Waar waren we gebleven. Een groeiende groep van bewuste mensen past hun leven aan en krijgt steeds meer invloed op economisch en politiek vlak. We kunnen ervan uitgaan dat dergelijke bewegingen in de meeste Westerse landen aan de gang zijn. Maar ondertussen blijven China en India door toenemende consumptie en bevolking een grotere uitstoot veroorzaken. Het zal dus nog even duren voor daar eenzelfde beweging opstart.
Maar de keuzes van de Cultural Creatives en de koploper-bedrijven worden nu ook door de politici opgemerkt. Meer en meer politieke leiders durven al wat drastischer maatregelen nemen, en deze keer gaat ook Amerika mee doen. De VS en Europa voeren maatregelen in die het rijden in benzine slurpende wagens drastisch ontmoedigen, miljarden worden ingezet om huizen te isoleren. Het oude plan om de belastingen op arbeid te verminderen en die op energie te verhogen wordt doorgevoerd. Canada en Australië kiezen voor eenzelfde politiek. De zachte afspraken van Kyoto maken plaats voor een systeem van quota van toegelaten CO2 emissies. Producten en diensten met een hoge uitstoot worden meteen duurder, wat weer een grote impuls is voor duurzame bedrijven en tewerkstelling. Dit zorgt ook voor een pak innovatie, en landen zoals Rusland, China, Brazilië en India zien stilaan de voordelen van een energie-zuiniger aanpak in. De grote doorbraak komt als de geïndustrialiseerde wereld akkoord is om de meerkost van ontwikkeling in energiezuinige toepassingen van de vier groeilanden op zich te nemen. Dit kan 3% tot 4% van het BNP kosten voor de rijke landen, maar alle berekeningen wijzen op een veel grotere kost als er nog langer gewacht wordt. En aangezien een steeds groter deel van de bevolking de voordelen begint te ervaren van een levensstijl met minder energie is er ook voldoende draagvlak voor deze dure stap. Economische groei is niet langer het ultieme einddoel. En vanaf nu wordt de uitstoot jaar na jaar minder. En zo lukt de mensheid erin tegen 2050 op een niveau te komen waardoor de opwarming van de aarde gestopt wordt.
Een mooi sprookje of een haalbaar scenario? Vertrekkend van een bottom-up beweging van een kleine groep die zich manifesteert als een krachtige groep bewuste opinieleiders? Zo het zo kunnen lopen? Ik weet het niet natuurlijk, maar ik ben wel geneigd in dit scenario te geloven. Want hoe ziet het plan B er uit: de nodige maatregelen worden niet genomen met als gevolg energieschaartste, natuurrampen, hongersnood, zware conflicten. En op zo’n moment zullen mensen zich natuurlijk willens nillens aanpassen, maar dan zal de ellende erg groot zijn. Wellicht best te vergelijken met een oorlogssituatie; elk voor zich in een poging om te overleven. Over een jaar of vijf of tien zal al veel duidelijker zijn in welke richting het gaat. En zolang we nog kunnen kiezen, kies ik voor optie A. Ik hoop van u hetzelfde.
(het scenario is meer in detail uitgewerkt in het vermelde boek: ISBN 978 90 259 5936 4)
Low Impact Man 