Een internationale week deze keer. Gisteren mocht in Gent aan een Erasmusgroep mijn verhaal vertellen aan jongelui uit Zweden, UK, Duitsland en België. Nu ben ik op weg naar Namen voor een lezing (dit is wel niet het buitenland maar het klinkt wel zo) en donderdag heb ik een show en een lezing in Zeeland.
Het zou natuurlijk nog erger kunnen. Want deze morgen zat in mijn mailox een uitnodiging om een lezing te geven in Cancun. Naar aanleiding van de klimaattop organiseert de Mexicaanse regering een parallel programma met o.a. Al Gore (invited – staat er bij), en dan zouden ze mij daar ook willen om een uurtje te spreken over de impact van bloggen en sociale media in de strijd tegen klimaatverandering.
Ik heb vriendelijk bedankt natuurlijk, want ik geraak nooit op tijd in Mexico op milieuvriendelijke wijze. Trouwens, ze zullen daar in Latijns Amerika wel genoeg mensen hebben die beter dan ik zo’n verhaal kunnen vertellen.
Maar ik moet toegeven, zo’n uitnodiging krijgen streelt het ego (daarom kan ik het niet laten dit hier even te vermelden). Moraal van het verhaal: proberen goed te leven met een kleine ecologische voetafdruk kan verrassende gevolgen hebben…
Ps dit bericht schrijf ik vanuit de trein, want al ben ik een voorstander van Low Tech oplossingen, aan een aantal high-tech snufjes kan ik ook niet weerstaan. En geef toe, als je enkele uren op de trein zit dan is zo’n internet-verbinding toch wel handig. Al is het maar om te kunnen volgen hoe het zit met de vertragingen en aansluitingen van de treinen. Want het is weer prijs met de NMBS deze morgen…
Low Impact Man 