Vandaag een interessant interview met Peter Tom Jones in De Morgen. De titel ‘ik geloof niet in de Low Impact Man’ is ongetwijfeld door de journalist gekozen en niet door Peter Tom zelf. Alle voorstellen die in het interview worden gedaan zijn precies dezelfde dingen dit ik dagelijks toepas als het gaat over voeding, mobiliteit, energie enzovoort. Ik volg ook de analyse zoals hij die maakt in zijn boeken – en ik merk dat hij regelmatig zijn kritische bedenkingen heeft over het Low Impact experiment.
Waarom hij het lastig heeft met mij blijkt uit volgende zin: “een toekomst schetsen van inleveren, van absolute soberheid: we weten inmiddels dat dat niet werkt”. Tja, dit zegt natuurlijk veel over de media en het beeld dat ze daar presenteren. Het verhaal dat ik overal breng is ongeveer het tegenovergestelde. Ik leef gelukkiger, goedkoper, socialer en gezonder dan voorheen en produceer nu nog 3,5 ton CO2 (de gemiddelde Belg 10 ton). Uit de vele reacties die ik krijg merk ik dat steeds meer mensen vragen stellen bij ons economisch model en keuzes maken in een richting van een kleinere voetafdruk. Daarom geloof ik dat een Low Impact leven wel een aantrekkelijk alternatief kan zijn. (en nog meer als dat in een gemeenschappelijk kader kan, zoals binnen de transitiegroepen)
Ik zal Peter eens bij mij thuis uitnodigen, ik ben er redelijk zeker van dat we het inhoudelijk met elkaar eens zijn en dat een bezoekje de perceptie wel kan bijschaven. Laat ons vooral de krachten bundelen en niet in de valkuil van de media trappen die op zoek zijn naar het confronterende.
Nog een kleine suggestie tussendoor:
Wie Tegen de Lamp gezien heeft en ervan genoten heeft kan er nu op stemmen. (stemmen kan in de rechterbalk) De voorstelling is namelijk een van de drie genomineerden voor ‘de Groene Bril’, een initiatief van Jong Groen. De andere acties (carrotmobbing en passiefhuizen) zijn natuurlijk ook de moeite, dus waarop je stemt is niet zo belangrijk. Het belang van deze en andere lijstjes die op het einde van het jaar gemaakt worden is dat ze veel bekeken worden, en hoe meer Eco-figuren en initiatieven erin voor komen, hoe beter natuurlijk.
De VRT is trouwens ook op zoek naar de persoonlijkheid van het jaar. Misschien is het goed ook hier te zorgen dat er een Ecovrouw of man in de lijst zit. Ik denk bijvoorbeeld aan iemand als Nick Balthazar, Serge de Gheldere, Jill Peeters, of Peter Tom Jones. Je kan je nominatie mailen naar info@deredactie.be
Low Impact Man 
Ik ben het een beetje met beiden eens. Ten eerste is het zo dat we niet kunnen verder doen zoals we bezig zijn. De mens is aan het vereenzamen (door technologie), aan het individualiseren, aan het verschralen (door veel gefilterde informatie van de media) enz, en daar kan een Low Impact Leven zeker een oplossing bieden.
Langs de andere kant is het ook noodzakelijk dat we trachten om de levensstandaard van de mensen niet teveel aan te tasten. De fiets? Ja, in sommige gevallen zeker en vast. Maar soms is de auto de enige oplossing, want je kunt niet overal geraken met de fiets of het openbaar vervoer. Dat neemt niet weg dat er dan weer veel mensen zijn die dat kunnen, maar het pertinent weigeren om het te gebruiken. Maar laat ons technologie inschakelen. Daar ben ik een grote voorstander van.
Werken in drie stappen:
– Ten eerste kijken of we onze gewoontes niet kunnen aanpassen en hier een voorbeeld nemen aan de LIM
– Ten tweede zoeken naar betere technologie om oude vervuilende technologie te vervangen. LED in plaats van Halogeen, Spaarlamp in plaats van gloeilamp, laptop in plaats van een vaste pc, enz
– Tot slot de resterende energie duurzaam opwekken. Dat kan met PV-panelen om zelf elektrische energie op te wekken, maar dat kan ook door een zonneboiler, biopellets enz.
Het is de combinatie van de 3 dat het meeste gaat bewerkstelligen.
LikeLike
Directe communicatie is in zeer veel gevallen te verkiezen boven communicatie via derden.
Het tamtam spelletje zegt genoeg: hierbij gaat de klas op een rij zitten en aan de eerste in de rij wordt in zijn oor een kort zinnetje gefluisterd, die dat doorverteld en zo voort. Het zinnetje dat de laatste in de rij dan verteld is totaal anders, zelfs met maar een rij van 3 personen.
LikeLike
We kregen eerder een hoorcollege van Dr. Peter Tom Jones en bij navraag achteraf zei hij dat hij niet geloofde in de LIM-serie op televisie. De titel in De Morgen is dus iets te sterk ingekort.
Waarom hij er niet in gelooft? Het LIM-project komt heel extreem over, het is alsof iedereen in een boomhut moet gaan wonen. Uiteraard is het project zelf niet zo, maar de programmamakers hebben het zo wel een beetje geportretteerd.
Het zou leuk zijn, mocht Peter Tom Jones zelf hier nog wat nuancering geven…
LikeLike
Het LIM-project komt indeed extreem over op televisie, dusdanig zelfs dat het niet meer leuk is om aan mogelijke kandidaten die net overstag zouden kunnen gaan richting wat meer low impact, te laten zien.
Zelf volg ik je belevenissen van in den beginne en vind het absoluut ge-wel-dig, maar de LIM-afleveringen die ik opnam, heb ik moeten afzetten.
Het was echt een uitgelezen kans voor de media om op een toffe, moderne, en inspirerende manier om te gaan met het hele low impact-gebeuren, maar neen, hoor, we maken het geheel tot goedkoop, alternatief en naïef amusement, een ferm gemiste kans!!!
En wat ‘ de valkuil van de media’ betreft: ALTIJD de twee partijen aan het woord laten of toch minstens je mening verkondigen nà het bekijken van de standpunten van de ander.
Maar aan de andere kant, we zijn allemaal wel een beetje onderhevig aan deze ‘valkuil’, niewaar.
LIM, ge zijt goe bezig en met alle kleine initiatieven komt het grote rad langzaamaan in beweging… .
LikeLike
als we de beelden zien uit Amerika zullen velen wel moeten volgen.
daar moet de middenklasse al hun huizen verkopen aan kleine prijzen en in tenten gaan wonen.
iedereen zal moeten inzien dat de grote luxe en verkwisting niet kan blijven duren.
ik geloof alvast in de levensvisie van Steven en probeer hem daar ook in te volgen .
tevens leer ik het ook aan mijn kinderen
ik kom mss dan wel ouderwets over maar dit valt best mee,nu dat er in de media zoveel over verteld wordt
LikeLike
tja, de nadelen van de media moet je er ook bijneen hé.
LikeLike
De LIM-serie kan ook een ander, minder voor de hand liggend effect hebben. Door een extreme afbeelding van het LIM project kan de het spectrum van mogelijke acties breder zijn komen te liggen bij de kijkers.
Iemand die voorheen dacht dat af en toe eens ecover kopen een goeie daad is, zal nu misschien een heel aantal andere zaken gaan ondernemen. (Natuurlijk wel blijven volhouden dat dat Low Impact gedoe volstrekt te extreem is ;-))
Zelf heb ik wel de indruk dat het enige impact had op mijn handelen.
LikeLike
Het belangrijkste van de LIM-actie is om mensen aan het nadenken te zetten. En in dat opzicht is LIM zeker geslaagd. Of iedereen nu deze manier van leven gaat toepassen is heel twijfelachtig, maar daar gaat het ook niet om. Het thema ecovoet is heel bespreekbaar geworden en mensen fronsen de wenkbrauwen al niet meer als je over een ecologische voetafdruk spreekt. Dat op zich is al een kleine overwinning.
Hoe dan ook steun ik zeker elke inspanning die mensen leveren om ons dagelijkse gedrag te veranderen. En ik merk dat het draagvlak toch stilaan begint te vergroten.
LikeLike
Ook in hun uitstekende nieuwe boek Terra Reversa gaan Peter Tom Jones en Vicky De Meyere in op de LIM. Niet zozeer bij het experiment zelf dan wel de televisieserie (en het extreme beeld dat geschetst wordt van de inspanningen die we zouden moeten leveren) die ervan gemaakt werd, worden – terecht, denk ik – kanttekeningen gezet.
Net zoals ze ook kanttekeningen maken bij de manier waarop de openbare omroep omgaat met het thema “duurzaamheid”: enerzijds een serie als LIM of “Iedereen Eco”, maar anderzijds verre (en onduurzame) vliegtuigreizen promoten via “Vlaanderen Vakantieland”.
Hoe dan ook, beste Steven, het hele LIM-project (en dan bedoel ik niet de televisieserie, maar wel je bijdragen op je blog, je lezingen, je deelname aan Tegen de lamp) heeft er wel voor gezorgd dat mensen nadenken over de manier waarop ze consumeren. Het zet zet aan tot kritisch nadenken over de “vanzelfsprekendheden” van ons consumentengedrag. Net zoals Terra Reversa ben jij voor mij in elk geval een inspiratiebron om zelf ook mijn steentje bij te dragen.
LikeLike