Vrijdag 11 juli, Kinnekulle. Net een prachtige zonsondergang meegemaakt aan het Värnern meer. Nu tijd om even bij te schrijven met een redelijk labiele draadloze verbinding.
Je zou gaan denken dat het vandaag de Zweedse nationale feestdag was in plaats van de Vlaamse. Overal wapperen blauw-gele vlaggen in de zon, of naargelang het weer, hangen ze zwaar naar beneden in de gietende regen. De voorbije dagen hebben we onze tenten opgeslagen in Marstrand, een mooi plekje aan de Westkust. Vanavond zijn we dan in Kinnekulle aangekomen aan het Värnern meer, het grootste van Zweden.
Opvallend toch hoe goed alles hier geregeld is, en hoe keurig iedereen zich aan de afspraken houdt. Nauwelijks zwerfvuil te zien, auto’s houden zich aan de snelheidsbeperkingen, diensters weigeren Tomas een biertje omdat hij chauffeur is, de grastuintjes liggen er onberispelijk uit. De begraafplaatsen zien er ook eigenaardig uit. Ze hebben eigenlijk meer weg van de volkstuintjes in Gent. Tussen de graven door heb je regelmatig een constructie met een reeks gietertjes, tuinmateriaal zoals harken, tuinslangen etcetera. De bedoeling is natuurlijk niet om er te tuinieren, maar om de graven te onderhouden. Alle materiaal is van goede kwaliteit en continu toegankelijk, maar toch wordt er niks gestolen. Zou bij ons niet zo goed lukken denk ik.
Mijn pogingen om te kamperen met Low Impact hebben soms ook nadelige gevolgen voor mijn reisgenoten. Deze morgen gingen we koffie en thee halen in de shop van de camping–ik met mijn herbruikbare beker. Tomas wou niet voor me onderdoen en nam zijn kartonnen (wegwerp)beker van de vorige dag mee. Bij het terugkeren bleek echter dat de kartonnen beker begon te lekken en zo een groot deel van de koffie verloren ging. Om maar te zeggen, je moet niet overdrijven hé.
Maar verder gaat alles prima. Zweden is prachtig, en af en toe een regenbui kan daar niks aan veranderen. Eenvoudig leven in de buitenlucht, en straks nog een biertje aan de oevers van het water…meer moet dat niet zijn.
Low Impact Man 