In december 2009 starten de cruciale onderhandelingen over het vervolg van het Kyoto-akkoord. Deze top zou wel eens van levensbelang kunnen zijn voor de toekomst van de planeet. De uitdagingen zijn gigantisch; er moeten in de eeste plaats sluitende akkoorden komen over het drastisch beperken van de broeikasgasemissies. Deze akkoorden hebben echter maar zin als ook de grote economieën zoals de Verenigde Staten, China en Brazilië mee hun uitstoot willen beperken. Er zal een oplossing moeten gevonden om een aantal groeilanden de kans te geven zich te ontwikkelen, en dat kan enkel als de grote historische vervuilers (de rijke landen dus) bereid zijn om zelf grote inspanningen te doen om landen in het Zuiden financieel bij te staan in hun omschakeling naar een koolstofarme economie. En dan is er nog een pak geld nodig om de gevolgen van de reeds aan de gang zijnde opwarming aan te pakken, gevolgen die zich opnieuw vooral zullen laten voelen in het Zuiden. Om deze knoop te ontwarren in tijden van economische en financiële crisis zal dus heel wat leiderschap en moed nodig zijn.
Naar aanloop van deze top zullen dan ook tientallen burgerinitiatieven genomen worden om onze politici onder druk te zetten. Het lijkt me belangrijk dat we in deze massaal onze stem laten horen en duidelijk maken wat we verwachten van onze leider. Vanuit Groot-Brittanië zal een koolstofvrije karavaan naar Kopenhagen worden georganiseerd, die ook in ons land langskomt tussen 25 september en 1 oktober. In eigen land komt er een groots opgezet klimaatactiekamp, en ongetwijfeld komt er nog vanalles aan. Dus wie op zoek naar zinvolle engagementen de volgende maanden kan zich eens goed laten gaan.
Low Impact Man 
Landen moeten zeker een duit in het zakje doen, maar ook de burgers. En ik zie het helaas in de verkeerde richting gaan. De mensen spannen zich niet of nauwelijks in om hun CO2 uitstoot te beperken. Werken met een maximale CO2 uitstoot per kop zou al een oplossing zijn, maar het probleem is voornamelijk dat alles nog veel te goedkoop is.
De prijs van afval is te laag. Bij ons is het DIFTAR systeem in werking sinds begin deze maand. En wat zie ik? Allemaal GFT-bakken die buiten staan. Wij zijn begonnen met composteren, maar zijn blijkbaar de enigste in gans ons dorp die de stap hebben gezet. Ook zie je dat het aantal zakken met PMD niet is gedaan en dat er heel wat mensen zijn die nu zelfs de grootste container hebben gevonden voor het restafval. En de meerprijs nemen ze er blijkbaar graag bij. Alles voor hun gemak.
Ook het autorijden zit weer in de lift. De prijs van brandstof is gewoon te laag! Aan minder dan €1 per liter diesel ga je mensen niet zo ver krijgen dat ze de auto op stal laten staan. Aan €5 per liter wel. Dus is het dringend tijd dat de prijs per liter fors gaat stijgen.
Hetzelfde voor elektriciteit en aardgas. De prijs is nog te laag om van de mensen een echte inspanning te vragen. Als de elektriciteit aan €0,5 per kWh zou staan in plaats van de huidige €0,18 per kWh, dan zouden mensen elektriciteit beginnen te besparen. Alleen door fors in de portemonnee te zitten ga je de grote kudde doen bewegen. De mensen die nu echt anders willen leven, zoals de LIM, zijn spijtig genoeg een minderheid.
Mensen zijn zelfs te lui om de V-test te doen bij de VREG, waardoor ze honderden euro’s kunnen uitsparen voor dezelfde hoeveelheid energie. Antwoorden als “ge denkt toch niet dat ik heel die papierenmolen ga doen voor slechtss enkele honderden euro’s” zegt genoeg, niet?
LikeLike