En kijk, vandaag heb ik het op mijn blog over de media en verschijnt er een stukje net in de Metro. Het doet er me aan denken dat ik nog iets ben vergeten te melden. Van alle artikels die er verschenen zijn er slechts een handvol helemaal correct. In het stukje in Metro staan minstens vijf onjuistheden;
– ik hou het niet voor bekeken, alleen is mijn LIM jaar zoals voorzien afgelopen op 30 april, maar ik blijf wel zo leven
– er is geen Duitse cameraploeg langs geweest
– ‘huis is verbouwd tot passiefwoning’, dit klopt – jammer genoeg – niet. Ik heb alleen die acties gedaan die je als huurder kan doen, en ik zit nog heel ver van een passiefhuis
– waterverbruik is geen 20 liter, maar 14 liter per dag, elektriciteitsverbruik niet 1, maar 0,5 kWh. Gasverbruik daalde met 70% , niet met 90%.
– ik heb wel nog chocolade gegeten, alleen geprobeerd dat wat te minderen
Het zijn misschien details, maar dit heeft ook te maken met de manier waarop zo’n artikel tot stand komt. Frederic Heymans belt met in de trein en stelt zijn vragen (zo’n 10 minuten). De antwoorden daarvan zijn zo goed als foutloos weergegeven. Dan worden nog enkele cijfers toegevoegd, wellicht van mijn blog of van andere krantenartikels, tijd om die nog eens te checken is er blijkbaar niet. Het is geen verwijt aan de journalisten van Metro, maar een vaststelling; mediamakers staan onder hoge druk om snel en veel inhoud te leveren. En dit gaat soms ten koste van de juistheid. Daar gaat het nu net om met dit project, tijd om een andere richting te kiezen!
Low Impact Man 
Het is spijtig genoeg slechts als men rechtstreeks ergens bij betrokken is (of op een andere manier veel van en onderwerp weet) dat men vaststelt hoeveel onjuistheden er in de media worden verkondigd. Het doet wel beseffen dat het erg belangrijk is om zeer kritisch te blijven, want over al die onderwerpen waar iemand niet bij betrokken is of weinig van weet worden er waarschijnlijk niet minder onjuistheden geschreven.
Toch vind ik dat ook de journalistiek iets te verwijten is. Hoe hoog de druk ook mag zijn, mensen zouden een gezonde beroepseer moeten hebben. Bij journalisten vertaalt dat zich in het grondig controleren van wat men schrijft (men is tenslotte journalist en geen fictie-auteur). Als men dat niet doet mist men de essentie van zijn job en is men dus een slechte journalist.
Ik mis trouwens al jaren echte goede kranten, nieuwszenders, radiostations die de snelle oppervlakkigheid naast zich neerleggen en intelligente, correcte en doordachte nieuwslezing verzorgen.
LikeLike
Persoonlijk vindt ik dit dus wel schrijnend, en sterkt mij in mijn overtuiging dat men beter zo’n vodje niet leest. Kwestie van je eigen hersenen niet te veel te laten infecteren ! En ja, zeker extreem kritisch blijven wat alles wat je leest / hoort.
LikeLike
Join the club!!!!
Ook ik schep al jaren genoegen met mijn ecologische leefwijze (26 jaar vegetarisch), heb ook deze strenge winter op 15° doorgebracht…
LikeLike