Zonet was hier nog een Italiaanse journalist, straks komt de derde uitzending van LIM op televisie en dan zal het wel wat rustiger worden vermoed ik. (nog niet helemaal, want zaterdag komt de ploeg van Vue du Ciel nog langs voor hun laatste opnames). Daarmee heb ik mijn ‘five minutes of fame’ nu wel gehad.
Ik ben het eerlijk gezegd ook een beetje moe om te laten zien hoe ik water haal met de emmertjes en hoe de hooikist werkt. Vooral omdat ik ervan overtuigd ben dat er nog heel wat mensen zijn die vergelijkbare (of nog straffere) inspanningen leveren en dat de essentie van het verhaal niet in de kleine acties ligt. Op lezingen heb ik het ook minder en minder over de vele tips en tricks om de voetafdruk te verkleinen, maar probeer ik duidelijk te maken dat er meer nodig is. Niet alleen nieuwe technologie, niet alleen duurzame alternatieven, niet alleen consuminderen, maar gewoon een andere manier van omgaan met elkaar, met onszelf en met de planeet. Maar dat komt niet zo goed tot uiting in de televisiereeks.
Ik ben dan ook blij dat ik de volgende dagen en weken op verschillende plaatsen mijn verhaal kan doen, en samen met groepen mensen in dialoog kan gaan over problemen en oplossingen. Wie eens wil komen meepraten kan een kijkje nemen op de kalender bij de pagina ‘lezingen’.
Low Impact Man 
Ik heb hetzelfde gevoel:
je boodschap in de televisiereeks geeft al een idee
maar je blog geeft een beter beeld.
Uiteindelijk is de boodschap maar de eerste stap in communicatie. De ontvangers moeten nog luisteren naar de boodschap en er iets mee doen.
Meestal kan je enkel de overtuigden overtuigen, je kan zo’n grote verandering in denkwijze ook niet opleggen. Zoiets moet zelf vanuit het binnenste (gedachten) opborrelen naar buiten (daden).
“Transitie” lijkt me hiervoor een weg die in de juiste richting gaat.
Zo kunnen mensen uit hun overconsumptiedoolhof breken en hun leven terug meerwaarde geven en op die manier aan een betere toekomst werken voor zichzelf en de generaties na hen.
In ieder geval is duidelijk dat veel mensen in jou als ‘LIM’ een voorbeeld zien en wie weet sta je zo aan het begin van een ‘Low Impact Society’ 😉
LikeLike
De ‘Low Impacts Society’, wie weet. Ik heb ook nood aan voorbeelden. Ik kan initiatief nemen, maar mensen die een voorbeeld geven, geven steeds een duwtje in de rug. Miscchien is het dan wel goed dat je niet tot in het extreme gaat en mensen daar toe dwingt. Het brave als ik het zo mag noemen aanpak werkt beter en zet hopelijjk ook meer mensen in beweging. Dit brengt dan mij ook tot het volgende.
Ik heb ook gemerkt dat de kijkers van ‘één’ anders zijn dan die van Canvas. Het blog heeft niet aanzienlijk meer kijkers gekregen. En zoals Lodewijk opmerkte: “zoiets moet zelf vanuit het binnenste (gedachten) opborrelen naar buiten (daden).” Daar kan ik me dan ook helemaal in vinden.
De tv is een communicatiemiddel naar een groter publiek toe. Je blog is voor degenen die iets verder willen gaan dan een gewwone toeschouwer;
Transitiesteden bieden inderdaad een mogelijk oplossing. Laten we hopen dat we de kaap van 300 000 snel bereiken zoals je zelf al eens eerder vermeldde.
LikeLike
Beste Low Impact Man
Toevallig zag ik gisteren voor de 1ste maal de serie.
Voor mij kwam het echt over als vechten tegen de bierkaai omdat je woning zo moeilijk aan te passen is aan deze normen. Spijtig want daardoor lijkt het soms alsof je zo primitief moet leven terwijl het ook anders kan. Het gaf mij het beeld dat minder energieverbruik betekent inleveren van een comfortabel leven. Dat maakt het niet aantrekkelijk.
Toch worden er vandaag passief huizen gebouwd die het energieverbruik heel laag houden en waar je aangenaam en comfortabel kan wonen, ook met een hart voor een beter wereld. Ik vind het spijtig dat dit niet op zo’n manier voorgsteld wordt. Dan zouden mensen kunnen zien dat minder energieverbruik niet zo’n extreme ommekeer betekent en er best ook wel een aangenaam leven te leven valt met een groen hart.
LikeLike
Volledig mee eens. Was je in de serie bijvoorbeeld eens op bezoek geweest in een huis met isolatie, superisolerende ramen, regenwaterput, zonnepanelen, zonneboiler, gaswasdroger… dan had je bewoners ontmoet met een comfortabel leven, maar met een lage energiefactuur / kleine voetafdruk. En zo’n leven is veel aannemelijker voor de ‘moeilijk te overtuigen’ mensen.
Misschien iets voor een volgend TV-programma?
LikeLike
Ja, dat kan wel waar zijn, ik ben de laatste om dat tegen te spreken…helaas kosten al die zaken die u opnoemt, Griet, een pak geld en als je aan het bouwen bent…ik weet dat het vaak een kwestie van keuzes maken is, maar er zijn ook nog andere keuzes…zoa
LikeLike
Ik ben de laatste om tegen te spreken dat wat Griet zegt, niet klopt…Maar als je aan het bouwen bent, kost dat allemaal veel geld…Ik weet dat het vaak een kwestie van keuzes maken is…maar een mens moet vele keuzes maken, zoals bijvoorbeeld de keuze die wij maakten om minder uit te gaan werken, om er te zijn voor de kinderen… maar dat heeft zijn financiële consequenties, hé… We berekenden het echt wel maar het was voor ons gewoon niet haalbaar, premies of niet…héél jammer.
LikeLike
Het is wel opmerkelijk dat de term “low impact” ondertussen wel ingeburgerd begint te geraken, dus dat op zich is al een knap resultaat ! Mensen beseffen toch stillekesaan hoeveel impact wij leggen op ons leefmilieu.
LikeLike