Stap 16: zet het op een lopen


marathonbrusselNet als stap 15 (raw food) heeft stap 16 eigenlijk niet zoveel te maken met het verkleinen van de voetafdruk. Maar lopen is nu een van de dingen die ik vaak doe, en daarom wilden ze er toch ook iets van in de uitzending. Samen met het raw food dieet.

Over sporten en voetafdruk zou wel nog een en ander kunnen gezegd worden. Het spreekt vanzelf dat sporten met veel motoren en brandstof niet echt milieuvriendelijk zijn. Formule 1 of waterskieën zijn een paar voorbeelden. Om nog te zwijgen van die “quads” die met veel lawaai op veldwegen rondstuiven. Lopen scoort daarom wel wat beter (tenzij je perse naar New York wil vliegen om een marathon te lopen). Ook fietsen, of wandelen of schaken zijn best voetafdrukvriendelijke sporten. Er is natuurlijk het probleem van de CO2 uistoot bij intensieve sporten via de ademhaling. De inspanningen van het hardlopen zorgen volgens de wetenschappers voor 30 gram extra CO2 uitstoot per kilometer. Toch denk ik niet dat de 20 kilometer van Brussel verbieden nodig is om de planeet te redden. (zeker niet als alle deelnemers met de trein zouden komen)

Voor mij is het grote voordeel van lopen als sport dat je erg weinig nodig hebt (een goed paar loopschoenen is eigenlijk voldoende), dat je altijd en overal kan lopen en het een goede manier is om een buurt te ontdekken. Tijdens het lopen kan ik erg genieten van de omgeving en na een flinke inspanning voel je je de hele dag fit. Andere sporten die ik wel eens beoefen zijn: emmertjes water halen, de trap nemen in plaats van de roltrap of de lift, energiefietsen en rolstofzuigen. En zo zijn er nog heel wat activiteiten te bedenken die goed zijn voor je lijf, je voetafdruk en de planeet.

6 reacties op ‘Stap 16: zet het op een lopen’

  1. Meer CO2-uitstoot door lopen, dat is ongelofelijke nonsens. Die koolstof moet ergens vandaan komen: uit de voeding. Alles wat je eet wordt uiteindelijk afgebroken en eindigt dus sowieso als CO2, dus de CO2-uitstoot van een mens heeft niets te maken met hoeveel energie hij verbruikt maar gewoon hoeveel hij eet. En zoals je weet is het heel goed mogelijk om veel te eten zonder te bewegen (en eigenlijk ook omgekeerd). Maar zelfs dat is allemaal niet van belang, want dit is CYCLISCH. Alle CO2 van planten en dieren wordt voortdurend opgenomen uit de atmosfeer en terug uitgestoten. Dit veroorzaakt GEEN klimaateffect. Het klimaatprobleem wordt veroorzaakt door ontbossing en door het verbranden van fossiele brandstoffen. Niet door veel uit te ademen. Help de mensen toch om het te begrijpen in plaats van fantasietjes te verkopen.

    Like

    Beantwoorden

    1. Er wordt wel degelijk meer CO2 de lucht in gestuurd bij meer inspanningen zoals lopen in dit voorbeeld. Inderdaad, bij veel eten worden sommige voedingsstoffen opgeslagen in het lichaam zoals vet. Andere worden bij een teveel via de ontlasting naar buiten gestuurd.
      Bij intensief sporten worden de voorraden van het lichaam aangesproken, en eventueel sprotdrinks en andere energierepen. Deze verbranding(geen vuur) hakt alle moleculen tot kleine stukjes waarbij energie vrijkomt, die benut je zelf. Die kleine stukjes bevatten veel CO2, welke je dan ook kwijt moet raken. Dit gebeurt via de ademhaling: je ververst je longen intensiever en vaker om de CO2 uit je lichaam te halen en zuurstof weer in het lichaam.

      Lopen en fietsen vind ik echter goed. Het is zijn de minst vervuilende sporten. Het is ook goed voor je mentale gedachtengang. Het door blijven gaan net als in duursport. Mensen gaan meer eten als zij sporten en worden dus meer dieren geslacht/ groenten geoogst etc. Maar dit is inderdaad te verwaarlozen als je het vergelijkt met je tijd te verdoen met elektrische apparaten/ auto’s etc.

      Like

      Beantwoorden

  2. Goed gezegd! Sorry Steven, maar als ik jouw stukje zo lees, krijg ik ook het gevoel dat ik niet meer mag ademen…
    En daarover wil ik iets meer kwijt…

    Ik krijg het van tijd tot tijd een beetje op mijn heupen van verschillende sensibilisatiecampagnes (zoals vb. klimaatwijken) omtrent energie en klimaat. Onlangs kreeg ik de tip te horen: “trek de stekker van je wasmachine uit als je niet wast, want zelfs als de machine uitstaat, verbruik je elektriciteit.” Sorry, mensen, ik ben heel erg energiebewust en zuinig, maar dit gaat me te ver. Wassen op 40°, zwieren op 900 toeren, drogen op een rek, wassen met ecover zonder wasverzachter, al wat je wil, maar ik ga NIET voor mijn dagelijkse was mijn zware, superzuinige, Miele versleuren om de stekker uit mijn stopcontact te trekken. Daar ligt de verantwoordelijkheid bij de fabrikant en moet de milieubeweging en de overheid aan die mouwen eens even serieus beginnen te trekken zoals ze dat bij gezinnen doen. Wil ik maar zeggen, dat ik me een beetje begin te ergeren aan alle acties die je als individu moet doen om hier en daar een grammetje CO2 te besparen, terwijl er ondertussen aan de andere kant, voor zover ik er zicht op heb, nog steeds met de kraan open gedweild wordt en nog steeds niet gekozen wordt voor duurzame prodctiewijzen of een ecologische economie. Als ik zie hoeveel energie er kruipt om individuen te sensibiliseren, ben ik eens benieuwd of er ook zoveel tijd, geld en middelen tegenaan gegooid worden om producenten, distributeurs, etc. te sensibileren omtrent hun verantwoordelijkheden. De hele klimaatproblematiek wordt in die (overheids)campagnes m.i. soms té veel benaderd als louter een kwestie van persoonlijke verantwoordelijkheid (cfr. Katrien Van Poeck. Duurzame ontwikkeling en sociaal werk, een logisch samengaan. Artikel uit Sociacahier n°11, januari 2008, Artevelde Hogeschool). Ern daarbij wordt er naar mijn zin soms wat te weinig een onderscheid gemaakt tussen effectieve en minder effectieve stappen, (vb. stekker van je wasmachine uittrekken ). Doe de belangrijke dingen eerst! En zorg voor comfortabele en goede alternatieven (vb. een wasmachine die ook in de ‘uit’-stand géén elektriek verbruikt, verbied bij wet stand-by lichtjes, ..)(cfr. ‘sleutelelementen voor een duurzame consumptie’ in: Zacht geritsel, april ’08, VODO).
    voilà, dat moest ik even kwijt, zie…(iets te veel koffie gedronken deze morgen, vrees ik)

    Like

    Beantwoorden

  3. An, daar heb je het ook mis. Er gebeuren meer inspanningen in het bedrijfsleven dan bij de bevolking. Gewoon omdat ze het rationeler aanpakken, en geld kunnen besparen. Het is meer en meer de bevolking die de grote vervuiler wordt in Vlaanderen, vooral t.g.v. autoverkeer en huisverwarming. En de bevolking draagt natuurlijk ook de eindverantwoordelijk voor alle consumptie, de drijfveer van al die productie. Het is de consument die het verschil maakt.

    En vooralsnog verandert er ZEER weinig in het consumptiegedrag van de mensen. Wat je ook mag denken als je deze blog leest: we rijden elk jaar meer, gebruiken elk jaar meer electriciteit, reizen en kopen elk jaar meer. Zij die het met minder doen zijn een kleine minderheid.

    Maar ik ben het van harte met je eens dat men eens moet durven onderscheid maken tussen hoofd- en bijzaken.

    Like

    Beantwoorden

Plaats een reactie