nederland, de avond was best geslaagd met een vol zaaltje en veel ambiance. En wat me toch opviel, de mensen van Strawberry Earth slagen er in elk geval in om een jong en hip publiek te bereiken. Het afterfeestje was niet helemaal mijn ding (met straffe DJ’s en een coctail van ecologische Vodka met bio aardbeien-appelsap), maar in zo’n geval gaat het er niet over wat ik er van denk, als het publiek het maar kan smaken.

De film zelf ‘Nous resterons sur Terre‘, was voor mij iets te zwaar op de hand en te langdradig. Maar goed, het is wel een film die mensen kan helpen om de ogen te openen. Maar ik heb het liever over een paar positieve initiatieven bij onze Noorderburen.

Zo leerde ik er de ‘Youth Food’ movement kennen, een groep jongeren die zich inzetten voor goed, eerlijk en zuiver eten. Ze organiseerden bijvoorbeeld vorige zondag een grote EAT-IN, waarbij iedereen uitgenodigd wordt om zelf iets van eten mee brengen. Zo ontstaat er een reuze pick-nick en een gelegenheid om het voedselthema aan te brengen. Youth Food is trouwens een internationale beweging gelinkt aan de grote Slow Food beweging.  Vlaamse (of Belgische, doet er voor mij niet toe) jongeren die op zoek zijn naar een missie; oprichten die nieuwe afdeling!

In het straatbeeld van Amsterdam ook affiches gezien van debeterewereld.nl ; een wekelijkse krant die wil laten zien dat het mogelijk is om goed te doen en goed te leven. Vooral lifestyle, veel reclame (voor groene producten), feelgood reportages en oproepen gericht op de ‘Young Professionals’.

Ik kan me voorstellen dat bij een aantal lezers nu al de tenen gaan krullen van deze mooie woorden. Tja, ik ben er zelf ook niet zo’n groot voorstander van om ons bestaand consumptiemodel te vervangen door een ander overdadig groen consumptie model, maar ik begrijp wel dat de aanpak van ‘de betere wereld’ wellicht een ander en breder publiek zal bereiken dan pak weg de Low Impact aanpak. En aangezien alle doelgroepen moeten bereikt worden is een gediversifieerde aanpak wellicht toch aangewezen.

Wat minder enthousiast ben ik over het Nederlandse tijdschrift Green2. Zeer glitter, heel veel reclame en vooral korte tekstjes met BN’s over redelijk onbenullige thema’s.  Tientallen pagina’s over de nieuwste gadgets en natuurlijk niet te vermijden naast wonen, mode en culinair ook  reisverhalen over Frankrijk en …Polynesië. Misschien  is de drang bij onze Noorderburen om vooral hip te zijn net  iets te groot voor mij.

7 reacties op ‘van Hippie naar Hip’

  2. Ik heb vandaag nog een artikel geschreven waarin er toch duidelijk wordt gemaakt dat het niet helemaal de goede kant op gaat! Vandaag nog op de radio gehoord: een vrouw die reclame maakt voor een auto met de gevleugelde woorden “ik wil eens iets anders voor mijn deur hebben staan als datgene wat er in de rest van de straat staat!”.

    Laatstleden zag ik op een Duitse vrachtwagen de volgende woorden staan (vertaling): “als u houdt van lege snelwegen, dan houdt u ook van lege winkelrekken”

    Blijkbaar zien de producenten in dat ecologie niet te kloppen valt door mee op de kar te springen en aan greenwashing te doen. Dus gaan ze de arrogante en vooral nonchalante toer op om zo hun producten aan de man/vrouw te brengen.

    De volgende reclame op de Nederlandse tv laat precies zien wat ik bedoel. Een kerel zonder karakter of enige deftige persoonlijkheid probeert dan maar indruk te maken met een auto:

    Like

    Beantwoorden

  3. Beste Steven,

    Nogmaals hartelijk dank voor je mooie bijdrage bij ons! Je hebt er behoorlijk wat Nederlandse fans bij!
    Ik ben het helemaal met je eens dat we juist minder moeten consumeren. Bij ons maken we alleen een uitzondering voor (biologische) drank, omdat we met de baromzet weer goede dingen voor ons klimaat kunnen doen.
    Maar over het algemeen geldt: Minder is Meer!

    Hopelijk tot ziens en hartelijke groet,

    Mette

    Like

    Beantwoorden

  4. Consumptie… het blijft toch iets hee..

    Wijzelf zoeken nog wat een middenweg. Ik zoek naar mooie spullen als ik iets nodig heb en ik merk daarbij wel dat ik eerder geneigd zal zijn om iets nieuws te kopen als het om kledij of schoenen gaat, boven tweedehands. Niet omdat ik daar in principe tegen ben, maar omdat het iets makkelijker is (bv je ziet een broek en kan die meteen in je eigen maat passen, iedem voor schoenen, tweedehands vind ik altijd maar spullen die net niet mijn maat zijn) maar we kopen wel in de mate van het mogelijke ecologische alternatieven (enkel biokledij bv en duurzame schoenen) en gaan er ook zorgzaam mee om.

    Een combinatie tussen consuminderen en consumanderen lijkt me een goed idee en ook makkelijker aan de man te brengen.
    Er stond een tijdje geleden eens een duidelijke column in het krantje van de gezinsbond over dat laatste thema:
    http://sabinedewaele.blogspot.com/2009/11/consumanderen.html

    Like

    Beantwoorden

  5. Ik heb het blad Green.2 ook gezien en deel uw mening over het blad. Aan de andere kant, als het de lezers ook maar een klein beetje richting een groenere kant stuurt, dan heb ik er vrede mee.

    Ik heb een vraag trouwens, omdat ik geen email kan vinden, dan maar via de reacties.

    Tijdens de consuminderdag in Tilburg liet u een Nederlandse versie van de film Home zien. En volgens mij een online versie (wegens de haperingen). Ik heb me helemaal suf gezocht, maar kan de NL versie nergens vinden. Is het mogelijk om hiervan de url te krijgen?

    Like

    Beantwoorden

  7. Green 2 is inderdaad niet te doen. Toen ik het een keer las stond er maar één interessant artikel in; namelijk over de weg die een producent moet afleggen wil hij groenere kleding produceren. Bij een tweede lezing bleek het echter een verkapte reclamespot voor een kledingmerk te zijn (een merk dat ook maar sporadisch biologisch katoenen kleding op de markt brengt).
    Troost je met de gedachte dat het blad Genoeg ook Nederlands is.

    Like

    Beantwoorden

Geef een reactie op Nienke Reactie annuleren